Just Friends

Hoofdstuk 2 - "ik moet blokken"

{Maaike}

Ik kan het niet geloven. "Ik moet blokken", ja het zal wel. Zijn moeder had me gebeld om te zeggen dat hij niet kan helpen met mijn kamer mee te schilderen vanwege het blokken. Hij heeft het hele weekend al zitten blokken dus hij zal wel niet verderdoen, toch? Ik begon mezelf te bekijken, van top tot teen. Nee, het ligt niet aan mij, toch? Ik ben goed zoals ik ben, niet te perfect maar ook niet te lelijk of zo. En aan mijn karakter ligt het ook niet aan want anders waren we geen vrienden.

Ik begon zachtjes te huilen. De vragen en emoties wegen op me. Ze schieten me te binnen en vragen om het antwoord en als de ene beantwoord is, is het aan de volgende. Net een kassa in een van de grootwarenhuizen. Ik kan niet meer.

Ik leg me neer en huil mezelf in slaap...

{Elias}

De stomste fout die ik ooit gemaakt heb, vandaag. Ik wist niet dat zij weet dat ik al heel het weekend geblokt heb. Wat moet ze nu niet denken. Dat ik haar niet moet hebben. Dat ik geen interesse heb voor haar. Dat ik geen vrienden wil zijn. Dat ik haar niet graag zie. Maar wat maakt haar dat wat uit. Ze ziet me toch niet graag...

Ik ijsbeer van de ene kant naar de andere kant, sta daar maar en weet geen weg met mezelf. De woorden spoken door mijn hoofd, "just friends". Waren ze maar nooit gekomen die stomme woorden. Ik gooi mijn kussen naar de andere kant van de kamer. " Wat is dat daar?!?", roept mijn ma van beneden. "Niets hoor, er is gewoon iets gevallen.", lieg ik. Mijn moeder mompelt nog iets binnensmonds en gaat dan terug naar de woonkamer.

Kon ik Maaike maar vertellen hoeveel ik om haar geef...

Vote en commend voor meer 😉