chapter 10 : the Agreement

114 5 0
                                        

Hindi niya alam kung anung iisipin niya sa dito ngayon. Ayos na noon kung anung tingin niya dito  selfish at mayabang pero parang ibang Akihiro ang nasa harapan niya ngayon isang mapagmahal na anak na gagawin ang lahat para  sa pinakamamahal nitong ama.

“You really amaze me, Aki.”

“Dont be!” biglang bumalik ang dati nitong impression. “hindi ako inaakala mong ako.” seryoso nitong sabi. “Ginagawa ko lang ito dahil guilty ako sa mga nagawa ko noon at gusto ko lang itama ang lahat kaya huwag kang magassume ng kung anu-ano.”

Hmp! Ok na sana e nagkakaamor na ako kahit kundi.”

“Asa ka namang mayroon. Hindi ba't tumanggi ka din noong una inanounce nilang were engaged.”

“Hindi ko itatangngi iyon pero nagbago ang iship ko noong time na tinabi ng Tito Rudy ang kalagayan ng Papa. At ito ang huling pabor  niya saken ang pakasalan ka para matulungan ang nagiisa nitong Bestfriend which is your father huwag pang sabihin na he always admiring you, to the fact that he really  want you to become his daughter.”

“How...?” paanu nito nalaman iyon kung bata palang ay nawalay na ito sa ama.

Ngumiti ito. “You forgot I'm already 21 when I left them in Japan. You can't imagine kung paano ka niya samin i build up ni Kuya.”

Ngumiti ako.

“Buti pa siya, He's always admiring the things I've done.”

kunot-noo napatingin siya saken.

“Ahm... asan na nga ba tayo.” pagbabago ko ng usapan. Iyon ang bagay na iniiwasan niyang maopen.

Alam niyang nagtatanong ang tingin nito. hindi na lamang niya iyon pinansin.

“Anu nang gagawin natin ngyon?” tanong ko na lang.

“I think we have to act like a couple para hindi sila mafrustrate sa mga inaakala nilang pwede nating gawin.” anito.

“Wait, I cant understand why do we need to act.”

“My father is going to stay here for a year.”

“Ha? Pero paanu ang business niyo at magaanu siya dito?”

“He told me before that he is going to watch something that I think is both of us.”

“Pero paano ang Hinata's Technology?”

Isang sa pinakamalaking technology company ang pagaari ng pamilya nito sa Japan. Hindi lamang sa buong Japan kundi sa ibat-ibang lugar din tulad ng Europe, America, Asia at iba pang malalaking bansa.

“He passed it to Kuya Hishi.”

Tiningnan ko kung may panghihinayan sa mukha nito na ipinamahala ng ama nito sa iba ang bagay na dapat ay dito. Pero ni katiting ay wala siyang nakita.

“Kung tinitingnan mo kung may bakas ng panghihinayang sa mukha ko ay mabibigo ka lang.”

ngumiti ako...

Bleee, Pahiya!

“bakit?” tanong ko.

“Anung bakit?” tanong nito.

“Bakit hindi ka nanghihinayang na napunta sa iba ang mga bagay na dapat ay sayo.”

“Masyado kang Utsushera, hindi naman tayo close a.”

aba at ang taray ng isang ito ah.

“FYI hindi ako utsusera, ikaw itong sabi ng sabi diyan ng kung anu-ano tapos ilaw itong nagrereklamo.”

The Gallery:"The King of Heart" (editing)Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon