니한 POV Maaga akong nagising ng biglang nagring yung alarm clock ko. SINONG NAGALARM NITO EH WALA NAMAN AKONG PASOK NGAYON? Ughhh. Eh since nagising na ako di na ako ulit makatulog kaya no choice bumangon na ako. Pumunta muna ako sa banyo at nagsimula ng magsipilyo at kung ano ano pa. Nagpalit na ako ng damit at bumaba para kumain ng breakfast. Pababa ako ng may narinig akong naguusap sa dining area. Baka nababaliw nanaman si nanay at nagiimagine na may kausap. Kami lang namang dalawa dito sa bahay eh. O baka naman may bisita sya. Binilisan ko ang pagbaba at saka dumaretso sa kusina. Nanlaki ang mga mata ko ng nakita ko si Luhan. Kumakain sila ni nanay ng breakfast. Anong ginagawa ni Luhan dyan? Tas si Nanay? Sabagay gusto nga pala ni nanay si Luhan ano pa ba magagawa ko. "Oh anak gising ka na pala! Andito pala boyfriend mo" sabi ni nanay. "Nay! Anong boyfriend sinasabi mo dyan ang aga aga eh " sabi ko at sabay nagpout "Future boyfriend kamo. Nako dalaga na anak ko masaya ako para sa inyo" sabi ni nanay. Napafacepalm nalang ako ng sobra. Nanay ko may topak nanaman. Ughh. Nakakahiya kay Luhan >< "Uhmm Nihan napaalam ko na pala kay tita na magdadate tayo ngayon" sabi ni Luhan sabay abot ng flowers with matching chocolate. "Hala. Nagabala ka pa" sabi ko habang kinuha ang mga bulaklak at tsokolate. Pffffft naalala ko nanaman si Jongin. Bat ba naaalala ko yun? Parang may something sya sakin eh gusto ko syang makilala. Pero sa susunod ko na sya itatanong kay nanay. Pero eto ako ngayon gusto ko ng sumabog sa kilig pero ayaw ko ipakita lalo na andito si nanay lalo nanamang manunukso yun
"Anak sumama kana kung ayaw mong sabunutan kita" Biro ni nanay. Nakakahiya talaga si Nanay jusmiyo makaalis na nga
"Halika na nga Luhan nakakainis si Nanay eh nakakahiya" Sabi ko at hinatak si Luhan
"Itong anak ko di mabiro. Alam mo namang masaya lang ako para sayo kasi labs kita. Anak inggat ka" Sabi ni Nanay. Napatigil naman ako sa paglalakad kasi medyo nakonsensya ako sa pinakita kong ugali kay nanay.
"Nay ilabyu too sige alis na kami " Sabi ko at saka hinatak si Luhan papalabas ng bahay.
"Luhan sorry nga pala ah sa pinakita ni nanay kanina nakakahiya eh kasi dapat sinabihan mo nalang ako dapat di kana pumunta..Hala baka alam na ni nanay yung satin" sabi ko
"Satin? Ano bang meron satin?" Sabi nya ng pabulong at narinig ko naman yun. Shet bat ko nga ba sinabi yun eh hindi pa naman kami? ay pisti ka Nihan ang gaga mo >< Sabihin nanaman ni Luhan pilingera ako .___.
"Ay wala kalimutan mo na yun ang ibigsa---"
"Ibigsabihin matagal mo ng tinanggap ang pagmamahal ko sayo? Ibigsabihin kagabi pa tayo magkarelasyon?" Tanong nya. >____< Anobayan.
"Baliw ka na talaga Luhan halika na nga" sabi ko at nagsimula na akong maglakad at ngumiti ng parang baliw.
---------------------------------------------------------------------------------
Nakarating na kami sa Byuntae Mall XD At nagsimula ng umikot ikot.
"Uhmm san mo ba gusto kumain Nihan?" Tanong sakin ni Luhan
"Ah maski saan pero ikaw gutom ka naba? Kasi ako busog parin ako sa iyong pagmamahal eh. HAHA BOOM PANEZXS" Sabi ko at tumawa lang ng tumawa. Napansin kong hindi umiimik si Luhan kaya napatingin naman ako agad sakanya.
"Okay kalang Luhan?" Tanong ko at hinawakan yung pisngi nya. Para kasi syang namumutla na ewan
"Ah okay lang ako." Sabi nya at napangiti T_____T That angelic smile is so perfect like LE KILL ME SELF O-----< nagsimula na ulit akong maglakad dahil nagmumuka akong ewan dito.
"Eh bakit ang tahimik mo? Sorry kung umagang umaga napakadaldal ko ah kasi actually masaya ako..Masaya ako kasi ikaw ang unang nagaya sakin na magdate..Ni hindi man lang nga ako niyaya ni Sehun eh sa tagal naming magkasama halos sya na umangkin sa puso ko tapos hindi man lang nya ako niyaya" Sabi ko at patuloy na maglakad at naalala ko nanaman si Sehun. Mga tanong na bumabalot sa isipan ko kung bakit di man lang sya nagpaparamdam, Kamustahin ako , padalan ng sulat lahat wala baka nga kinalimutan na nya ako ng tuluyan. Andaya daya naman eh. Ako araw araw gabi gabi iniisip ko sya kung ano ginagawa nya kamusta na sya. Sabi nya babalik sya. Pinangako nya sakin yun eh bakit ganun.
"Aray" Sabi ko ng mapaupo ako sa sahig. Ang boba mo talaga Nihan di mo tinitignan mga dinadaanan mo. ;-;
"Are you okay? I'm so sorry" Sabi nung lalaki sa harap ko. Pisti tong ajhussi na to ah atleast man lang nakikita nya rin mga dinadaanan nya noh? Edi sana umiwas sya
"Nihan okay kalang? " Sabi ni Luhan at tinulungan ako makatayo
"Aray yung ankle ko ;----( " Sabi ko at mangiyakngiyak na ako sa sakit. ANG SAKIT KAYA PARANG PINUPUKPOK NI THOR GAMIT ANG KANYANG MARTILYO ETONG ANKLE KO
"Kaya mo bang makalakad?" Sabi nung ajhussi.
"Teka itatary ko" Sabi ko at sinimulan kong humakbang pero buti nalang bago pa ako tumumba eh nasalo ako ng prince charming ko. ay lande ko nanaman.
"Hala pano tayo makakauwi nyan hindi ako makalakad ayaw ko naman pahirapan ka" Sabi ko
"Miss dadalin nalang kita sa hospital tas tsaka natin tawagan magulang mo" Sabi ni Ajhussi. Feeling gwapo ang itim itim naman nakashades pa eh nasa loob ng mall hmmp
"Sa tingin ko ganun nalang gawin natin ajhussi" sabi ni Luhan
"Luhan ano kaba di natin kilala tong ajhussi na to nababaliw ka na ba?" Tanong ko kay luhan ng medyo napataas pa boses ko nun. Eh kasi naman eh nakakainis tong lalaking to ay nako silang dalawa
"Nihan para rin yan sa paa mo gusto mo di ka na makalakad? Pano na pagkinasal tayo? Nakawheelchair ka" Sabi ni Luhan at tumawa naman tong ajhussi nato
"Ay nakakainis ka naman eh" Sabi ko sabay pout
"Kayo talagang mga bata kayo nakakatuwa kayo nakakathrowback" sabi ni Ajhussi
"Teka nga ajhussi ano ba pangalan mo?" Tanong ko at tinaasan ko ng kilay.
"Ah oo ako pala si Kim Jongin or Kim Kai. Ako ang mayari ng mall na to actually marami pang branch ang mall na to eh since ako ang may ari kailangan kong icheck kung ano na nangyayari sa mga mall ko yung services , rates at iba pa. " Sabi nya.
"Ah Nice to meet you po Jongin -ssi" Sabi ni Luhan
"Kim Jongin... Parang pamilyar ka pero ewan eh baka naririnig ko lang sa tv" Sabi ko at ngumiti parang biglang gumaan pakiramdam ko sa taong toh. Di ko maalala eh parang kakabanggit ko lang nun kanina or kahapon ay basta yun na yun
"Tara na para magamot nayang paa mo since tapos nanaman ako sa pagbibisita ko sa mga mall ko" Sabi nya at kami ay gumora na sa parking lot at nahiya naman kaming sumakay sa kotse nya dahil napakasikat ng kotseng eto. BMW ang brand ng kotse nya. Ang kintab pa *.* Sure ako napakayaman ng lalaking eto sabagay andami nga pala nyang mall. Madami naman syang pera pero bakit di sya gumastos para magpaputi. Nigger naman tong lalakeng toh pshhhh pero infairness gwapo at ang hot nya pero NO WAY MAY AGE NA SYA ISA NA SYANG AJHUSSI AY SI LUHAN LANG ANG NABABAGAY SAKIN
"So san pala kayo nakatira? Tsaka alam mo ba contact ng magulang mo kasi para pagnasa hospital kana mapapunta natin ang nanay mo" sabi ni Kai ajhussi ( di bagay T___T ajhussi Kai haha puhaha kadiri)
"Uhmm mamaya ko nalang po sasabihin kasi ang sakit talaga eh kumikirot tong ankle ko" Sabi ko. Daming tanong di nalang magdrive. Parang ang moody ko ngayon. Syet baka period ko na ngayon >__< Please no wag ngayon ayokong tagusan itong napakamahal na kotse
Nakarating na kami sa hospital at buti nalang wala pa ako ngayon pero bat kaya ako may moodswing?
"Nihan halika na " Sabi ni Luhan ng pinaakbay na nya ako sa kanya at pumasok na sa hospital.
*Update =) 4/30/14
Sorry sa typos ♥♥ Sa susunod na chapter na magkikita si Jongin at nanay ni Nihan BOOM PANIS NA ANG SINAING NI NANAY = (
OI MGA BEBS SALAMAT SA PAGSUPPORTA NYO T________________T SANA UMABOT NA NG 5000 READERS ANG KWENTONG ITO AND PLEASE DONT FORGET TO VOTE AND COMMENT. GUSTO KO MAKITA MGA READERS KO SA TWITTER =))) TWEET #HeChangeMyLife
Follow nyo ko ;--)
IG: lumonica067
Twitter: eunhan067
