Zawgyi
ေတာင္ပံမဲ႕လိပ္ျပာ
အပိုင္း (၂၇)
.......................
ေ၀းကြာရျခင္း အေျကာင္းရင္းက
အခ်စ္မတတ္ျခင္းေျကာင့္တဲ႕
ဘယ္လုိရူးမုိက္တဲ႕ အယူတစ္ခုတဲ႕လဲ..........။
..............................
နံရံေပၚရွိ နာရီအသံမွလြဲရင္တိတ္ဆိတ္ေနေသာ
စံအိမ္သည္ ေျခာက္ျခားဖြယ္အတိ
ညကတစ္ညလံုး လိပ္ျပာေပါင္ေပၚတြင္
ေခါင္းေမွးတင္ကာ ေနခဲ႕မိသည္ထိရဲ႕......
ခုႏိုးလာခ်ိန္တြင္ တစ္ခ်ိန္က ညတစ္ခ်ိဳ႕
ျဖတ္သန္းခဲ႕ဖူးေသာ အိပ္ယာထက္တြင္
သူေရာက္ေနခဲ႕သည္......
နာရီေပၚက လက္တံတစ္ခ်ိဳ႕သည္
သူ႕ကိုေသြးပ်က္ေစခဲ႕သည္........
သတ္မွတ္ထားေသာ အခ်ိန္ေရာက္ရန္
တစ္နာရီေတာင္မလုိေတာ့.........
အိမ္ေတာ္ထိန္းကို ေမးျကည့္ေတာ့လဲ
မနက္လင္းတည္းက ထြက္သြားေလေသာ
လိပ္ျပာသည္...
စံအိမ္ကို တစ္ခ်က္မွ်အေျကာင္းျကားျခင္းမရွိ........
တုန္လႈပ္စိတ္နဲ႕ ဦးတည္ရာမရျဖစ္ကာ
ဘယ္ႏွစ္ျကိမ္ေျမာက္မွန္းမသိ ဧည့္ခန္းအတြင္းကို ပတ္ေနမိသည္..........။
တကယ္ေတာ့ အခ်စ္သည္
မည္သူ႔ကိုမဆို ျပဳစားတတ္သည္
.................................................
ပြင့္ဟသြားေသာ အိမ္ေရွ႕ခန္းကို ေျခခ်ရံုျဖင့္
ပူထူသြားေသာ ပါးျပင္
နီရဲေနေသာ မ်က္ႏွာျဖင့္ ခ်စ္ရသူ
"မင္း ဘယ္ေတြေလွ်ာက္သြားေနတာလဲ
အခ်ိန္ကိုၾကည့္ဦး....
ငါ ဘယ္ေလာက္....က်စ္"
ကိုယ္သိပါတယ္ သခင္ရယ္
သူမကိုဆံုးရံႈးရေတာ့မယ့္ အခိ်န္ေရာက္ေတာ့မွာမို႔
မင္း စိတ္ပူေနမွာေပါ့
"ကိုယ္လုပ္စရာေလးေတြရွိတယ္ေလ "
"ခု...ငါ ဘာဆက္လုပ္ရမွာလဲဟင္"
ဒီလို ပံုစံက မင္းနဲ႔မလိုက္ဖက္လိုက္တာသခင္ေရ
"ကိုယ္ ေျပာထားတယ္ေလ ကိုယ္အားလံုး
လုပ္ေပးမယ္လို႔"
အနည္းငယ္ တုန္ယင္ဟန္ျပဳေနသည့္ လက္တို႔ကို ဆုပ္ကိုင္လိုက္ေတာ့ ေအးစက္ေနေလရဲ႕
ကိုယ့္သခင္ အရမ္းကို ထိတ္လန္႔ေနပါလားကြယ္
