Birthday Special (Completed)

Player Number. 9

Storyline By Me
Posted on : 28/12/2016

သုံးနှစ်သုံးမိုး ခြေမချဖြစ်ခဲ့သည့် ဟောဒီ စတိုခန်းဟောင်းလေး။

ပင့်ကူမျှင်တွေတောင် နေရာတိုင်းလိုလိုမှာ နယ်မြေအသစ် ချဲ့ထွင်နှင့်ရင်း ထိုင်းမှိုင်းမှိုင်း ဖုန်မှုန့်များပင် အလိမ်းလိမ်း တက်လို့ရယ်။

ကျူးကျော်မိတဲ့ ပထမဆုံးခြေလှမ်း၌တင် အတိတ် တစ်ချိန်တုန်းက ကြုံဆုံခဲ့ဖူးသော နာကျင်မှုတစ်ဝက် ပျော်ရွှင်မှုတစ်ဝက်ဟာ အိုဟောင်းသည့် အငွေ့အသက်တစ်ချို့နှင့်အတူ နှလုံးသားထဲ အချိုးကျကျ လာရောက် ထွေးပွေ့၏။

ထပ်ခိုးကြမ်းပြင်ထက် သုံးနှစ်အကြာ ငြိမ်သက်အေးချမ်းစွာ အိပ်စက်နေခဲ့သော စက္ကူဗုံးကလေးရဲ့ အဖုံးကို လက်ချောင်းတို့ဖြင့် အနည်းငယ် ပွတ်သတ်ကြည့်မိတဲ့အခါ မှင်အနက်နှင့် ရေးခြယ်ထားသည့် လက်ရေးဝိုင်းဝိုင်းတစ်ခုက မြင်ကွင်းတစ်စုံအား ထင်းခနဲ ဖမ်းစားသည်။

(ကျွန်မ ချစ်တဲ့ ကျောနံပါတ် 9)

ရှင်သန်နေဆဲ လှိုက်ဖိုမှုများဖြင့် အဖုံးကလေးကို ညင်ညင်သာသာ ဖွင့်ဟတော့ ၎င်း မျက်နှာပြင်ပေါ် ကားဆီးဝန်းရံထားသည့် မည်းညစ်ညစ် ဖုန်မှုန့်တစ်ချို့သည် ကြမ်းပြင်ထက်သို့ ရက်ရက်ရောရော လာရောက် ဦးခိုက် ခစားကြလေ၏။

မညီမညာ အသည်းပုံများကို ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်ကပ်ထားသော စာအိတ်ဖြူဖြူကလေးတွေ။

အဝေးတစ်နေရာကနေ လှမ်း၍ ခိုးခိုးရိုက်ထားသည့် များပြားလှစွာသော ဓာတ်ပုံ စာရွက်ကလေးများ။

သုံးနှစ် ကြာသည့်တိုင် မစားရက် မသောက်ရက် အသစ်အတိုင်း ပုံမပျက် သိမ်းဆည်းထားဆဲ ဖြစ်သော သူ ပေးခဲ့ဖူးသည့် ချိုချဉ်တစ်ချို့။

သိုသိုသိပ်သိပ် စီရီထားသော အဆိုပါ ဓာတ်ပုံများအနက် ဦးဆုံး လက်လှမ်းမှီရာ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို လက်ချောင်းများအတွင်း သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။

အယောက်နှစ်ဆယ်ရှိသည့် ကျွန်မတို့ အထက်တန်းကျောင်း ဘောလုံးအသင်း၊ နှစ်ကုန် အားကစားပြိုင်ပွဲတွင် ဒုတိယဆုဖလား ရရှိ၍ အသင်းသားများ ရွှင်မြူးစွာ အောင်ပွဲခံနေကြသော ပုံ။