Zawgyi
ေတာင္ပံမယ့္လိပ္ျပာ
အပုိင္း (၂၄)
✦✦✦✦✦✦✦✦✦✦✦✦✦
ခရစ္စမတ္ေက်ာ္လြန္ကာ ႏွစ္သစ္ကူးရက္နီးလာေသာ္ျငား
စံအိမ္ျကီးသည္ေျခာက္ကပ္လြန္းလွသည္.....
စံအိမ္ျကီးရဲ႕ အရွင္သခင္ေလးအတြက္ စိုးရိမ္ပူပန္စိတ္မ်ားနဲ႕ ကုိယ္ရံေတာ္ျကီးသည္
ကုတင္ထက္က အျဖဴေရာင္သခင္ေလးကို ခပ္ေငးေငးျကည့္ေနမိသည္.......။
စေတြ႕ခ်ိန္ကစ ေပ်ာ္ရြင္မႈဆုိတာ ဘာမွန္းမသိရွာေသာသခင္ေလးသည္
မျပံဳးရြင္ေသာ္ျငား ညိွဳးငယ္ေနတတ္သူမဟုတ္
ခုေတာ့.........
အျမဲလုိလုိတစ္ေနရာကိုေငးေနတတ္ကာ
ေပ်ာက္သြားျပန္ရင္လဲ ဒဏ္ရာျကီးျကီးမားမားနဲ႕ ျပန္လာတတ္ျပန္ေလသည္......။
မိသားစုဆိုတာကို ဘာမွန္းမသိေတာ့ေသာ္ျငား
သခင္ေလးသည္ ႏွစ္သစ္ကူးခ်ိန္တိုင္း စံအိမ္က ၀န္ထမ္းအားလံုးကို ခြင့္ရက္ရွည္ေပးကာ
မိသားစုကိုအခ်ိန္ေပးေစျပန္သည္....
ေျခာက္ကပ္လြန္းေသာ စံအိမ္ျကီးတြင္
သခင္ေလး တစ္ေယာက္တည္းအထီးက်န္ေနမည္ကုိ မလိုလားျခင္းရယ္ေျကာင့္
မိသားစုမရွိေသာ မိမိနဲ႕ အိမ္ေတာ္ထိန္းသာ ဒီလုိရက္မ်ိဳးတြင္ စံအိမ္ေတြက်န္ေနခဲ႕ျခင္းျဖစ္သည္....။
"သခင္ေလး အိပ္ေပ်ာ္ေနတုန္းဘဲ လား Toyama-san"
စကားသံျကားမွ ပ်ံ႕လြင္႕ေနေသာ အာရံုတုိ႕ ျပန္လည္စုစည္းမိေလသည္။
"ဟုတ္တယ္ Komiya-san ေဆးအရွိန္ေျကာင့္ အိပ္ေပ်ာ္ေနတုန္းဘဲ... "
"ဒီလုိေလး ျငိမ္ျငိမ္ေလး အိပ္ေနတာ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ဗ်ာ ႏုိးလာရင္ စားဖို႕ တခုခု သြားျပင္ထားလုိက္ဦးမယ္"
စိတ္ခ်သြားဟန္ရွိေသာ အိမ္ေတာ္ထိန္း မ်က္ႏွာက အနည္းငယ္ လန္းဆန္းသြားပံုရသည္.....
နိုးမည့္ဟန္မေပၚေသးတာေျကာင့္ ကိုယ္ရံေတာ္လဲ မိမိအခန္းရွိရာသို႕ ျပန္လွည့္လာခဲ႕မိသည္..။
