If I have a chance.. .........

Epi-9

'စစ္သူႀကီး...စစ္သူႀကီး....ဘာျဖစ္သြားေသးလဲ။'

အသက္မ႐ွိေတာ့ေသာကိုးေတာင္းက်ားအားခနၶာကိုယ္ေပၚမွ
ဖယ္႐ွားၿပီးစစ္သူႀကီးအဆင္ေျပေစရန္ထူမေပးလိုက္ၾကသည္။

'အဆင္ေျပပါတယ္။ကဲကဲဒီေကာင္ႀကီးကို႐ွင္းလိုက္ၾက။'

'Nae'

က်ားႀကီးခုန္အုပ္သည္ႏွင့္လက္စြဲေတာ္ဓားကိုထုတ္ကာ
ဝမ္းဗိုက္အားေပါက္ထြက္ေအာင္ထိုးခ်လိုက္ျခင္းသည္
သူ႔အသက္ကိုကယ္တင္ေပးျခင္းျဖစ္ေလသည္။

'သတိႏွင့္ေနၾကပါ။ဒီထက္ပိုၿပီးအနၱရာယ္ေတြ႔ႏိုင္တယ္။'

'အမိန္႔အတိုင္းပါစစ္သူႀကီး။'

'စစ္သူႀကီးေသြးေတြနဲ႔ေဆးေၾကာလိုက္ပါ့လား။'

'ေနပါေစေတာ့ ေဆာ မနက္က်မွေရခ်ိဳးလိုက္မယ္။'

သိပ္မေမွာင္ခင္ေလာက္ကျဖတ္ခဲ့ေသာစမ္စေခ်ာင္းသည္
ခုေနရာႏွင့္ေတာ့အတန္ငယ္လွမ္းေပလိမ့္မည္။

.................

မနက္လင္းေနေျပာက္ကေလးျမင္သည္ဆိုရံုႏွင့္ေ႐ွ႕ဆက္ခရီးထြက္ခဲ့ၾကသည္။
အစားအစာအေျခာက္သာသယ္ေဆာင္ခဲ့သျဖင့္ခ်က္ျပဳတ္ရန္မလို။ခရီးအ႐ွည္ႀကီးဆက္ရတာမဟုတ္သလိုအျမန္ေရာက္ဖို႔လဲ
လိုအပ္ေနေသာေၾကာင့္ပါလာသည့္ရိကၡာေျခာက္မ်ားကိုသာစားသံုးၾကသည္။
ၿပီးသည္ႏွင့္ခရီးအျပင္းႏွင္ခဲ့သည္။
သာမာန္လူေလးရက္ေလာက္သြားရသည့္ခရီးအား
ႏွစ္ရက္ႏွင့္ေတာင္အားလွမ္းျမင္ေနရသည္။
ညေနေနဝင္ရီတေရာတြင္ေတာင္ေျခသို႔ေရာက္ၾကသည္။
ေတာင္ေပၚေတာ့မတက္ရန္ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္အေမွာင္သည္မေကာင္းဆိုးဝါးတို႔၏
မိတ္ေဆြျဖစ္ေသာေၾကာင့္အေမွာင္ထဲတြင္မစြန္႔စားသင့္။

'မေန႔တုန္းကထက္ပိုၿပီးသတိ႐ွိၾကပါ။
ကိုမသိတဲ့နယ္ေျမကကို႔ကိုအနၱရာယ္အေပးႏိုင္ဆံုးပဲ။'

'ဟုတ္ကဲ့ပါစစ္သူႀကီ။'

'ေဆာ။'

'အမိန္႔နာခံလ်က္ပါစစ္သူႀကီး။'

'ျဖစ္လာႏိုင္တဲ့အေျခအေနအမ်ားႀကီး႐ွိတာေၾကာင့္
လက္နက္ကိရိယာေတြကိုကိုယ္နဲ႔မကြာေဆာင္ထားပါ။'