I fell in love with you

Wrong wrong

Ik kijk in de boze, teleurgestelde ogen van Samuel, mijn vriendje. Ik zie dezelfde blik bij Floor, mijn beste vriendin. Kut, ik heb met Kaj gezoend. "Wat doe je?" Hoor ik een boze stem zeggen. Het is Samuel. Ik schrik, en ik weet even niks te zeggen. Ik realiseer me meteen wat ik heb gedaan. "Sorry." Zeg ik en ik voel tranen opkomen. Ik heb het helemaal verpest. Ik kan die blik niet langer aanzien en ik ren het huis uit. Ik ren de straten over en probeer zo snel mogelijk thuis te zijn. Dit komt allemaal door die drank, ik kon er gewoon niks aan doen. Tranen blijven over mijn wangen stromen en het houdt maar niet op. Het had zo'n leuke avond kunnen worden.

Samuel POV

Dat beeld dat Julia en Kaj met elkaar zoenen, ik krijg het maar niet uit m'n hoofd. De liefde van mijn leven zoent met mijn beste vriend? Hoe kan ze? Ik voel de woede nog steeds en snap niet waarom ze dit heeft geflikt. Ben ik dan niet goed genoeg voor haar? Dat ze mijn beste vriend af gaat lebberen?

Ik had eigenlijk achter haar aan moeten gaan, toen ze weg rende. Ik heb geen flauw idee waar ze heen is gegaan, dat maakt me nu ook wel ongerust. Ik loop even naar buiten, waar niemand is. Ik laat me op de grond zakken. Ik pak mijn telefoon en besluit haar te bellen. Ze neemt niet op. Ik spreek de voicemail in. "Ja Juul met mij, bel me terug als je dit hoort. Waar ben je?" Ik hang snel op en ik voel hoe een traan over mijn wang glijd. Waarom huil ik? Waarom voel ik me zo schuldig? Ik heb niks gedaan. Julia zat fout, Julia heeft gezoend met Kaj. Ik niet. Ik besluit weer naar binnen te gaan en ik laat een straal koud water over mijn polsen stromen, even afkoelen.

Ik loop weer de drukte in en ik zoek Dioni op. "Bro, ik moet gaan. Het was gezellig." Zeg ik en ik merk dat hij door heeft dat er iets aan de hand is maar gelukkig vraagt hij nergens naar. "Thanks dat je er was." Zegt hij en we geven elkaar een hug. "Later." Zeg ik. Ik doe hetzelfde mij Cassius. Als ik om me heen kijk zie ik alleen maar gezellige stelletjes. Ik zoek de voordeur op en ik stap de deur uit. Ik zie twee mensen op de stoep zitten. Het zijn Kaj en Floor. Ik zie hoe Kaj gebogen staat met zijn hoofd in zijn handen. Zo te zien heeft hij er veel spijt van, hoewel ik het hem niet heel erg kwalijk neem. Ze hebben mij allebei gehoord en ze draaien zich om. "Sorry gast, sorry bro. Het spijt me." Zegt Kaj, en zijn ogen zijn helemaal vochtig van de tranen. "Het is al goed, jij zat niet fout. Julia zoende jou. Jij kon er niks aan doen, ik ga praat morgen wel met Julia." "Thanks." Antwoordt hij en ik loop weer weg. Ik wil niet dat Kaj een schuldgevoel krijgt. Ik start mijn scooter en ik rij weg, naar mijn eigen huis.

Kaj POV

Gelukkig is Samuel niet boos, maar toch voel ik me schuldig. Al helemaal tegenover Floor. We zitten nog steeds op de stoep. Inmiddels zitten we dicht tegen elkaar aan en ik heb mij armen om haar heen geslagen. Ik heb al vaak gezegd hoe veel het me spijt. En zo te zien is ze niet heel boos. Ze heeft haar hoofd op mij schouder gelegd, en we kijken samen naar de donkere lucht, en naar de heldere sterren. Hoe erg kan ik het nu al verpesten, we hebben nog geen eens een dag een relatie. Ik hoop dat we hier nog over kunnen praten, maar dat komt morgen allemaal wel.

"Ga je mee? Zullen we naar huis? Je kan bij mij slapen." Zeg ik. Floor vindt het goed en ze belt even snel haar ouders. Ik geef haar een kus en we rijden op mijn scooter naar huis. We ploffen meteen in bed, en we vallen al snel ik slaap.

Julia POV

Ik ben eindelijk thuis, en ik voel mijn ogen branden van de tranen. Ik zag toen ik over straat rende dat Samuel me had gebeld, alleen ik had totaal geen zin om met hem te praten. Ik moet het mezelf alleen heel erg kwalijk nemen. Ik heb het zo hard verpest, niet alleen voor mezelf. Maar ook voor Sam, Kaj en Floor. Hoe dom kan ik zijn.

Mijn ouders slapen gelukkig al en ik sluip zachtjes de trap op naar mijn kamer. Ik haal mijn mascara vegen van mijn wangen af en plof in mijn bed. Ik krijg een berichtje, en het is van Samuel, ik zie ook dat hij me had gebeld. Ik lees het appje: "Juul, als je dit leest, laat me alsjeblieft weten waar je bent, en dat je veilig thuis bent. We praten morgen over deze avond. Slaaplekker babe xx Sam." Is Sam dan niet boos? Waarom noemt hij me nog 'babe' en waarom stuurt hij kusjes?

Ik stuur snel een berichtje terug dat ik veilig thuis ben. Ik wil hem ook niet onnodig ongerust maken. Toch kan ik niet stoppen met huilen, en ik val ook huilend in slaap.