Sen yok ya sen,
yelkenlerim yırtılmış mürettebat kayıp.
Şaşırmış rotasını tahtaları dökülen gemilerim.
Nefesim kesik kesik,
kan kusuyorum yuttuğum sular sanıp.
Hep kaçırıyorum başkentte gözlerin temalı bir semineri.
Geri dön diyemem ülkeme,
çünkü yollar kapalı, binalar yıkık, harabe.
Gökyüzünde toz bulutu,
sokaklarda cinayet.
Çocuklar Anı'dan doğma sakat, evlerde sefalet.
Meydanlarda isyanlar,
"hani nerede adalet!"
Ben, ben hayaller kadar yarım, dilimde bir ölüm türküsü, parmağımda şehadet.
Öyle gittin ki her yanım,
el kadar bebeler öksüz, yetim
gerisini sen hayal et!
