The Five Famous Boys And Me

CHAPTER 4: Number

LAIZA

Naka sakay kami dito sa Kotse, at pinag gigitnaan nanaman ako ni Daniel at angelo Si Jackson ang nagda-drive, katabi niya si Kris. Kahit ngayon hindi parin ako makapaniwala nayung mga iniidulo ko ay nakita kona at nakatabi kopa,

"So, Saang restaurant tayo?"
Tanong ni Jackson, Habang naka tingin sa dinadaanan namin, Napa tingin ako sa wrist watch ko 8:30 na, Panigurado akong nag aalala na sakin si cheska, Lowbat narin yung cellphone ko, Matagal tagal rin daw kase akong naka tulog kanina

"Ihatid muna natin si Laiza Kim, Baka kasi nag aalala nayung Parents niya."
Tugon ni Daniel, Mind reader ata siya e, hahaha Nagkamali lang siya sa Parents.

"Oo nga! Gabi narin kase"
Pagsang ayon naman ni Angelo. Na imagine ko tuloy paano kaya kung isa sakanila ang maging Boyfriend ko? Gosh lang! Siguro ang sweet nila

"Tss.. Sayang naman!"
Halatang dismaya si kris, Ang cute ng boses niya

"Ouch!"
Nabatukan kasi siya ni Jackson, Sakto rin kaseng nag red light nung sinabi niya yun, Bakit ano bang mali sa sinabi niya? Ang cute nga e! Hahaha

"BABAERO katalaga!"
Hahaha! Ang swerte siguro ng mga babaeng nakakasama ni Kris

"Tss"

Itinuro konalang yung daan, Hanggang makarating kami sa aming munting apartment, nag dadalawang isip tuloy ako kung bababa paba ako sa kotse o hindi na, Dahil kung bababa ako, ito na siguro ang una at huling makikita ko sila, Pero pag hindi ako bumaba.. Gosh super nakakahiya

Tahimik lang kami habang naka tigil ang kotse sa tapat ng apartment, Nag aantayan kami kung sino ang gagawa ng first move para makalabas ako ng kotse, Dibanga kase pinag gigitnan ako ni Daniel at Angelo

"So......"
Sabay sabay nilang sabi at nagulat nalang ako nung may nag pop up sa harap ko na Cellphone, Cellphone nilang apat naka harap narin sakin si kris at jackson

"Can I get your number?"
Sabay saby nanaman nilang tugon nagka tinginan silang apat at napa kamot sa batok nila, Nakakatawang isipin na kinukuha talaga nila ang number ko?? Seriously? Totoo bato?

"Oh.. Sure 09-"

"Wait....... Ok game, 09?"
Napa ngiti ako sa inasal ni Daniel, Silang apat ay naka tutok sa Cellphone nila at inaantay ang susunod kong sasabihin Ang cute!

"0912987****"

"Owkey! Thanks Laiza kim!"
-Angelo

"Yes!!! Salamat Laiza Kim"
-Kris

"Aha! Gotcha! Thank you Laiza kim"
-Jackson

"Yown! Itetext kita Laiza kim, Para may kasama ako sa book store pag mag babasa ako!"
-Daniel, Feeling ko maiiyak nako! Yung mga iniidulo ko pinapasalamatan ako dahil ibinigay kolang sa kanila ang number ko?

"HAHAHA! Liz nalang!"
Kase naman puro Laiza Kim ang tawag nila saken

"Haha sige ba! So Bye na?"
Aniya ni Angelo at binuksan niya ang pinto saka siya lumabas para makalabas ako,

"Thank you!"
Pag papasalamat ko nung pumasok nang muli si angelo sa kotse, Masaya ako dahil na meet ko sila, Pero nalulungkot din ako dahil baka ito na ang huli,

"Mag kikita patayo Liz!"
-Kris, Pumatak ang luhang kanina pang gustong kumawala dahil sa sobrang saya, Hindi nila ito napansin dahil madilim na

"Kitakits Liz!"
Aniya naman Ni jackson sabay batok nanaman kay kris napa tawa ako ng mahina, Ang cute talaga nila.

"BYE BYE!! Liz!"
Sambit nilang lahat saka kumaway sakin, Kumaway din ako saka sinaraduhan na ni angelo ang pinto,
At unti unti nang nawala ang kotseng sinasakyan nila, Pinunsan ko ang luha sa pisnge ko, Grabe...

"Bes!!!! San ka galeng ha?! Alam mobang magkada pudpud na ang daliri ko kakatawag sayo??"
Nagulantang ako nung biglang sumulpot si cheska, Halata sa muka niyang nag alala talaga siya,

"Na lowbat kase cellphone ko bes"
Naka ngiti kong tugon Yinakap niya ako, Haha halata talagang alalang alala siya, This is the reason why I love my Best friend,

" Ang corny mo! Tara nanga sa loob"
Pag aaya ko at saka siya hinila paloob ng apartment namin

"San kaba talaga nanggaling?"
Alam konaman kaseng hindi niya ako paniniwalaan pero dahil mapilit siya edi magke kwento ako!!

Kinuwento ko sakanya simula nung nakita ko si Daniel kim sa book store hanggang sa pag hatid nila sakin dito. At.....

"HAHAHAHAHA! OMG Bes?! San kaba talaga nanggaling at nagkakaganyan ka? Anobang nakain mo?"
Sabi na e! Inirapan konalang siya saka ako dumeretso sa kwarto ko, pero bago kopa nasarhan ang pinto may pahabol pa siyang sinabi

"Baka kulang kalang sa pahinga Bes!"
Aniya tas tumawa nanaman! Tss., nilakasan ko ang pag sara ng pinto, lintik nayun tawanan banaman daw ako?

Chinarge komuna ang cellphone ko, at saka humiga na sa kama ko, Napa tingin ako sa katabing table netong kama ko, Kinuha koyung notebook at lumaglag sa muka ko ang isang letrato

"Tch! Superman"
Bulong ko saka tiningnan ang likod ng litrato ni superman

"JLP"
Tss.. Anong meron sa JLP? Ang Corny talaga nung batang yun, Pero nakakamiss din siya, Naging mag kaibigan kami noon, kung hindi lang sana umalis si inay sa trabaho niya dito sa manila, Umuwi kasi ulit kami ng probinsya nung umalais siya sa trabaho niya

"Aish! Laiza! Bata kapa nun, malamang nalimutan kana niya!"
Hayst! 8 years na ata ang nakakalipas simula ng makilala kosiya, Paano banamang hindi ko siya makakalimutan e siya ang nag tanggol saakin nung mga bata pa kami, siya rin ang nag sabi sakin na Handa daw siyang maging superman na tagapag tanggol ko, Nakakatawa mang isipin pero kahit bata pa kami nun pang matanda na ang isip niya Hahahaha

ITUTULOY...

Sa susunod na chapter nalang ang Flashback nung batang superman Hahaha Vote and Comment ^_^