Zawgyi
ေတာင္ပံမဲ႕လိပ္ျပာ
အပိုင္း(၃၀)
🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀
ပတ္၀န္းက်င္သည္ ေအးစက္မႈအတိျဖင့္
ေျခာက္ျခားဖြယ္ရာ တိတ္ဆိတ္လြန္းလွသည္။
ေအးစက္စက္ အုတ္နံရံခပ္ေဟာင္းေဟာင္းတြင္
တစ္ဖက္တစ္ျခပ္ နစ္ျမဳပ္ေနေသာ
၀ါက်င့္က်င့္ မီးအိမ္ႏွစ္ခုသည္ အလင္းေရာင္
လံုေလာက္မႈ မရွိတာေျကာင့္
ေဘးရွိ အရာ၀တၳဳတစ္ခ်ိဳ႕ကုိ ျမင္ရရံုသာရွိသည္။
အ၀တ္မကပ္ေသာ မိမိကိုယ္သည္ ေျမျကမ္းျပင္၏ ေအးစက္မႈေျကာင့္
တစ္ခ်က္ခ်က္ တုန္ယင္ေနသည္။
ေပ်ာက္ကင္းရန္လမ္းမရွိသည့္ ေက်ာျပင္၊ လက္ေမာင္းနဲ႕ ေပါင္တစ္ေလ်ွာက္က
ျကာပြတ္ရာမ်ားသည္လည္း အေအးဒဏ္ေျကာင့္
ထင္ရဲ႕
တစ္ဆစ္ဆစ္ကိုက္ခဲ ေနေလသည္။
နားထဲ သဲ႕သဲ႕ျကားေနရေသာ အသံတစ္ခ်ိဳ႕
ခပ္လွမ္းလွမ္း နံရံေထာင့္ရွိအေပါက္က
တိုး၀င္လာတတ္တဲ႕
အရြယ္အစားခပ္ျကီးျကီး ျကြက္တစ္ေကာင္ကို
မသဲမကြဲျမင္ရသည္
မိမိကုိယ္ရွိ အနာတစ္ခ်ိဳ႕ကို တြယ္ကပ္ေနေသာ
ပုရြက္ေကာင္တခ်ိဳ႕
ေျကာက္လန္႕ဖြယ္ တံခါးဖြင့္သံနဲ႕အတူ
စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ညည္းညဴသံတစ္ခု
"ရွစ္ထ္ ညစ္ပတ္နံေစာ္ေနတာဘဲ"
သိပ္မျကာလိုက္.
ရွိရင္းစြာ အနာမ်ားကို ထပ္မံနာျကင္ေစသည္ ျကာပြတ္
အေရအတြက္ အားျဖင့္ ဆယ္ခ်က္တိတိ
အျပစ္လုပ္မိထားေသာ သူ႕အတြက္ အျပစ္ဒဏ္
ကိုယ္ေပၚမွာ ပုရြက္ေကာင္ တစ္ခ်ိဳ႕ ကြာက်
တန္ေကာင္းပါသည္
အခန္းတြင္းမွ တခါတခါ လူကို အႏိုင္က်င့္ ေျခဖ်ား
ေလးေတြ လာကိုက္တတ္သည္႕
ျကြက္ျကီးသည္လဲ ဒီလုိအခ်ိန္ဆို ပုန္းခိုေနတတ္ပံု
ရသည္။
ေျခေထာက္ကေန ဆြဲေခၚခံလုိက္ရျပီး
သံတုိင္မ်ား တစ္ဖက္က ေရဘံုဘိုင္ေဟာင္းသည္
ကိုယ္ေပၚမွ အညစ္အေျကးမ်ားကို ဖယ္ရွားေစသည္။
ေျမေပၚတစ္ဖန္ ပစ္ခ်ခံရျပီး
မ်က္စိေရွ႕နားက်လာသည့္ ေပါင္မုန္႕ႏွစ္လံုး
ေရတစ္ဘူးသည္
ဒီေန႕အတြက္ အစားအစာပင္ျဖစ္သည္။
ျကြက္ျကီး ေရာက္မလာခင္ အျမန္စားဖို႕
လုိအပ္သည္မုိ႕
ညစာအတြက္ ေပါင္မုန္႕ေလးသည္လဲ
မခ်န္ထားျဖစ္ခဲ႕...။
ထြက္ခြာသြားေသာ ေျခသံႏွင့္အတူ
စံုမွိတ္လိုက္မိေသာ မ်က္လံုးမ်ားျကား
အစိမ္းေရာင္ ေလးလႊာ အရြက္ကေလးမ်ားသည္ မ်က္စိေရွ႕ပ်ံ၀ဲေနျကသည္။
