Zawgyi
"ခင္ဗ်ား ကို ကြၽန္ေတာ္ ေျပာစရာ ႐ွိတယ္.....''
"ဘာေျပာမွာလဲ..... ''
"ကြၽန္ေတာ္အလုပ္လုပ္ခ်င္လို႔......''
"ဘာ!....''
သူ႔ေအာ္သံေၾကာင့္ jung kook ကိုယ္လံုးေလး တုန္တက္သြားသည္။
အထိတ္တလန္႔ သူ႔ကိုျပန္ၾကည့္ေနရင္းမွ.....
"ကြၽန္ေတာ္အခု ေျခေထာက္လည္း ေကာင္းသြားၿပီး....ခင္ဗ်ားလုပ္စာကို ဒီအတိုင္း ထိုင္မစားခ်င္ဘူး အခ်ိန္ပိုင္းျဖစ္ျဖစ္ အလုပ္လုပ္ လုပ္မလို႔.....''
"မလုပ္ရဘူး....အိမ္မွာဘဲေန.....''
ေျပာၿပီး ခ်ာခနဲ လွည့္ထြက္သြားတဲ့ သူ႔လက္ကို jung kook က အမိအရ ျပန္ဆြဲသည္။
"ခင္ဗ်ား အဲ့ေလာက္ထိေတာ့ ကြၽန္ေတာ့ကို ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ၿပီး ေခ်ာင္ထိုးထားဖို႔ေတာ့ မေကာင္းဘူး..... ''
"ဘာလဲ..သြားေလရာ ေခါင္းေပၚရြက္ၿပီး ေခၚသြားရမလား.....''
ႏႈတ္ခမ္းသာမက ႏွာေခါင္းကိုတြန္႔၍ မခ်ိဳမခ်ဥ္ ျပန္ေမးပံုက လူကို လက္နက္ႀကီး ပစ္ခ်လိုက္တာထက္ဆိုးသည္။
ဒါေပမယ့္ မေက်နပ္ခ်က္ေလးေၾကာင့္ စကားေတြ ဦးလႊဲသြားမွာကို မခံႏိုင္.....
"ခင္ဗ်ားလိုလူဆီက ဒီလိုအခြင့္အေရးရဖို႔ ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ်ွာ္လင့္ဘူး....ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားနာမည္ Kim Tae Hyung ဆိုတာထက္ပိုၿပီး ခင္ဗ်ားဘာအလုပ္လုပ္လဲ ခင္ဗ်ား ဆင္းရဲလား ခ်မ္းသာလား ဆိုတာကို ကြၽန္ေတာ္ ဘာတစ္ခုမွမသိရဘူး.....''
"သိေတာ့ေရာ ဘာထူးလာမွာမို႔လို႔လဲ.....''
"ခင္ဗ်ားက ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ လက္ထပ္ထားတဲ့သူ ခင္ဗ်ားတစ္ေယာက္ထဲ ႐ုန္းကန္ေနတာထက္စာရင္ ကြၽန္ေတာ္လည္း......''
"ေတာ္ေတာ့ ဆက္မေျပာနဲ႔ ငါအခုအလုပ္လုပ္ေနတာ မင္းနဲ႔ငါနဲ႔ ထမင္းဝဖို႔....''
ေျပာၿပီး ႏႈတ္ခမ္းကို မဲ့လိုက္ေသးသည္။
ၿပီးေတာ့ jung kook ဘက္ကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လွည့္လိုက္ၿပီး ပုခံုးႏွစ္ဖက္ကို ခပ္ေဆာင့္ေဆာင့္ ဆုပ္ခါပစ္သည္။
KAMU SEDANG MEMBACA
You Are My Oxygen (Completed)
Fiksi PenggemarVKOOK X TAEKOOK (YAOI) Start - 10/December /2017 End - 14/March /2018 Cover by Myanmar Novel
