Chapter 10

52.5K 496 65
                                        

Chapter 10






Matapos mag-shower at magbihis, agad nilang kinain ang pagkain na ibinigay ng madre kanina bago ito bumalik sa opisina upang bigyan sila ng kumot at unan. Ngayon, nakaupo sila sa sofa, at halos tatlong dangkal na lang ang pagitan nila dahil sa kaliitan nito. Pareho silang nakatulala, na parang nag-iisip, matapos ang kanilang pinagsaluhang hapunan.

Napa tingin si Lowiee kay Dafnhie. Nalulunod rito ang kanyang malaking t-shirt dahil payat at maliit lamang ito. Napansin din nya na sobrang haba ng kanyang pants para dito.

Kinuha nya ang dalawang paa ng dalaga at pinatong sa kanyang hita.

"What are you doing?" tanong ni Dafnhie. Nagkibit balikat lamang ang lalaki at itinupi ang mag kabilang dulo ng jogging pants.

"Masyadong mahaba yung pants. Baka madapa ka..." tas ay tumingin sya sa mga mata nito "madapa ka sa kagwapuhan ko." sabay kindat nito

Hindi alam ni Dafnhie kung matatawa ba sya o maiinis sa lalaki. Kahit kailan ay hindi nakakalimutan ng lalaki na isingit ang mga biro at pagiging mahangin nito.

"All done." sabi nito ng matapos itupi ang kanyang pants.

Hindi inalis ni Dafnhie ang kanyang mga paa mula sa pagkakapatong sa hita nito.

"I'm sorry," Dafnhie said seriously.

"For what?"

"For what's happening right now. If I hadn't insisted, it wouldn't have happened."

"Apology accepted."

Dafnhie raised her right eyebrow. "That's it?"

"What?"

"You're not going to fight me?"

"Fight you? For what?" Lowiee asked, puzzled.

"For being stupid enough to ask you to travel here, even in this kind of situation."

Napangisi ang binata "So, you admit that you are stupid?"  

"See? That's what I'm saying."

"Hm. I'm honestly a little bit mad at you right now."

"I already apologized, and you already accepted it. And I don't care if you're mad."

"Hm, I'm mad at you for being reckless."

Dafnhie paused. "What?"

The guy didn't look at her. Slowly, he started massaging her legs, even though it wasn't necessary. Dafnhie, meanwhile, was leaning against the armrest of the sofa.

"Imagine going here without me."

"So?"

"So? Dafnhie, you could've gotten hurt. And if you only had your driver with you, what would you do? Your dad can't help you. No one from your family's security squad can help you. We're up against nature here. You need to know when to be stubborn and when to be rational."

"Fine. Stop nagging."

"I'm being serious here, Daf."

"I know, and I'm not used to it. I honestly prefer it when you're being Justinsht."

"You need to be serious in this kind of situation."

"I know that. I just don't like you being serious. It's giving me the creeps."

"Why? Mas naiinlove ka ba sakin pag nakikita mo yung other side ng personality ko?" mapang inis na tanong nito.

"See? I fcking hate that side of you as well. I guess I just hate your whole existence."

NemesisTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon