"Ma'am, pakitingnan daw po nitong specs sa bagong gadget na finoformulate namin ma'am." sabi sa akin ng head ng production team.
"Put that there." sabi ko sa kanya sabay turo sa isa pang desk na puno na din ng ibang documents na hindi ko pa nare-review nang hindi nag-aangat ng tingin.
Maya-maya ay narinig ko ang pagsara ng pinto.
Napahilot ako sa sentido pagkatapos ng ilang oras ng pagtatrabaho. Hindi ko napansin na malapit na palang mag-gabi at hindi pa ako nakakakain ng lunch.
"Avii, hindi muna ako tatanggap ng mga bagong documents. Bukas ulit." sabi ko sa sekretarya kong si Avii na nasa labas.
"Yes ma'am." tugon naman nito at may kinausap na sa telepono.
Itinuloy at tinapos ko nalang ang natitira ko pang trabaho para tuloy-tuloy na ang pagpapahinga ko.
Tiningnan ko ang isa kong desk at nakita kong lima nalang ang natirang mga dokumento na kailangan ko pang ayusin.
Kukuha na sana ako ng isa pang dokumento nang may kumatok. Pumunta ako sa pinto para pagsabihan si Avii.
"Avii, diba sabi ko naman sa'yo-" natigil ako sa pagsasalita ng hindi si Avii ang nabungaran ko o ang isang empleydo kundi isang lalaki.
"Hey, baby. It's good to be back after four months." sabi nito habang nakangiti sa akin. I quirked my eyebrows upwards, acknowledging his presence.
Binuka nito ang mga braso na para bang sasalubungin ako sa isang yakap.
"I don't know you." sabi ko dito at idinipa ang kamay para pigilan siya sa paglapit.
"Huh? Don't you know me? I'm Isaac." napansin niya yata ang pagkagulo sa mukha ko kaya dinugtungan pa niya ang huli niyang sinabi. "Fetcher." dugtong nito.
Something triggered in me because of that name.
"Your school's weird. Hindi ba 'yan bawal dito?"
"Yes, wala akong karapatan. Pero may karapatan akong protektahan . . . because I am a Fetcher, . . . may karapatan akong diktahan, pangunahan, at pagsabihan . . . kahit sino ka pa man."
"You're . . . .''
Meron akong narinig na distant voices from a boy with a deep baritone voice. Sa mga sandaling iyon, I felt my world spin at parang may biglang isinaksak na memories sa utak ko, na sa sobrang lakas ng pagsaksak, sumakit ang ulo ko.
Pero hindi ko 'yon pinahalata sa kaharap ko.
"Fetcher! Saan ka ba galing?" tanong ko sa kanya kahit na para pa siyang naguguluhan sa sandaling nangyari. "Natuwa na sana ako dahil aalis ka na, hindi na matutuloy 'yong engagement."
He scoffed loudly. "Don't worry, the feeling is mutual. But I'm trying to stop it."
"Ang alin? 'Yong wedding or feelings mo?" I looked at him skeptically.
"Ikaw na bahala mag-isip." he answered in a cryptic voice.
Iwinasiwas nito sa hangin ang cellpohane na ngayon pa lang napansin at may laman pala itong pagkain.
Nagningning ang mata ko at napasigaw. "Food!" tumikhim ako.
"I mean, food." sabi ko with a blank voice.
He just winked at me tapos hinawi ang ibang documents na nire-review ko. Nilapag niya ang mga pagkain saka isa-isang binuksan.
Kumuha siya ng utensils at baso mula sa pantry saka binuksan 'yong drinks namin.
"Dig in." sabi niya sa akin saka pinaghila ako ng upuan saka umupo sa tabi ko.
Nagsimula na kaming kumain nang tahimik.
"By the way, bakit pala 'di mo ako nakilala kanina?" tanong niya sa akin habang nagliligpit na siya ng pinagkainan at nakahiga naman ako sa sofa ko dito sa office.
Now that I think of it, hindi ko rin alam kung paano 'yon nangyari sa akin.
Napaupo ako saka napaisip.
"I-I don't really know." naguguluhan kong sagot sa tanong niya.
"Wala ka din bang naaalala that could've lead you to that state?"
"Wala rin." I feel frustrated dahil wala akong alam, dahil sa tanong ni Fetcher.
"In fact, I don't even remember myself."

BINABASA MO ANG
Finding Love
AcakBrooklyne Vyle Herera was a cold and heartless girl, until she met Isaac. Isaac Lee Fetcher never fell in love, until she met Vyle. [Disclaimer]: Story is written in TAGLISH