Bu bölümü yazarken muhteşem ötesi tatlış bir fanarttan ilham aldım. Sizlerle paylaşmak istiyorum. Eminimbölümhakkındabirazipucuvermişolurum. Fanartıkiminyaptığınıbilmiyorum. İyiokumalar 😘
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Önemli fangirl notu: Bölüm sonunda feels geçiriken ölebilirsiniz. Belki de ölmezsiniz. Hatta hiç feels falan da geçirmeyebilirsiniz bilmiyorum. Yalnız bölüm biraz smut'ımsı. Yani var gibi ama yok gibi bir şeyler dkdkdlsks -Hadiçıldırın-
"Hey Sherl, çay içmek ister misin?" diye sordu John, bıkkınlıkla koltukta oturan ev arkadaşına.
"Olur." diyerek kafasını salladı Sherlock. Yapacak hiçbir şey yoktu ve günlerdir sıkıntıdan kendi kendisini yiyordu.
"Imm, sanırım yardıma ihtiyacım var." diye sızlandı John. Boyu en üstteki rafa yetmiyordu ve fincanları alamıyordu. Kısa boylu olmak hayli sinir edici ve utanç bir durumdu.
John'un durumunu gören Sherlock kıkırdamaya başladı. Ayda yılda bir olan bir durumdu bu, Sherlock'un gerçekten gülümsediğini görebilen bir insan şanslıydı.
John tam tezgaha tırmanmak üzereydi ki Sherlock'un kendisine yardım etmek için kalktığını gördüğünde duraksadı. Sherlock John'un arkasına geçerek kolayca üstteki rafa uzandı. Fincanları almadan önce eğilerek kendisinde biraz daha kısa olan John'a baktı. John da kafasını kaldırmış onu izliyordu. Sherlock bedenin John'un bedenine değdiğini hissettiğinde bir anlığına bekledi. John'un gözlerinde rahatsız olmuş bir duygu aradı. Fakat John Sherlock'tan çok fincanlara odaklandığı için boşvermekle yetindi. Aldığı fincanları sertçe tezgaha bırakarak eski yerine geri döndü. John Sherlock'un bu ani çıkışına şaşırmıştı. Bir anda ne olmuştu ki?
Sherlock sakin kalıp kafasını toparlamaya çalıştı. Ne bekliyordu ki, John'un ona karşı bir tepki vermesini mi? Ya da ondan hoşlanmasını mı? İki elini birleştirerek çenesine yasladı ve John'u unutmaya çalıştı.
John ve Sherlock çaylarını içmiş ve kendilerini başka işlere vermişlerdi. John bloguyla ilgilenirken, Sherlock yeni bestesi üzerinde çalışıyordu. John yazmayı bitirdiğinde, bir süre arkası ona dönük olan Sherlock'u inceledi. Bu adamın yanında olmayı seviyordu. Beyni her seferinde ondan hoşlandığını hatırlatıp dursa da, kendisi sürekli bunu geri tepiyordu. Hem zaten onu sevse ne olacaktı ki, Sherlock ona nasıl yaklaşacaktı?
