chapter 6:

127 6 0
                                        

Jovy's POV

Pakiramdam ko hindi ako makahinga ng mga sandaling iyon...

para bang unti-unti siyang sinasakal.... pakiramdam niya everyone is against her.

I'm trying to call my brothers pero hindi ko sila macontact.  Mamy Abby ko naman nasa Malaysia para sa seminar ng kompanyang pinagta-trabahuhan nito.

Feeling ko mag-isa lang ako walang kakampi. Hindi niyo naman ako masisisi lumaki akolaging may sinasandalan. Pag kaaway ko ang mundo katulad ngayon sa Daddy o kaya sa mga kapatid ko ako tumatakbo. Pero ngayon mismong sila ang pinoproblema ko.  Ang Mamy lang naman ang matatakbuhan ko sa mga ganitong pagkakataon pero pati siya wala.

Bakit ba nangyayari ito. Bakit sila pa ang gagawa nito saken. Hindi ko  matanggap na kung sino pa iyong huling taong inaakala kong sasaktan ako ng ganito ay siya ding gagawa ng higit pa sa inaakala ko.

Ang ipakasal ako sa taong una pa lang ay isinumpa ko na sa lahat ng santong kilala ko.

But...

I loved the company at hindi ko kayang makitang nasasaktan ang Daddy  ko habang unti-unting nawawala lahat ng pinaghirapan niya na wala man lang akong ginagawa. It would kill me. Pero hindi ko din kayang makasama or worst maging asawa ang herodes na anak ng Ninong Jhonny.

“Kring... Kring.”

Unknown Number

Sino naman kaya ito.

“Hello!”

“Asan ka?”

Aba! Kung makapagtanong ito ah.

“Who you? Text back”

End button.

Hmp. Kala mo kung sino...

“Kring... Kring.”

Aba at isa't kalahating makulit din ang isang ito.

END BUTTON.

Wala ako sa mood makipagbolahan sa kung sino mang herodes iyon.

“Kring... Kring”

“Makulit talaga ang isa ito.”

“Hello! Huwag ...” ibaba ko na sana.

“Hep... dont hang up.” wait kilala ko ang boses na iyon a,  isa lang naman ang kilala kong ganoon magsalita.

“Akihiro?”

“Yes!”

End Button.

“Kaya pala mayabang.”

“Kring...Kring”

“Hello! Huwag ka ng tatawag kung ayaw mong ikaw ang pagbalingan ko ng galit ko.”

“Lets talk.”

“There's nothing to talk about. I dont want to marry you and so you are.”

“Asan ka? Hindi nito pinansin ang sinabi ko.

“Bakit ba kasi”

“Gusto mo bang matapos ang lahat ng ito?”

seryosong tanong nito

“Of course!”

“Then tell me were the hell you are.”

Aba at ang damuhong ito ah. Pero syempre gusto rin niyang matapos ang problema niya. Para kasing alam na alam nito ang dapat gawin ayaw man niyang aminin sa sarili pero mukhang ito ang makakatulong sa problema niya. Sinabi niya dito kung asan siya.

“I'll be there!”

Iyon lang at ibinaba na nito.

“Thank you ha!” sigaw niya sa cellphone niya. “Arogante.”

The Gallery:"The King of Heart" (editing)Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon