Mr. Suplado meets His Match [Completed]

CHAPTER 31: Another Problem

Savanna's P.O.V.

Napag-isip isip ko na bigyan ng pagkakataon ang kapatid ko sa labas kasi wala naman siyang kasalanan eh. Kasalanan ito ng parents namin. Today I will meet her/ him. Sabi kasi ni TITA nandidito din daw yung kapatid ko.

So Nandito ako ngayon sa sala. I am waiting for my parents and my sister/ brother. Sinundo kasi nila ito. Kung nagtatanong kayo kung galit pa rin ako sa parents ko ang sagot ko ay OO. I'm still angry at them. Why ? Because why did they hide it from me for a long time ? Hindi naman ako magagalit kung sinabi nila ng maaga Dba ? So why not tell me ?

"Baby .." Napatayo kaagad ako ng marinig ko ang boses ng ama ko. Mula sa likuran ni dad lumabas ang isang babae. Babaeng pinakamumuhian ko. LOVELY.

"The fvck ?!" I cursed.

"Savanna your mouth !" Sita sa akin ni mom. She called me Savanna. She NEVER called me Savanna. Wow ! Just wow !

"You called me Savanna .." I murmured and faked a smile. Nawala ang galit sa mukha ni Mom at napalitan ng Pag-aalala.

"Sweetheart I-im so-sorry ..." Akmang hahawakan niya ang mukha ko ng inilayo ko ito.

"I don't need your pity." I coldly said then I looked up to Lovely who's smirking secretly. The nerve of this b*tch !

"I fvcking hate you to death." I angrily said.

"Savanna !!" This time it's my dad.

"Go on. Just hate me. I don't fvcking care. Treat me like a nobody I still don't care." I said. Lumambot naman ang expression ni dad.

"Ba-baby ..."

"Don't call me baby I'm not a kid anymore." I said and walked out. Umalis ako ng bahay. Ayoko munang makita ang mga mukha nila kasi kapag nakikita ko ang mga mukha nila lalong lalo na ng mukha ni Lovely the b*tch mas dumodoble lang ang sakit na Nararamdaman ko.

Naglakad lang ako ng naglakad hanggang sa hindi ko na alam kung Nasaan ako. Sobrang pawis na pawis na rin ako because of the heat coming from the sun. I'm pretty sure my whole face is already red and my eyes are already fluffy because of crying nonstop.

While walking my vision started to blur hanggang sa hindi ko na alam ang nangyari.

------

Nagising ako sa isang hindi pamilyar na lugar.

"So gising ka na." Sabi ng isang pamilyar na boses.

"Arkisha ..." Akmang tatayo na ako ng pigilan niya ako.

"Oppsss ! Wag ka munang tumayo. Hindi ka pa masyadong magaling."

"Why are you doing this ?" Takhang tanong ko.

"Uhmmm kasi .... " Hindi siya makasagot sa tanong ko kaya ang ibig sabihin nito ay ..

"If you're doing this because you wanted to do something bad to me just STOP IT. I'm already in hell so don't worry." I said. Napanganga naman siya sa sinabi ko.

"Hindi no ! Nagbago na ako. Kahit tanungin mo pa si Ela o kaya naman si Kath. Promise ! Nagbago na ako." She even raised her right hand to prove me what she is saying.

"At saka alam ko na ang nangyari sa inyo ni Za-" I stop her from talking. "Don't mention that fvcking name." Cold kong sabi. "Haha sabi ko nga anyways ang sinasabi ko ay alam ko na ang tungkol sa nangyari sa inyo ni ...alam mo na. At kung talagang masama pa rin ako dapat ginamit ko na ang pagkakataong ito para gawan ka ng masama at agawin sayo si ... You know who. Dba ?" Pagpapatuloy niya.

Uhmmm .. Napaisip ako sa sinabi niya. Oo nga naman. Tama nga siya. Dapat ginawan niya na ako ng masama habang nasa ganito pa akong sitwasyon.

"Then can you help me ?" I ask. Napakunot noo naman siya.

"Huh ?"

"I mean can you help me to get out of this place ?" Napaisip naman siya sa sinabi ko.

"Sorry ah mahirap lang kasi ako so meaning hindi kita mapapasakay sa magagarang eroplano para makaalis ng Barangay Alfresco."

"No ! Not that help I mean can you help me to get out of this place without THEM knowing." I explain.

"You mean pati parents mo hindi nila malalaman ?" She asked. Tumango naman ako.

"Paano ?"

"Can you call my besty for me ?"

"Bakit wala ka bang cp ?"

"I have but I cannot use that because I left it in our house. But don't worry I memorized my besty's no."

"Ay ganun ba. Wait kukunin ko lang yung phone ko." Umalis siya at Pagbalik niya dala niya na yung phone niya.

"Teka. Tagasaan ba yung besty mo ?"

"US." Muntik ng malaglag yung phone niya dahil sa sinabi ko pero buti na lang nasalo niya kaagad ito.

"Ano ?! Eh paano ko tatawagan ????"

"Don't worry I can give you a money for the load." I reassured her.

"Ouch ah ! Pinamumukha mo talaga akong Mahirap." Hinawakan niya pa yung dibdib niya na parang nasasaktan. Tss.

"That's not what I mean." I said. "Alam ko ! Haha niloloko lang kita eh hehehe." Napailing na lang ako sakanya.

"Ano ka ba pinapasaya lang naman kita eh." Nag-pout pa siya ng parang suso. Tsk isip bata. May side pala na ganito si Arkisha.

"Whatever." Napasimangot naman siya sa sagot ko.

"Hmp ! Tara na nga tatawagan na natin yung besty mo. Pasalamat ka mabait na ako ngayon." I just gave her the money saka siya na daw ang bahala. Hindi nga ako makatayo Dba ? Kaya nga hindi ako makasama sa kanya.

Pagdating niya binigay niya kaagad sa akin yung phone niya.

"Thanks." I murmured. Hindi ko alam na makakapagpasalamat pala ako ng ganito kay Arkisha.

Dinial ko kaagad yung number ni Besty at success sinagot niya ito kaagad.

(Hello ??? Who's this ??)
Sagot kaagad nito.

"Besty .. This is me Savanna .." May lungkot na sabi ko.

(Besty ??? OMG !! Napatawag ka ???? Alam mo miss na miss na kita !!) Masigla nitong saad.

"I miss you too Besty. Uhmmm Btw I called you because I need your help."

(Sure Besty ! What is it ??)

"Can you help me to get out of this place ?"

(Huh ? Why ?) Alam kong Takhang takha siya ngayon.

"Sorry besty but I can't explain it to you right now."

(Ah ok besty I'll wait. Btw where do you wanna go ?) Buti na lang naintindihan niya na hindi ko kayang magexplain ngayon. Maybe ramdam niya na napaka lungkot ko ngayon.

"Somewhere far away from here."

(Ok besty maaasahan mo ako. Wait for me kung Nasaan ka man ngayon besty pupuntahan kita at ilalayo jaan OK ? Just wait me there. Promise it won't take long.)

"Ok. Thank you besty. Saranghae ..." Hindi ko namalayang may tumulo na palang luha mula sa mata ko.

(I love you too Besty.)

*toot* *toot* *toot*

"Close na close talaga kayo no ?" Arkisha asked.

"Yeah. Super. Btw do you want to be my friend ?" I asked. Nanlaki naman ang mga mata niya. Saka niya itinuro ang sarili niya.

"Ako ? Gusto mong maging kaibigan ??? Kahit na naging masama ako sayo ???" She asked shocked. Tumango naman ako ng ilang beses. Maybe it's already time to forgive.

"So friends ?" I smiled pero hindi umabot sa mata ko. I can't smile a real smile for now but someday I know I will.

"Friends !" She hug me and I hug her back.

Maybe I can start a new life. A new life without HIM. I know I can and I will. I promise that.

-----