Claire's POV
Mukhang tama sinabi ni Thea. Magkakausap na nga talaga kami. This is it.
Wala kaming teacher nun. May nasira na ilaw sa room namin, so pinatawag yung magaayos.
Busy ang lahat. Ako, katabi ko si Bhea. Awkward, di kami naguusap. Halos lahat ng tao sa room naguusap.
Bigla siyang nagsalita.
"Claire. Usap nga tayo."
"Uhh, osige. Ano paguusapan?", sabi ko.
"Tungkol sa friendship naten. Let's clear things up.", sabi niya.
No choice, gusto ko na rin namang maayos to.
"Osige... Anong gusto mong mangyari?", tinanong ko siya. Wait naiiyak ako. :(
"Sorry sa lahat ng nagawa ko ha. Sorry Claire.", sinabi niya yun ng nakatingin sakin. Samantalang ako hindi makatingin sakanya.
"Wala yun. Nangyari na eh, may magagawa pa ba? Sorry din, kung napakaselosa ko.", wohoo. Nasabi ko na ang dapat kong masabi.
"Hmm, bat ka ba kasi nagseselos? Di naman ako nagawa ng paraan para magselos ka, pero nagseselos ka?", medyo ang taray ng pagkakasabi niya nun ha.
"Kasalanan ko bang ayaw kong mas napapasaya ka ng iba? Siya o sila kasama mo buong araw. Parang sila ang bestfriend mo at hindi ako. Masakit din sakin dahil sa text lang tayo nakakapagcommunicate. At ang masakit, yung text mo na kinumpara mo ko kay Zen. Na nagbbuild kayo ng memories. Diba dapat tayo yun?", napayuko na ko. Naiyak na ko.
"Claire, wag ka umiyak oh. Sorry sa mga nasabi ko nun. Please? Kaya nga naguusap tayo eh."
"Masakit kase? Alam mo yun? Yung pakiramdam na pinagkukumpara ka?", sabi ko.
"Sorry na, wag ka na umiyak.", sabi ni Bhea. Then she hugged me.
THAT HUG MADE MY DAY.
...
Bhea's POV
Habang busy ang lahat sa room, kinausap ko si Claire. I want to clear things up. Miss ko na din kasi siya.
"Claire. Usap nga tayo."
Kahit medyo nahihiya at kinakabahan ako... Hays. :x
"Uhh, osige. Ano paguusapan?", yung boses niya eh parang nanlalambot. Aa, nakakapanghina. Feeling ko parang mapapaiyak siya na ewan.
"Tungkol sa friendship naten. Let's clear things up.", sinabi ko yan with a sincere heart.
MISS KO NA SIYA. MISS NA MISS.
Eto na, teary eyes na siya. :(
"Osige... Anong gusto mong mangyari?", sabi niya.
Humingi ako ng sorry.
"Sorry sa lahat ng nagawa ko ha. Sorry Claire.", nakatingin lang ako sa kanya. Pero di siya nakatingin sakin. Hays :(
"Wala yun. Nangyari na eh, may magagawa pa ba? Sorry din, kung napakaselosa ko.", nangongonsensya ka ba Claire?! :(
Di ko naman din kasi alam kung bakit siya selos ng selos. Di naman ako nagawa ng paraan para magselos siya. Hay nako. Medyo nakakainis. Hmm... Tinanong ko din siya. At lumambot puso ko sa sagot niya...
"Kasalanan ko bang ayaw kong mas napapasaya ka ng iba? Siya o sila kasama mo buong araw. Parang sila ang bestfriend mo at hindi ako. Masakit din sakin dahil sa text lang tayo nakakapagcommunicate. At ang masakit, yung text mo na kinumpara mo ko kay Zen. Na nagbbuild kayo ng memories. Diba dapat tayo yun?"
CLAIRE RAYMUNDO. ANO BAAA :( May reason nga talaga siya. :( Hays. Sorry talaga Claire :( :(
Tinry ko siyang i-cheer up nun. First time ko lang siyang nakitang umiyak :(
"Claire, wag ka umiyak oh. Sorry sa mga nasabi ko nun. Please? Kaya nga naguusap tayo eh.", uhh. Feeling ko tuloy ang sama ko :(
""Masakit kase? Alam mo yun? Yung pakiramdam na pinagkukumpara ka?"
Madali pala masaktan si Claire, magiingat na ko sa susunod. :(
Hinug ko na lang siya. Wala na kong magawa eh. <(u_u)>
"Sorry na, wag ka na umiyak.", sabi ko.
Sana everything is clear na. #Hoping
