The Two Heart Breakers [Under Editing]

Chapter 2

"NO! STOP THAT DAMN CAR! NO!   AAAAAAAAAHHHHHHHHHH!!"

*BOGSH!*

Napahawak siya sa kanyang noo at bahagya itong hinimas matapos mauntog sa manibela dahil sa biglaang pagyuko niya. Mariin siyang napapikit at ininda ang sakit na nararamdaman sa noo.

Ilang saglit pa ay iminulat na niya ang mga mata pero bahagya siyang napapikit ng sumalubong ang nakakasilaw na ilaw ng sasakyang nakatigil sa harap ng kotse niya,konting adjust pa sa pagkakasilaw ay naimulat na niya ng maayos ang mata.  Halos manlaki naman ang mata niya sa nakikita.

Isang hugis lalaking nakatayo na hindi niya masyadong makita dahil sa nakakasilaw na reflection ng ilaw ng sasakyan na nasa likuran nito. Hindi ito gumagalaw at parang mannequin lang.

Nagsimula namang mataranta si Aleczia habang tinatapik ng palad ang magkabilang pisngi.

"Owmyghad! Don't tell me grim reaper siya? And he'll gonna take me?! Because... because I'm dead?! Oh no! Sheez!" Natatarantang bulong niya sa sarili.

Agad naman siyang pumikit at nagdasal.

"No! Not this time god! Tell me I'm still alive! My friend needs me now,please put me back in reality, heal me please." Sabi niya sa sarili.

*Chuckles*

Habang nakayuko ay napamulat siya ng may marinig siyang pagtawa. Iniangat niya ang kanyang ulo at muling tumingin sa harapan. Wala na ang nakakasilaw na ilaw pati ang mistulang lalaking pinagkamalan niyang grim reaper ay wala na'rin doon. Huminga naman siya ng malalim at napapikit muli sa pag-aakalang isa lamang 'yong pag-mamalikmata.

"Whoo! Thanks lord." Sabi niya magpapatuloy na sana ulit siya sa pagmamaneho ng may maramdaman siyang presence ng tao sa backseat.

"KYAAAAAAH!" Sigaw niya at agad na bumaba ng sasakyan sa sobrang gulat dahil ang kaninang grim reaper na napagkamalan niya ay nasa loob na ng sasakyan.

Hindi tumigil sa pagsigaw si Aleczia at patuloy na humingi ng tulong kahit pa walang nakakarinig sa kanya dahil wala masyadong tao sa lugar,habang ang lalaking nasa loob ng sasakyan niya ay lumabas na'rin. Napatigil sa pagsisisigaw si Aleczia at napatingin sa lalaking bumababa sa sasakyan niya na halos maubusan na ng hangin sa katawan dahil sa pagtawa.

"AHAHAHAHAHAHA!" Hagalpak nito sa tawa habang nakahawak pa sa tiyan.

Nanlaki ang mata niya ng ma-realized na hindi grim reaper kundi isang ordinaryong tao lamang pala ang nakita niya.

"You! How dare you! You're such a sh*t! You scared the hell out of me! Agh! How did you get there!" Sigaw niya sa lalaking hindi niya kilala at saka niya ito pinaghahahampas.

Sinasalag naman ng lalaki ang bawat hampas niya habang patuloy pa'rin ang pagtawa.

"What are you laughing at?!" She shouted again habang patuloy pa'ring hinahampas ang lalaki.

"Hey—stop...ouch....hey—hahaha..I said stop it—"

Hindi na nakatiis ang lalaki kaya agad niyang sinalo ang dalawang kamay ni Aleczia at agad itong hinawakan ng mahigpit mabilis niya itong nahila at naisandal sa sasakyan.

"I.said.stop.it." Bakas ang authority sa boses ng lalaki kaya naman kusang napatahimik si Aleczia dahil sa pagkabigla.

Nag move forward pa ito sa kanya ng hindi pa'rin binibitiwan ang kamay niya at halos dalawang inch nalang ay magkakadikit na ang labi nila. Hindi niya alam kung paano makakagalaw dahil isang maling kilos niya lang ay maaaring magkadikit ang labi nila ng lalaking nasa harapan niya, which is pinapanalangin niyang huwag mangyari dahil first of all ay hindi niya naman kilala ang lalaki.