Jen's P.O.V
Ang inet pramis -_- My ghad this is ugh...............................................................................
"Jen" sweet voice LOL si carl lang pala
"Oh ginagawa mo dito?" syempre di na masyadong mataray kami na eh LOL
"Wala lang. Ikaw?" carl. Ako ba? wait ha LOL
"Ako etoh nagsesenti hahahahaha wala lang :)" then nag-isip uli ako ng malalim bakit kasi kelangang ako yung tamaan ng gantong sakit? Di pa ko pwedeng mamatay di pa kami naikakasal ni carl hahahah XD
"Oyy kuha muna ko makakain natin ha *then hi kissed me on my forhead*" umalis muna sya..
Di ko alam kung pano at anong gagawin ko! Di nya alam I mean di nila alam :( Di pa naman ako tinataningan ng buhay haha pero dinadaan ko na lang lahat sa tawa at dasal.. Maybe may malaking dahilan si lord diba :) Pakshet ka author pinapaiyak moko -.- Pero ewan ko siguro... UGH -.- bahala na kung anong maging resulta ng examination....
*krrrrriiiiiiiinggggg kriiiiiiiiiiiiinnnnnnnnnnggggggg*
Ay t*nga ano ba yan? sinagot ko na lang
"Hello doc" sabi ko sa kanya
"Hello iha! Lumabas na ang resulta!....... kelangan mong"
"Kelangan kong mag-ano doc?"
"Kelangan mong malaman ito agad! Pumunta ka dito! Ngayon na"
"Pe---"
"Wala ng pero pero nakasalalay toh sa buhay mo"
"Hindi ba ho pwedeng sabihin nyo na lang?"
"Kelangang masabi ko sayo ng harapan dahil"
"DAHIL ANO DOC? SABIHIN MO" sinigawan ko na sya pero iniend na nya napaiyak na lang ako kasi habang sinasabi nya yun parang tinutusok na puso ko ng sobrang lalaking mga karayom :(
"Jen" bigla nya kong niyakap.. nako baka narinig nya huhu
"Bakit may kausap kang doctor? May sakit ka ba tell me?" dagdag nya di ko sya masagot kaya kumalas sya sa pagkakayapak sakin at humarap sakin.. hinawakan nya kamay ko
"Jen tell me! Di ako magagalit" tumulo luha ko pinunasan nya tas sinagot ko na sya
"Carl oo may sakit ako! Di ko alam kung ano! Di ko sinabi sa inyo kasi ...."
"Kasi ano?"
"Kasi baka mag-alala kayo... Di ko gusto ng ganon! Carl pinapapunta ako ni doc dun sa hospital he got the result of my examination"
"Ngayon na? Sabihin natin sa kanila"
"Ok!" tas nagpunta kami sa room nabigla silang lahat...
~Fast forward~
Nandito na kami sa manila! Sa hospital... dumaretso kaming lahat kay doc. Macalintal... pinaupo nya kami sa upuan
"iha here" inabot nya sakin yung result
"Don't open yet.. Iha your life is short... You have a brain cancer.. Malala na ito sobrang lala... Stage 3.. Maybe later on maging stage 4 na.. Sulitin mo na ang mga natitirang araw mo at oras because you have 1 month left" napaiyak ako ng todo GB's Hugged me pati ang BB's maliban kay carl
"Doc. Your joking right? Di pa sya mamatay! Diba clown ka eh your a joker" carl. lalo lang akong umiyak si carl oo umiiyak na sya lahat kami dito maliban kay doc. aba manhid ata toh :(
"No sir. I'm telling the truth buksan mo yung envelope" kinuha sakin ni carl at binuksan binasa nya ito at napasuntok sya sa pader pinipigilan na sya ng ibang members ng SH pero wala itinulak lang nya sila...
"Carl let's accept it! Mamamatay na ako" tiningnan nya ko
"No di ka mamamatay! Di pwede! Papakasal pa tayo eh :(" lumabas si doc. Tas napayakap lang sakin si carl... lumabas na kami ng room ako at ang girls umiiyak pa rin... I'm not giving up... kahit sinabi kong tanggapin na namin hindi lalabanan ko itong sakit na ito.... Gabi na kaya uuwi na kami... pero bigla na lang
*BLACK OUT*
~
~
~
~
~
~
~
~
~Author's Message~
Waaaaaaaaaaaaahhhhhhh Sarap mag-ud wala eh etoh naisip ko eh -.- nga pala guys support my other story titled >>>>>>>> Just for love
Thank you :*
BINABASA MO ANG
Friendship Vows (SUGAR HIGH)
FanfictionFriendships can be broken dahil sa isang pangakong pinanghawakan nila sa napakatagal na panahon tapos biglang mapapako na parang walang pinangako.... Start Reading enjoy
