Kieth

14 0 0
                                        

Kie's POV

Since bumalik ako ng Philippines galing ng Canada, sinundan ko na siya. Mahirap hirap din ang pinagdaanan ko para lang malaman ko ang totoo. I left her for three years, ayaw ko siyang gambalain but I badly want her back.

I figured out that she gave birth at a private hospital in Davao. I heard that news from my best friend Gab because nakita niya si han na malaki na ang tiyan na nag shopping ng mall kasama ang parents niya. Ayun sinundan niya hanggang sa bahay nila and blessed I am he was a nurse sa hospital na iyon. Sinigurado niya na safe sila para sa akin. Patago nga lang.  Nasabi niya ito sa akin a week before han exactly gave birth. Nakakutob na ako na ako talaga ang ama ng dinadala niya nun hindi nga lang ako makauwi kaagad.

And as I was saying sinusundan ko siya after a year. Wala na akong inaksayang oras dahil pagkatapak ko palang ng pilipinas pumunta ako deretso sa bahay nila kahit gabi na ako nakadating. Natanaw ko si han na kinakarga ang bata sa bisig niya kahit gabi na'y nasa labas pa sila ng terrace kumakanta at tinuturo ang langit. Gusto ko na silang yakapin. Magbubuzer na sana ako nang may lalake na pumunta sa kanila at pinapasok na sila sa loob ng bahay. Ang saya-saya ni han nun. She hugged him tightly before they all came inside.

I cried my heart out pagdating ko sa hotel room ko. I stayed at davao for two months, binili ko ang bahay na malapit sa kanila para lang makita at masundan ko sila ngunit bumalik ako ng canada ulit para sa mga appointments ko doon . My heart crashes every single day dahil alam ko hindi ako kasama ng mag-ina ko. I cannot say I am a thousand percent sure pero alam ng puso ko ako talaga ang ama ng bata. She looks like me and has twinkling brown eyes like mine. She is so beautiful and cute just like her mom.

Pabalik balik na ako from Canada to PH.
On her 5th birthday, nakita ko siya na umiiyak sa labas ng bahay nila suot ang Floral niyang dress, simple ito ngunit elegante.

Pinuntahan ko siya upang masigurado na hindi siya tatawid sa tapat ng bahay at mawala. Umupo siya doon at tahimik itong umiyak. Nilapitan ko siya. She starred at me for a minute habang pinapahiran ang mga luha. Napatigil ko yata siya sa kakaiyak.

"Hi, anong ginagawa ng isang prinsesa sa tapat ng castle nila at bakit ba ito umiiyak?"

"Hello din po. Sorry po alis na ako." Tumakbo siya papasok at sakto din namang nasa gate na ang isang lalake na niyakap niya. Sa pagkakaalam ko "daddy" niya raw ito. Umalis na din ako pagkatapos non.

After a week, buo na ang pasya ko magpapakita na ako sa kanila wala nang atrasan ito.

Ang plano ko ay:
Win them back ASAP!

Love is a Commitment (Taglish)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon