BLACK EYES (NL) - Voltooid

Hoofdstuk 35 (verbeterd)

De tweede dag dat ik wakker ben geworden uit mijn coma is aangebroken. Luke, Lucy, Fabian en Thomas zouden vandaag langs komen. Ik heb Jackson weggestuurd omdat hij ook weer eens in een normaal bed zou moeten slapen. Ik heb vijf minuten geleden voor het eerst weer iets gezegt en het was tegen Luke. Ik zei simpelweg "hallo" maar toch was iedereen onder de indruk. Nu zit Luke bij mij op het bed aan de ene kant en aan de andere kant zit Lucy. Thomas en Fabian zitten op stoelen tegenover mijn bed. Ik heb vandaag nog gehoord van Lucy dat Thomas en Lucy uit elkaar zijn, al twee weken. Ik wist natuurlijk van niets aangezien ik in een coma lag. Ze proberen wel normaal met elkaar om te gaan maar we kunnen ze niet alleen in èèn kamer zetten want dat zou veel te ongemakkelijk zijn. Volgens Lucy weet ze nu 100% zeker dat ze nooit meer een jongen wil daten aangezien ze jongens zo onduidelijk vindt. Ze is dus weer, volgens haar definitief, overgestapt van biseksueel naar lesbisch.

Fabian loopt naar me toe. "Hey Kat ik had nog een cadeautje gekocht voor je samen met Thomas. Hier," zegt hij en hij overhandigt me een klein tasje met een schattige strik er op. "Ze hebben zowiezo niet die strik er zelf op gemaakt," zegt Luke half lachend. Thomas lacht ook en zegt: "Nee, daar heb je moeders toch voor?" Ik probeer te lachen maar er komen alleen maar verdwaalde grommen uit mijn mond. Dat doet de rest alleen maar meer lachen. Voorzichtig maak ik het tasje open en er zitten drie chocoladerepen in. Ik lach en bedank ze met moeite aangezien ik nog steeds niet echt een goeie stem heb.

Later in die middag gaat iedereen weg en ik word alleen achtergelaten in de enge ziekenhuiskamer. Ik kan nauwelijks bewegen want alles doet enorm veel pijn. En het enige wat er is, is een enge stilte.

Drie weken later

Deze afgelopen drie weken heb ik eigenlijk alleen maar kunnen chillen en ik moest vaak oefeningen doen om weer goed te kunnen bewegen en dat soort dingen. Ik mag nog niet sporten maar ik kan op ze minst nu wel gewoon naar huis. Ik ben bezig met spullen inpakken wanneer opeens de deur opengaat. Jackson staat in de deuropening maar hij kijkt erg bedroefd. Ik loop rustig naar hem toe en sla mijn armen om hem heen. "Wat is er?" vraag ik dan. Ik zie hoe Jackson twijfeld om zijn armen ook om mij heen te leggen. Wat zou er aan de hand zijn? Dan laat ik hem los en kijk hem aan. Hij gebaart dat ik maar beter kan gaan zitten en ik ga voorzichtig op het ziekenhuisbed zitten. Hij gaat tegenover me zitten op een van de stoelen. "Ik moet je wat vertellen en het spijt me enorm," begint Jackson. Ik weet niet wat hij wilt gaan zeggen maar ik ben nu al bang voor zijn woorden. Mijn hart begint te bonzen in mijn keel en ik raak steeds gestrester. Ik knik voorzichtig en Jackson zucht. Hij neemt een diepe hap lucht en begint met praten. Terwijl hij praat kijkt hij schuldig naar de grond. Oh god, oh god daar komt het. Jackson opent zijn mond en begint: "Toen jij in coma raakte was ik helemaal van het padje. Het voelde als mijn schuld dat je werd ontvoerd door Jasper en daarom ook als mijn schuld dat je werd neergeschoten. De doktoren zeiden dat ze verwachten dat je het niet zou redden als je langer dan twee weken in coma was. Je zou namelijk steeds dieper in coma zakken. Elke dag en nacht zat ik naast je bed maar na twee weken was je nog steeds niet wakker en ik had er geen vertrouwen meer in. Ik stopte met bij je zitten want ik kon niet meer aanzien hoe je daar lag als een lijk. De enige manier om mijn gedachtes weg te halen was vroeger altijd al drinken dus dat begon ik te doen. Ik heb me helemaal vol gezopen elke dag. En toen op de vierde dag heb ik iets gedaan wat ik nooit van mijn leven had mogen doen. Ik begon te drinken en drinken en mensen boden me drugs aan en die nam ik dan ook aan. Toen was er een meisje dat wel graag met me naar bed wilde maar ik was nog genoeg bij zinnen om nee te zeggen. Maar later in de avond kwam er nog een meisje bij en ze zeiden dat ze wel een trio zouden willen hebben. Ik zei weer nee en teleurgesteld zijn ze ergens op een bank gaan zitten in de club. Ik had al wat meer drankjes op en later die avond nodigde ik ze uit om met me te dansen. Dus we dansen en het begon best intiem te worden. Ondertussen had ik wat glazen bier en wodka op en ik was aan de speed. En toen heb ik een uiteindelijk toch een trio gehad. Met die twee meiden." Ik hoor hem erachteraan nog allemaal verontschuldigingen opnoemen en hoeveel hij wel niet van me houd maar ik luister er al niet meer naar. Het voelt alsof iemand zojuist een mes door mijn hart heeft gestoken.