Catch Me ✔

XVI - Andrew

WARNING: Scenes ahead may not be suitable for some, as it may trigger intense emotions. Reader discretion is advised.

"A gunshot for you,"
"A gunshot for you too,"
"And.. for you, doctor."
"Die. Die, you filthy old men. Burn in hell."

I felt accomplished when I saw their blood gushing out from the shot I fired just minutes ago.
I finally.. got my revenge.
I was planning this for a long, long time and finally, it happened. The revenge I was waiting for, finally happened and got my success.
They made me their slut, which I am not. They fucked me whenever they want, they even kept me like a hostage. They made mo do immoral things no one can imagine.
Arlo fisted me thrice, Arnold inserted a wine bottle inside me and then Aaron just did whatever pleased him. The three of them even fucked me at the same time like I wasn't a woman with feelings.. a person without a life.

And now, I can finally live peacefully.. With my son.
Ernest, my baby, mommy will make your life perfect. Even without a father, I can make your life complete, with everything that's left of me.
God, forgive me, but please guide me through, as I become a mother to a son. My Lord, please give us a new life, and a fresh start.

Nagising ako sa pakiramdam na nayuyugyog ako.
Unti-unti kong binuksan ang mga mata ko at maliwanag na sa paligid ng kwarto ko. Sobrang init at ramdam ko ang pawis kahit nakabukas naman ang aircon.
"Andrew, kanina pa kita ginigising. What's happening? Binabangungot ka ba?" Tarantang tanong ni Angela.

Nanaginip ako na nasa isang malaking bahay ako at nagbabasa ng isang diary. Hindi ko alam kung kanino yun, pero sigurado akong isang babae ang nagmamay-ari nun dahil may nabanggit siya na anak na lalake.

Kakagising ko pa lang pero parang ang sakit ng ulo ko. Napahaba siguro ako ng tulog.

"Ha? Ah, baka nga binangungot ako, di ko alam." Sagot ko kay Angela.

"Tanghalian na kumain na tayo!" Sabi nya at saka siya lumabas ng kwarto ko.

Gumagawa ako ng para sa thesis kagabi at di ko na namalayang nakatulog ako. Hindi ko na nga alam kung anong oras ba ako nakatulog. Binaon ko ang sarili ko sa thesis at inalis muna sa utak ko ang ginawa ko kay Eleanor. Nahihiya kasi ako. Baka nga.. nagalit siya. Wala pa akong natanggap na text mula sa kanya, kahit kahapon na umalis ako sa bahay niya.

Dapat ko bang puntahan siya sa kanila ulit?
Kaso natatakot ako.. na baka sampal mula sa kanya lang ang matanggap ko.

"By the way, pumasok nga pala si mommy at daddy ngayon sa office."

"Oh? Bakit pumasok pa sila? Kailangan ba talagang pumasok pa sila?" Sagot ko.

"Uhm, yeah..? Starting today daw kasi the two of them wants to go to work at least thrice a week. Weird noh? Ginigising tayo ni daddy kanina pero ako lang nagising at ikaw naman tulog mantika raw! Ang hirap gisingin!"

"Ah.."

"Andrew, are you really okay? You seem.. tired. At kanina ka pa tulala. Kausap ba talaga kita?"

"Huh? Okay lang ako.. kumain ka na dyan."

"You don't seem fine. Sumubo ka pero wala namang nasa spoon mo. Ano yan kumakain ka ng hangin?" Yung tingin ni Angela parang what-the-actual-fuck-Andrew. Kasi takte rin di ko naman maalis sa isip ko yung kahapon.

I sighed. Bullshit naman halatang-halata pala ako.
Nagmadali na ako sa pagkain ko at uminom ng tubig at umakyat sa kwarto ko. Nagpatuloy na lang ako sa pag-research pa ng mga magagamit ko para sa related literature.

Shit naman bakit ang ganito ang sinearch ko?!
"Signs that you are falling in love."
Hahaha gago ka talaga Andrew Pendleton. Magfocus ka sa thesis para makuha mo diploma mo!

Tatlong oras nakalipas at ngayon ko na talaga naramdaman ang sakit ng likod ko. Nakakapagod tong putanginang thesis na to ha.

Napatingin ako sa cellphone ko at wala. Walang text galing sa kanya. Shit, ako na nga lang unang magttext!!!

Eleanor, sorry.

I pressed Send button. Halos magwala ako at tumakbo sa kama ko para magtakip ng unan dahil sa kaba.
Para akong nag-marathon sa lakas ng tibok ng dibdib ko eh.

Di na ako naghintay ng text niya dahil ilang minuto na ang nakakalipas pero wala naman siyang reply. Pinatay ko muna ang laptop ko at nagpalit ng swimming trunks saka tinanggal ko ang tshirt ko at kinuha ang tuwalya ko.

Eleanor, di ka na talaga mawala sa isip ko.