Ενας μεγαλύτερος έρωτας

Part 37

Έτρεξα προς τα κοριτσια..

"Μπορει να μου πει καποια τι ηταν αυτο;" Ειπε η Αλεξ

"Δεν εχω ιδέα πραγματικα.." Αποκρίθηκε η δεσποινα

"Θα σας πω εγω.. Κοιτάξτε εχω ενα κακο προαίσθημα για καποιο λογο, αλλα το τι εχει γινει μονο εκείνοι μπορούν να μας το πουν.."ειπα

"Σιγα εσυ με το προαίσθημα Λίτσα Πατέρα" με κορόιδεψαν τα κοριτσια

"Καλα αλλα να το θυμάστε οτι κατι εχει γινει.."

Κάπως ετσι χαιρετηθηκαμε και πηγε η κάθε μια σπιτι της, διότι πλεον καμια μας δεν ειχε ορεξη..

Στον δρομο σκεφτόμουν ολα αυτα που πέρασα με τον Κωστα.. Το ποσο τον ήθελα και τον θελω απλα κανω καπρίτσια, τα γεγονότα, οι εκπλήξεις..
Τραγικο😂

Και μιας που ειπα για εκπλήξεις, με περιμενε ηδη μια κατω απο το σπιτι μου..

Μα καλα αυτο το παιδι που το χάνεις που το βρίσκεις κατω απο το σπιτι μου

"Σοφία εμ εγω τυχαία πέρναγα απο εδω.." Ειπε κάπως ντροπαλά.. Χαριτωμένος.. Wait what?

"Δεν πειραζει Αλεξ ολα καλα θες να ανέβεις πανω να κάτσουμε; " ειπα τελείως αυθόρμητα, απλα ήθελα να μιλήσω σε καποιον..έλειπαν και οι γονεις μου.. Αχ τα best of εχουν χασει και  αυτοί..

"Ν-ναι αν δεν εχεις προβλημα" ειπε χαρωπά, εγω απλα τπυ χαμογέλασα και του εκανα νόημα να με ακολουθήσει..

Ανεβήκαμε πανω και καθίσαμε στο μπαλκονι επειδη ειχε και δροσιά..

"Λοιπόν πως και απο εδω;" Ρώτησα

"Εε να απλα πέρναγα και ειπα δεν κάθομαι να δω πως ειναι η φιλη μου η Σοφία;"

Εχει πλακα οταν ειναι αμήχανος

"Και πως ήξερες που μένω;"

"Σε εχω δει πολλές φορες να βγαινεις απο εδω οποτε ξερεις.. Υπέθεσα"

"Αχα λοιπόν για πες μου για εσενα, θελω να σε μαθω" ειπα

Και ετσι αρχίσαμε να λεμε πράγματα ο ενας για τον αλλον, τον παρεξήγησα μωρε ηταν πολυ καλο παιδιι και ειχε πλακα.. Κάπως ετσι πέρασαν 2 ωρες, γουαου η ωρα περνάει γρήγορα οταν εισαι με ανθρωπους που περνας καλα..

"Αμ επειδη περασε η ωρα και ειμαι κάπως κουρασμένη θα σε πειραζε μηπως..;"

"Οχι ρε τι λες; Καθολου, χαρηκα που τα ειπαμε.. Θα ξανα μιλήσουμε.. Καληνυχτα" ειπε και αφου με αγκάλιασε έφυγε.. Ωραια περάσαμε και σημερα..
Εε ρε και να το έβλεπε αυτο κανενας Κώστας θα ειχε γινει τούρκος..

*αλεξ pov*

Γυρναγα σπιτι.. Παλι μονη..

Αχ με τι ηλιθιο αγορι εχω μπλέξει.. Μου εχει κανει την ζωη πατίνι.. Ποδήλατο δεν ξερω πως στο καλο το λενε.. Αμφιβάλλω κιολας οτι ξερει ποδήλατο αλλα δεν ειναι αυτο το θεμα μας!

"Αλεξάνδρα!!" Άκουσα μια φωνη απο πισω μου. Καλα χεστηκα λιγο απάνω μου αλλα το ξεπέρασα οταν είδα τον Νίκο.. Χίλια χρονια θα ζήσει το γρουσούζικο.

"Πρεπει να σου μιλήσω.." Ειπε

"Ακουω"

"Κοιτα στις διακοπες ειχαν γινει πολλα αλλα -" βασικα αστο

"Τελικα δεν θελω να ακούσω αλλο ευχαριστω" ειπα και νομίζω δάκρυσα..
Αλλα με σταμάτησε

"Αλλα εγω έμεινα πιστος σε εσενα, μπορει να πηγε να παιχτεί κατι αλλα ποτε δεν εκανα τιποτα.. Μπορει να περνας για ηλιθιο αλλα οχι δεν θα σε πλήγωνε ετσι.." Ας το σημειώσει καποιος οτι ο Νίκος σημερα ηταν το πιο γλυκο αγορι και με συγκίνησε ο άχρηστος τοσο πολυ, που τον αγκάλιασα και τον φίλησα..

"Ας πουμε οτι σε συγχωρώ" ειπα παιχνιδιάρικα και με πηγε μεχρι το σπιτι..

*δεσποινα pov*

Ηλίθιος, λεχρίτης, γουρούνι, μαλακας

Ναι αυτη ημουν εγω..

Εβριζα ποιον αλλον.. Οχι μαντέψτε ποιον;!

Τον Θωμά βεβαια!

Μου εχει σπάσει τα νεύρα..

Μηνυμα; Δεν στέλνει
Οταν ειναι ακριβως μες την μούρη μου; Δεν μου μιλαει

Εε τι να κανω ποια και εγω ο ανθρωπος; Να τον παρακαλέσω;
Ή να του στειλω μηνυμα; Θα νομίζει οτι τον γουςταρω, ενώ οντως τον γουσταρω.. Ε ρε που μπλέξαμε..

Καθώς προχωρούσα άκουσα βήματα πισω μου και ετσι άρχισα να επιταχυνω ενώ σύγχρονος έψαχνα τα κλειδιά μου, τα οποία δεν έβρισκα.. Ωραια παλι spider man θα το παίξω.. Αα οχι να τα, ευτυχώς..

Δεν άκουγα και πλεον τα βήματα πισω μου οποτε ολα καλαα..

Μετα απο λιγο περπάτημα νιωθω ενα χερι να με τραβάει και εκει που παω να φωνάξω μου κλείνει το στόμα..
Τον άκουγα να γελάει.. Θεε μου με τι ψυχοπαθή βρέθηκα;
Εχε γεια κόσμε..