SADİST KIZ

14.BÖLÜM

Bölüm Şarkısı: Duman: Herşeyi Yak

Uzun bir aradan sonra yine buradayım bu sene önemli sınavlarım var ama bu yazmama engel olmayacak  ve bu akşam özlenilen bölüm geldi telafi olarak yarında bir bölüm sizleri bekliyor iyi okumalar...
-------------------------------------------------------
Eve geçip uyudum ne kadar uyudum,neden uyudum bilmiyorum ama yatağımdan kalktığımda 3 gün geçmişti mecbur bi üniversiteye yazılıcaktım ama üniversite bitene kadar yaşarmıyım bilinmez ya artık sıkılmaya başlıyorum,yaşamaktan,nefes almaktan rutinleşti hayatım herkes gibi olmaya başladım tabii adam öldürme ve kendimi kesmek gibi farklı şeyleri saymazsak sanki hayatımın bir aracı kalmadı almam gereken tüm intikamları aldım ama hala içimde doyasıya bir kan açlığı var , öyle alışmışım ki işkencelere şurda üç günde yapmasam bu işi özlüyorum yani ben sıradanlaşmam istesem beynim izin vermez buna gerçi bende şu dışarıdaki gerizekalılar gibi olmak istemem o ayrı. Sıradan olmak güzeldir ama bazı insanlar bunun kıymetini bilmeyip ottan boktan şeylere acı deyip benim hayatım sıradışı diye düşünce salıyor ortaya ve onun arkasından giden dikkat çekme amaçlı yaşı değil belki ama ruhu ergen kişilikler. Ve artık bu hayat sıkmaya başladı yavaş yavaş geliyor artık siyahın sonu belkide gelmiştir artık bütün amaçlarını tamamlamış ve görevlerini yerine getirmiştir küvete girip jiletle gelişi güzel çizikler atmaya başladım ve sonra suyu açıp rahatladım bedenim gevşedi ve işte hayatımı adadığım şey.Karanlık. Sesler var kafamda şuana kadar işlemiş olduğum cinayetler,dövdüğüm,zarar verdiğim kişilikler ve nadir de olsa yardım ettiğim beni sevenler hepsi bir bir geçti gözümden cehennemin anlatılmaz sıcağı ve uzaklaştığım cennet,tekrar yaşarcasına gözüktü gözüme sonra sonra herşey bir anda yok oldu ve bir ses doldu kulaklarıma
"Daha değil Zaman'ı var" ve sonra yine bir ses
"Hayata geri döndü,hayata geri döndü" ve yine tiksinç hastane kokusu gözlerimi açtığımda yanımda her zamanki gibi Melis vardı bir beş dakıka içinde kendime gelip.
"Gene neden bırakmadın,geberip gitmeme izin vermedin?!"

"Salak mısın kızım sen bensiz nereye ölüyon acaba"

" Cidden mi Melis. Biliyosun dimi istediğim an bana yakışır bi ölümle gidicem ha bugün ha yarın"

"Gece yeter tamam kendini kesiyosun yada insanları dövüyosun öldürüyosun ama"

"Ki bu söylediklerinin hepsini sende yapıyorsun."

"Sus onu karıştırma, ama ben kendimi şey yapmaya çalışmıyorum "

"Öldürmeye"

"Herneyse işte Gece bak lütfen"

"Eninde sonunda olucak,öldürücüm kendimi"

"Ya sus olmayacak bak şimdi Naz geldi (gecenin kardeşi unutanlar varsa :D) öyle konuşma onun yanındada"

"Hıı ondan"

Naz gelip bana sarıldı korktuğunu söyledi ve daha neler bense üzgündüm yine olmamıştı aslında belkide ben öyle İstemişimdir çünkü yüzü aşkın seferde yine aynı şey olmuştu Melis gelir hastaneye yetiştirir her seferinde düzine düzine çoğalan benden nefret eden onlardan birşeyler koparıp aldığım insanlar.
Zorla bir gece hastanede tutuldum sonra eve giderken bir barınağa girip daha bir haftalık bir pitbull aldım ve onun için bir sürü ıvır zıvır belkide hayatım boyunca hep içimde kalan şeyleri gerçekleştirip öyle kavuşmalıyımdır beni bekleyen sonsuzluğa. Eve gidip mama ve su kâsesi koydum ve onları doldurdum ve onunla oynamaya başladım sonra onu Naz'ın kollarına bıraktım ve hayatımda ilk defa akşam yemeği hazırlamaya başladım tabii ki benden beklenen şekilde arka bahçeye mangalı koydum ve etleri pişirmeye başladım. Sonra salatayı hazırladım kaşıkları ve hazır herkesi tek tek çağırdım ve bugün aldığım ama adını hemen koyduğum canavara döndüm evet evet onun adı Canavar. Onada pişmemiş ve çok azıcıkta pişmiş etleri verdim herkes şaşkındı yemeğin güzelliğine değil bunu yapmak için uğraşmış olmama ki ben sırf üşendiğim için üç gün yemek yememiş biriyim herkes eline sağlık deyip bir sürü övgü cümlesini bir arada kullandıktan sonra göz devirip yemeğe döndüm ve yedim ardından Naz'ı arkadaşına bırakıp Meclis'le Bara gitmeye başladım tek fark bugün yürüyordum,yürüyorduk Melis birşeylerin olduğunun farkında ama ağzını açmakta kararsızdı biliyordu Kan bağı olmamada diğer her şeyin onları kardeş olarak gösterdiği ama Kardeş dediği kızın acılarını içinde yaşadığını ve bugün yine biliyordu onu kurtarıp hastaneye yetiştireceğini ve aynı manzarayla karşılaşacağını ve aslında şuanda ne yapmaya çalıştığınıda gayet iyi biliyordu.Kardeşti onlar kan bağının ne önemi vardı ki onlar Can bağıyla bağlanmıştı ve Gece biliyordu aynı şekilde eğer kendini öldürürse bir şekilde ve en yakın zamanda Meliste gelirdi yanına. Bardan içeri girdiklerinde atmosfer bir farklıydı herkes sanki burada az sonra birşeylerın olacağını biliyormuşçasına tedirgin ve korku doluydu bazılarıysa kan arıyordu hemen olsunda gözleri şenlensin diye bekliyordu. Ve bense sadece merak ediyordum bu sefer ki kurban kim diye. Aynı ortamda bu kadar çok duygu bir aradayken benim umursadığım şeyse çok basitti hemen başlasın ve acıyla sonlandırayım! Buydum işte ben asla üzülmez hissiz, acı çektirmekten daima zevk almış kişi,bir eksikle asla masum birine zarar vermeyecek bunun bedeli tüm dünyayı karşısına almak olsa bile, ki yine herkesin bildiği gibi o karşındakiler kim olursa olsun bir bir yerle bir edileceğini bilicekler sadece zamanlarını bekleyeceklerdi. Ayakta kalmaktan sıkılıp yerime geçtim ve içki söyledim. Melis'le biraz kafayı bulduktan sonra aşağı Selçuk abinin yanına indik ve neler olup bittiğini soramadık çünkü biri Selçuk abiyi öldürmüş ve birde not bırakmıştı
'Kaçış yok oyun daha yeni başlıyor'
"Siktir" Selçuk abi bir piyonda onu mesaj olarak kullanmışlardı buraya girdiysek daha ilerisinide yaparız diye tabii unuttukları birşey var ben Gece Güngör hiçbir aklın almayacağı şeyler yapan kızım ben
Ve evet yine bir mevzunun başladığı yer tek eksik artık aramızdan biri yok.
Önce Selçuk abinin cenazesini yaptık sonra sonrası yok bütün herkese bunu yapan kişiyi aramaları bilgi toplamları için talimat verdim. Hayat böyleydi işte o kadar şimdi söyleyin bana kaçınız düşünmeden aklına geleni uyguluyor ben söyleyim belki hiç belki 3 kişi eder yada kaçınız sonuçlarını düşünmeden her şeyi göze alarak yaşıyor.hiç, hiçbiriniz birde benim öyle olmadığım gerçeği var ne yaptığımı ben dahi bilmezken bunları düşünmek. Ve siz bazı aciz yaratıklar daha öleceğinizi bile kabul edemiyorsunuz oysaki mavini gölgesi bile siyahken bu neyin sonsuzluğu hiç düşündünüz mü? Herkes iyi bir gelecek,iyi bir okul sonra iyi bir iş için çalışıp duruyor ve yaşayamayıp,yaşamak istediklerinizi sadece kitaplardan çıkarıyorsunuz. Bazılarınız evde annesine yada herhangi gücü yettiği birine bağırıp çağırıyor kendinizi mükemmel hissediyorsunuz bazılarınızsa dışarıda bir maskeye bürünürken aslında korkaksınız. Ve aralarında gerçekten yaşayanlar var ne olacağını düşünmeyen sadece yaşayan. Ve siz dışarıdaki insanların ne durumlarda olduğunu düşünmeden kendi hayatınıza berbat diyebiliyorsunuz,neden mi? Çünkü bir çoğunuz dikkat çekmeye çalışan acizlerdiniz, ve birde şuan bunları okuyup bu satırlarda kendine dair hiç birşey bulamayanlar siz aslında kararsızsınız, bu seçimlerle ilgili değil düşüncelerle kimileri ne yapacağını bilemez kimileri ise boşvermiş durumda bazılarıysa hayatını ciddi anlamda yönlendiren Kişiler ve hepimizin bir ortak noktası var ne kadar boktan hayatlar yaşıyorsak yada güzel hayatlar hepimiz nefes alıyoruz belkide hiç düşünmeden  ve birde ben çarım bunca insan çeşidinin arasında düşünmeden yapan,istekleri doğrultusunda ilerleyen ve her ne yapmış olursa olsun hayatında asla bir defa bile keşke demeyen ben.  Hani şu annelerinizin bırakın arkadaş olmayı,yolda yürürken karşılaşmamanız için dua eden tiplerden. Ben Gece isminide lakabından almış,acı vermekten zevk alan ayrıca acı çekmeyi seven kişi, kanla beslenenim ben. Sizin şu internette her gün araştırdığınız mazoşist,sadist kavramlarını yaşayarak gören ve her zerresinde hisseden kişi    Ve şuanda Yeni bir gün daha başlıyor belki öldürdüğüm kişilerin yada zarar verdiğim kişilerin yazılı ve resimlerinin olduğu deftere birkaç kişi eklenicek ve bazıları benden ömürlük birkaç hediye alıcak.
En sonunda yataktan kalktım ve Yeni,illet bir güne daha gözlerimi açtım siyahlıklarla dolu odamda bir gün daha başladı yine gözlerimi açıp kapayıncaya kadar binlerce insan öldü,işkenceler edildi,sözde mutluluklar yaşandı ne göz yaşları döküldü ve bunların hiç birine aldırış etmeden bir kez daha açıp kapadım gözlerimi ve git gide büyüyen hissizliğimle yataktan kalktım bütün olucaklara hazırlıklı ve bir o kadar umursamaz.