BLACK EYES (NL) - Voltooid

Hoofdstuk 36 (verbeterd)

Het voelt alsof iemand zojuist een mes door mijn hart heeft gestoken.

"Oke," zeg ik. Jackson kijkt me verbaasd aan. Hij had duidelijk niet verwacht dat ik zo zou reageren. "Oke?" vraagt Jackson. Ik knik en kijk hem voldaan uit. "Dus geen consequenties?" zegt Jackson dan. "Dat er geen consequenties zijn heb ik nooit gezegd," antwoord ik. Nu ga ik in de aanval hoor. "Als enige consequenties heb ik: Dat je nooit of te nimmer ook maar èèn stap in mijn kamer zet of mijn deur opent zonder te kloppen of het te vragen en een duidelijke goedkeuring van mij te krijgen. Dat je vanaf nu niet meer tegen me praat. Dat je tijdens het avondeten of eigenlijk gewoon wanneer we aan de eettafel zitten niet naast me of tegenover me gaat zitten. Dat je me niet meer aanraakt. Dat ik de badkamer krijg en jouw deur naar de badkamer gewoon permanent op slot gaat. Dat je aardig doet tegen mijn vrienden, met name Luke. Dat je nooit in dezelfde kamer bent als ik behalve als het moet van je vader of mijn moeder ofso. En dat je nu dus de kamer verlaat want ik heb zojuist gezegt dat we niet meer in dezelfde kamer kunnen zijn," zeg ik. Jackson kijkt me verward aan. Hij staat op en zet een stap dichterbij. "Maar kunnen we er niet gewoon over praten?" zegt Jackson. "Nee, aangezien ik net ook zei dat je niet meer tegen me praat. Dus doei." Ik sta op en ga verder met het inpakken van mijn tas. Ik ben over het algemeen master in het inhouden van tranen maar nu vallen ze er als een waterval uit. Met veel woede en een achterliggende verdriet prop ik alles in mijn tas en neem de tas mee naar buiten. Daar staan Lucy, Fabian, Thomas en Luke op me te wachten. Lucy omhelst me meteen en Fabian doet ook mee. Even twijfelt Luke maar dan doet hij ook de groepsknuffel mee. Thomas twijfelt ook en doet uiteindelijk ook wel mee aan de groepsknuffel maar hij gaat zo ver weg mogelijk van Lucy. Ik snap het wel, zij zijn natuurlijk ook pas net uit elkaar. We laten elkaar los en alleen Lucy houdt haar arm nog over mijn schouder. Met z'n allen lopen we naar de auto.

"Wist je het?" vraag ik aan Lucy. We zitten op mijn bed. "Wat?" vraagt ze. "Nou, dat Jackson seks had met iemand anders." Lucy kijkt bedroefd naar beneden. "Ik wist het niet maar ik had zo'n vermoeden. Hij kwam al dagen bijna niet thuis en wanneer hij thuis kwam was hij dronken of stoned of stonk hij naar rook. Het is echt iets voor Jackson om te doen," zegt Lucy. Ik knik langzaam. "Hij had blijkbaar een trio met twee andere meisjes," zeg ik. Lucy kijkt verontwaardigd op. "Serieus?! Eerst vertel je me dat hij vreemd ging en dat vind ik echt niet kunnen! En dan vertel je me dat hij ook nog eens een trio heeft gehad?! O MIJN GOD IK VERMOORD HEM!" schreeuwt Lucy uit. Ze springt op en rent naar Jacksons kamer. Even later hoor ik alleen nog maar geschreeuw maar de woorden zijn voor mij niet hoorbaar. Ik lig alleen maar verdrietig op mijn bed.

En zo gaat het voor weken. Ik mocht van de dokter nog niet naar school. Pas over vijf weken nadat ik naar huis mocht. Van die tijd zijn er al drie weken voorbij. Het enige wat ik heb gedaan is op bed zitten huilen, naar romantische films gekeken en mijn moeder bracht me af en toe eten maar ik heb geen honger meer. Ik voel alleen nog maar die leegte in mijn hart. Ondanks dat ik nog maar kort met Jackson had, het voelde alsof we elkaar al jaren kenden en alsof we een toekomst samen hadden. Maar hij heeft het helemaal vergooid. Je kan zeggen dat ik overdrijf maar het doet pijn, zo veel pijn. Af en toe hoorde ik Harvey schreeuwen tegen Jackson en hem preken geven over hoe je met een vrouw om moest gaan. Maar Jacksons stem heb ik de afgelopen drie weken niet gehoord. Tot nu toe. "Kat..." hoor ik vanachter me. Ik lig op mijn zij te staren naar de muur. Ik hoor voetstappen die dichterbij komen en dichterbij en uiteindelijk voel ik hoe het bed een beetje inzakt. Ik weet dat Jackson nu naast me zit maar het voelt zo ongelovig. Ik draai me met mijn hoofd om en staar zo tegen zijn rug aan. Hij zit namelijk met zijn rug naar mij gedraait op het bed. Maar hoe langer ik naar hem kijk hoe meer het beeld voor mijn ogen verschijnt. Noem me gek maar ik zie gewoon voor me hoe Jackson met die twee meisjes dansde en toen verder ging en... Ik wil er niet aan denken. Dan merk ik dat Jackson zich gaat omdraaien en snel draai ik me terug zodat hij mijn half betraande rode gezicht niet kan zien. "Kat ben je okè?!" zegt hij opeens en trekt mijn shirt een beetje omhoog. Wat the fuck?! Snel kijk ik naar waar hij op doelt. Hij kijkt naar mijn buik. Of wat ervan over is. Ik ben meer een zak met botten op dit moment. Niet heel charmant. Het komt doordat ik al drie weken bijna niks heb gegeten. Snel duw ik mijn shirtje weer omlaag en ga rechtop zitten met mijn rug naar Jackson toe. "Je hebt zojuist vier consequenties genegeerd," zeg ik met een doffe stem.