Impossible Us

Chapter 2:Dining Room

          

Pagtingin ko isang lalake. Naka headset ito at mayroon ring eyeglasses pero halatang hindi siya NERD, kung makatili kasi ang mga babae kala mo artista. Bakit dito pa siya umupo? May bakante pa naman sa harap ko and dun sa pinakadulo. Hindi ko nalang ito pinansin tsaka umupo ng maayos dahil andyan narin naman yung guro.

"Good morning class? How's your day? We have one new classmate. Well anyway can you come infront and introduce yourself." Sabi nung guro habang iniikot ang mata na parang may hinahanap. So tumayo na ako at pumuntang harap.

"Annyeong! I'm Danielli Ace Ocampo, 17 years old. From Blue University." Sabi ko with a smile.

"Nice to meet  you Ms. Ocampo. You can now take your seat" sabi nung guro kaso lalakad palang sana ako papuntang upuan ko may nagsalitang isang babae.

"Diba ikaw yung babaeng kasama ni Mitchiru? Yung slave niya?" sabi nito tsaka tumawa ng malakas. Kaya tumawa naman yung iba except Mitchiru and the boy next to me. Kaso hindi ko nalang siya pinansin tsaka nagtuloy papuntang upuan ko. Ng nasa upuan na ako hindi ko namalayan na may tumutulong luha. Nagulat ako ng inabutan ako ng katabi ko ng panyo. Inabot ko naman ito tsaka nag Thank you. Pinunasan ko na ang luha ko. Mabilis natapos ang 1st  subject and second subject  so inayos ko na agad ang mga gamit ko tsaka lumabas ng classroom. May 30 minutes break naman kami so naglakad lakad muna ako, then napagpasiyahan kong  pumunta munang library.

*LIBRARY*

Ng nasa Library na ako tumingin tingin na muna ako ng librong mababasa ko kaso dahil sa choosy akong pumili natagalan ako and bigla ko nalang narinig yung tiyan kong gutom na gutom na. Shems! Hindi pa pala ako nakakain! Lumabas ako ng library and sobrang malas ko talaga today cause nag bell na! Wala na Finish na, dumeretso nalang ako  sa classroom naming. Ng nasa classroom na ako, agad akong umupo sa upuan ko.  Hindi nagtagal pumasok narin ang  teacher at nag-umpisang mag discuss. Lumipas ang ilan pang mga subject  ng kay bilis ngunit wala  manalang akong naintindihan kahit isa bawat subject.

DANIELLI's POV

Andito ako ngayon sa sasakyan ni Mitchiru. Pauwi na kami galling school. And as usual sobrang tahimik rin. Kaso nagulat ako ng tinanong niya ako.

"San ka pumunta kaninang break time?" tanong nito sakin pero nakatingin parin sa daan.

"Ahm, sa Library" sagot ko sakanya.

"Saakin ka ulit sumabay bukas." Sabi nito sakin

"Pero Mitchiru, mainit ang tingin saakin ng mga babae sa S.A  baka kung ano ano –" hindi ko nanaman naituloy dahil sumabat nanaman siya.

"S.U.M.A.B.A.Y K.A." madiin nitong sabi saakin kaya napanod nalang ako kahit ayoko talaga. After one hour nakarating narin kami sa bahay. Pagpasok naming nakita namin sila mommy and daddy.

"Oh, they're here Darling.  Mga babies, the dinner is ready. Ako nagluto so go to the dining room already." Sabi ni Mommy sabay kiss sa noo namin ni Mitchiru

*DINING ROOM*

Habang kumakain kami, tinanong kami ni daddy.

"So how's your day Mitchiru and Danielli?" tanong ni daddy saamin?

"Just Fine dad" tipid na sagot ni Mitchiru

"How about you Danielli?" tanong naman saakin ni dad

"Ahm, actually. It's great! Wala namang nambubully saakin doon dad" pagsisinungaling ko

"Tch, what a liar!" bulong ni Mitchiru. Bwisit! Siya nga yung dahilan kung bakit may mga nambubully saakin sa school eh! Aagahan ko talaga bukas para hindi ko na siya makasabay.

"Oh, Really? That's great!" nakangiting sabi ni dad

"And babies may business meeting kami ng daddy niyo sa Canada. Aalis kami mamayang mga 11 or 12. And baka matagalan kami bumalik. Mag ingat kayong dalawa okay?" mahabang sambit ni mommy. Kaya nag nod nalang kami.

"And Mitchiru, ikaw na muna bahala kay Danielli okay?" sabi ni mommy and ang Mitchiru nag nod tsaka nginitian ako ng nakakaasar.

"Danielli, behave ka okay?" sabi naman ni mommy saakin. Wow ano ako bata?

" Yeah, but mom I'm not a kid anymore tsaka may aasikasuhin ring iba si Mitchiru. Why don't you just let me live sa condo na binili niyo ni daddy. Tutal Birthday gift niyo naman sakin yun noong 16 ako" suggest ko kay mommy. Gagawa talaga ako ng way para hindi na ako mapakialaman ni Mitchiru. Grabe may ugali pala tong pakialamero eh!

"If mag cocondo ka, kasama mo parin si Mitchiru. Walang magbabantay sayo, baka kung ano ano nanaman gawin mo anak" sabi naman ni mom. What the hell sa hinaba haba ng sinabi ko yan lang? makakasama ko parin yang lalakeng yan?! Aish, nakakabwisit naman oh.

"But mom! Hindi naman na ako bata para palaging kailangang may magbantay saakin. Tsaka I promise naman na behave ako. And I'll never do anything bad." protesta ko pa kay mom.

"Baby, hindi natin alam baka mapahamak ka. Isa pa babae ka. Sa panahon ngayon mahirap mabuhay ng mag-isa anak" pagpapaliwanag naman ni mommy sakin

"Fine, fine. Dito nalang ako." Sabi ko kay mom. Tinapos na naming ang pagkain. Ng natapos na kami dumeretso na ako sa room ko at ginawa mga kailangan kong gawin then natulog na ako para hindi ko  makasabay ang Mitchiru na iyon. Bwisit siya!