BİR KIZ YAŞADIKLARIYLA KENDİNİ KEŞFEDEN VE İCİNDEKİ SADİST'İ ORTAYA ÇIKARAN VE İŞTE TAM buradaki BAŞLIYOR SİYAHIN HİKAYESİ
SİYAHIN KALEMİNDEN
"Asıl mesele yaşamak değildi Hissetmekti vede Hissetirmek ve bütün bunlar son buldu...
BölümSözü:MaviyisevemezsinSiyahaaşıkİken TALADRO --------------------------------------------------------- Hazırlanıp,güvenlik sistemlerini açtıktan sonra evden çıkıp bu sefer Melis'in arabasına bindik ve bar'a doğru gitmeye başladık. Gene ya birileri ihanet etmişti yada bir yeri basıcacağız ama bunların harici illaki birilerini oldurecegiz ,her zaman ki olaylar iste hayır artik insanlar namımı bildikleri için bana bulaşmıyorlarda,insan dovemiyorum onlar yüzünden anca can sıkıntısı dalıcaksın birine,karakterimde şiddet konusunda övündüğüm tek şeyse masum insanlara hic birşey yapmamam bi nevi hakedene,hak ettiğini verme. Bar'a nerdeyse gelmistik ne olursa olsun ertesi gün mükemmel bir gün geçireceğim kesin önce yetimhanede olan ama asıl hakları saraylar olan çocukların yanına gidicem ondan sonra da mahalledekilerin yanına,derken zaten geldik hemen arabadan inip korumlara selam verdim ve alt kata indim Selçuk abinin odasına girip koltuğa oturdum ve konuşmasını bekledim.
"Bu sefer biraz zorlanabilirsiniz o yüzden yapmak istemezsen anlarım benide aştığı için seni çağırdım. 4 mafya toplanmışlar ve bizimlede alakası olan birşeyler planlıyorlarmış,ne dersin? "
"Tamamdır adlarını ce adreslerini ver abi gerisi kolay,bende bisey sanmıştım hee"
"Ah Gece be ne cesur kızsız sen"
Başımla selam verdim ve Selçuk avının telefonuma attığı mesaja baktım Melise baktığımda dünden hazır görünüyordu bende arabaya geçtim Meliste sürmeye başladı eğlence başlasın!
Arabadan inip etrafa göz gezdirdim ve uygun bir yer buldum hemen tırmanıp göz ucuyla baktım ve yine bir klasik uygulayıp oraya 2 erkek koymuşlardı susturucu takılı silahları açıp tam beyinlerine üç deyince sıktık ve bam, içeri girip direkt toplantı salonuna geçtik,madem bu kadar büyük plan yapıyorsunuz daha temkinli davranın ama dimi bu ne saçmalıktır. Hemen Melis'in getirdiği çantaya dosyaları Tıktık ve çıkışa doğru ilerledik hafifce baktığımda 4 insan vardı ,çok basit . İkinci susturuculu silahı çıkardık simdi ikimizede iki insan düşüyordu nişan aldık ve dördü de yerde.Fazla uzatmadan çıktık ve bara doğru yol aldık bunlar neden zor demişlerdi ki bu saçma göreve.İçeri girip aşağı indik ve Selçuk abiyle belgeleri inceledik her zamanki gibi bizi yok etmeye çalışıyorlardı ama yaptıkları tek şey basite almaktı fazla basite 20 adamla işimizi bitirebiliceklerini düşünecek kadar salaklardıda üstelik. Dışarı çıkıp eve ugradım Gece iki buçuktu siyah alone yazan bir t-shirt giydim siyah kot ve siyah bir kapşonluyla tamamladım,nasıl olsa uyku yoktu bu gece bende o yüzden sprey boya olan çantamı aldım ve dışarı çıktım yavaş yavaş ilerleyip boş bir duvar bulana kadar yürüdüm ve bingo, işte tam istediğim gibi bir duvar,grafitiyi yapmaya başladım. Önce kuru kafaya benzeyen bir sekil yaptım yan tarafına canavara benzeyen bir şey iskelet eli gibi birşey yaptım aralarına birkaç değişik sekilde yaptım siyah ve gri ile yaptığım şekillerin arasına turkuaz ve sarıda ekledim son birkaç rütuştan sonra,işte benim bebeğim!
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Saate baktığımda beşe geliyordu biraz sahil tarafına yürüdüm ve oturdum derin bir nefes aldım sıkılmıştım artık bu işlerden neden normal insanlar gibi dertlerim yoktu ki disipline gitmek,kendini kesmek gibi hic belli bir kişiye özenmedim şuana kadar ama insan düşünmeden de yapamıyor bazen Normal bir hayatım olsaydı nasıl olurdu diye. İnsan oğlu hep bir yerde kopar benliğinden ve bırakır yaşamayı çünkü yaşamak nefes almak değildir aslında,bir nevi yaşarken ölmekte vardır gerçi birçok insan yasarken ölüdür ya aslında. Kafeler açılmaya başlayınca bende ayaklanıp bir tanesine girdim ve kahvaltı tabağı söyledim,geldiği gibide yiyip yurda doğru gitmeye başladım ne kadar erken o kadar iyi derken birden kafama Dank etti onlara birşey almamıştım,onlar bunu istemiyordu belki ama benim içim rahat etmiyordu genelde önce bir oyuncakçıya girip beğendiğim bütük kız erkek oyuncaklarından aldım ve parayı ödedim.karşıda genelde çocuk kıyafetleri satan nır yer vardı genelde çocuklara girken hep buradan alışveriş yaptığım için biliyordum buraları,içeri girince abla başıyla selamlayıp sırıttı bir keresinde sormustu nabiyorsun bu kadar kıyafeti diye bende söylemiştim,sonuçta yaptığım şey ayıp bir şey değil yaptığım iyilikleri yüze vurmayı sevmem gerçi ben buna iyilik demiyorum sadece huzur bulmak diyorum. Birçok kıyafette alıp ödedim ve çocukların yanına doğru heyecanla gitmeye başladım,tam yurt kapısından girerken birkaçı yanıma geldi ve Gece abla diyerek sarıldılar bana iste tam o sıra yüzümde bir sırıtış oluştu ,bu çocuklar Inca yıldan sonra benim güldüğüme şahit olan özel kişiler içeri girip diğer çocuklara baktım onlarda beni görünce yanıma doğru koşuşturdular,buradaki herkesin en çok istediği şeyleri bildiğim için önce onlara özel olanları tek tek verdim elimdeki diğer poşetleride paylaşmaları için koydum ,paylaşmayı çok iyi bilen çocuklard,kenarda birkaç dakika aldıklarımı paylaşmalarını bekledim onların işi bitince de onlarla oynamaya başladım o kadar çok oynamıştık ki hepimiz oyun sonunda kendimizi yere bıraktık ,onları biraz bırakıp yurt müdürünün yanına gittim,bu müdüreyi kendim seçmistim iki kez yurdun müdürünü değiştirtmiştim,bildiğin çocuklara eziyet etmişti bir tanesi,pis kaltak gerçi cezası fena değildi yüzünde hic gecmiyecek derin yaralar hediye edip saçlarını kökten yakmıştım,oh canıma deysin içeri girdiğimde müdüre beni görünc Gülümsedi samimi bir Gülümsemeydi bu "Hoşgeldin Gece, çocuklarda seni sorup duruyordu ,iyiki geldin özlettin kendini,ne kadar iyi anlaşıyorsun çocuklarla"
"Biliyorsunuz benim işlerimi bu sıralar biraz yoğundum,bende özledim onları, hem onlar kapbi bedenine sığmayan çocuklar kalplerinde yer edinmek benim için önemli neyse ben bi uğrayayım demiştim bir sorun olursa am Ararsınız ben şimdi çocuklarla biraz daha vakit geçirip kalktım."
El sıkışıp çocukların yanına döndüm kitap okumamı istediler bende raftan Küçük prensi alıp okunmaya başladım.Kitap bitince bu kitapta anlatılan gezegenler aslında kurallar ,kuralları hayatınızın bir parçası yapmayın çocuklar sadece çok ama çok az yerde gerektiğinde kullanın nasıl mutluysanız öyle davranının onu yapın ve birşey değiştiğinde kurallarında değiştirmeyi unutmayın,siz geleceğin Tek yürekli insanlarısınız ne yaparsanız yapın ama asla saflığınızı,merhametinizi kaybetmeyen tamam mı?" deyip gulumsedim hepsi bir ağızdan tamam deyince hepsiyle tek tek vedalaşıp oradan çıktım ve ara sokakta yaşamlarında paranın az ama mutluluğun çok olduğu bir mahalleye adım attım gördüğüm ablalara,teyzelere selam verip ilerlerken ileride,mac yapan çocukları gördüm tabiki onlarda unutmayıp birşeyler almıştım, poşetleri yan tarafa bırakıp maça katıldım,çalıp atıp,kalenin sol üst kısmına şut çektim ve gol. Hepsi yanıma toplandıklarında aldığım kaleyi sevdiklerine ve kullandıklarını görünce gulumsedim ,onlarda hediyelerini tek tek verip biraz daha onlarla muhabbet edip vakit geçirdim sonra kızların olduğu tarafa doğru gitmeye başladım bazıları bebeklerle bazıları kamyon veya arabalarla oynuyordu kim demiş kızlar bu tür şeylerle oynayamaz demiş,hah onlara aldığım şeyleri de verdim voleybol topunu çıkarıp biraz öğrettiğim birazda oynakdık o kadar keyifliydiki istemsizce kendimi kaptırdım çocukların hepsi yavaş yavaş dağılmaya başladıklarında bende onlarla vedalaşıp ilerledim işte mutluluğun gerçek sembolü onlardı hic bir şeyden habersiz,sadece Temizlerdi... --------------------------------------------------------- Merhabaumarımbölümübeğenmişsinizdirsizden birricamvarkapaktasarımıyapabilecekbirivarsabanaozeldenyazabilirmi? Şimdidenteşekkürlerdiğerbölümgörüşürüz...
