Rivals into Lovers

Chapter 10: I won't stop

~~

Carylle's POV

I still can't believe what they just told us. I thought their condition will be a little hard.

Days passed like a blur. Hindi na namin pinapatulan pa ang mga pang-aasar nung tatlo sa klase.

Diba? They said they want us to avoid them. So, we're trying our best. Although, they do not know that the girls they dealt with and the girls they always bothering at school are just the same.

I'm annoyed now. Kanina ko pa kasi nararamdaman na may nakatitig 'saken.

Hindi ko rin naman magawang lumingon dahil baka hindi ko mapigilan ang sarili ko at maihambalos ko sa pagmumukha niya ang mga silya dito.

Lalo na't kahit hindi ko siya lingunin, ramdam kong malagkit ang tingin niya sa'ken.

Hindi ko napigilan. Liningon ko siya. Pag-lingon ko bumungad sa'ken ang nakakadiring ngisi niya.

Inirapan ko lang siya at hindi na tinignan pa.

"Mauna na kayo. May dadaanan lang ako." sabi ko kina Jade at Serene nang matapos ang pang-umagang klase.

"You sure?" tanong ni Jade.

"Yup. Ilalagay ko lang ibang gamit ko sa locker. Mabigat eh."

"Aryt. Punta ka na lang sa cafeteria. Bye!"

Binilisan ko na ang paglalakad dahil nagugutom na rin ang mga alaga ko sa tyan. Wala eh! 'Di nakapag-almusal.

Nilagay ko lahat ng hindi kailangan at chineck kung may naiwan pa 'ko.

"Ahh! What the--" Shit naman! Sino ba kasing nanggulat sa'ken.

"Tang-" Naputol ang mura ko nang makita ko ang walang hiyang nanggulat sa'ken.

"Hi Miss! Didn't know magugulatin ka pala." ngumisi pa talaga ang ugok. Dagukan kita dyan eh. Makikita mo Drix.

"Now you know. Anong bang kailangan mo?"  bulyaw ko sa kanya.

"Wala naman. I just want to be friends with you." tinaas baba niya ang kilay niya.

Friends, huh? I don't think people like him only wants friendship.

"Why me? There's so many girls chasing you. Why don't you be friends with them?" I said half-truth.

"But I want you. Ikaw. Hindi sila." he said in a deep voice like commanding me to understand what he is saying.

"Then I don't want to be friends with you. I have friends and I'm contented of what I have. Excuse me."

Paalis na ako nang narinig ko siyang nagsalita. Without turning around I knew he didn't move in his position.

"I know what you're thinking of me. But I won't stop."

Kumunot ang noo ko sa narinig. Liningon ko siya only to see him smirking while staring at me. I feel creepy.

Hindi ko namalayan na nasa pintuan na pala ako ng cafeteria. I was too preoccupied of what he said. Like what the heck?

I roamed my eyes in the place to look for Jade and Serene. Kinawayan nila ako nang makita. Naglakad ako papunta sa kanila at binagsak ang sarili sa upuan. I look at the table. Binilhan na pala nila ang pagkain.

"Kumain ka na." Jade said.

Tumango at nagsimula nang kumain pero parang wala akong gana. Nakatulala lang ako sa pagkain ko.

"Huy! Ba't ang tamlay mo. What happened?"

Bahagya akong napatalon nang may naramdaman akong kamay sa leeg ko.

"Wala ka namang sakit. Anong nangyari?"

Should I tell them? No. Ayoko ng sabihin sa kanila lalo na't simpleng bagay lang ang pinoproblema ko. I can deal with it you know.

"Haha! Ano ba naman kayo? Wala akong sakit. Nage-emote lang ako!" tumawa pa ko para maniwala sila.

"You sure?" Serene asked.

"Yeah."

Tumango sila at nagpatuloy sa pagkain. Kumain na rin ako. Ngayon ko lang naramdaman ang gutom ko. Blame that Drix.

Pinilit kong alisin sa utak ko yung mga sinabi niya pero parang may sariling pag-iisip ang kukote ko at patuloy pa ring nire-replay.

"I know what you're thinking of me. But I won't stop."

"But I won't stop."

"But I won't stop."

"But I won't stop."

"But I won't stop."

"But I won't stop."

Nakauwi na ko't lahat lahat pero yan pa rin ang iniisip ko. Naiinis na 'ko sa sarili ko. Anong bang meron sa lalaking 'yon?

"What happened to the jolly Carylle?"  natatawang tanoni Serene.

Sinamaan ko lang siya ng tingin.

"Wala lang ako sa mood."

Nagkibit balikat siya ngunit hindi pa rin natatanggal ang ngisi sa labi.

"Okay. Sabi mo eh."

Tiningnan ko si Jade pagkatapos ay tinanguan para makapasok na sa kwarto.

I tried to sleep hoping it will wiped off what I'm thinking right now.

~~