Zor zamanlardı.
Odama geçip, kendimi bile kendimden saklayarak ağladığım zamanlardan bahsediyorum.
Ağlamak, her zaman rahatlamaktı benim için.
Çünkü biliyordum ki; ben ağlarken ne kadar rahatlıyorsam, ağlatanlar da bir gün o kadar rahatsızlanacaktı.
Düştüm dediğim her yerde, biraz daha ayaktaydım ve tek başıma sildiğim her gözyaşımda, ilahi adaleti hatırladım.
Şimdi mi?
Düzeliyor artık bir şeyler ve ben kendime geliyorum.
Ağlatıp giden herkesin, ağlayarak geri döndüğünü görüyorum.
Bu arada, bir şey hatırlatmak istiyorum; onsuz yaşayamam dediğim kim varsa, onlarsız daha bir güzel yaşıyorum.
Bu cümleyi benden çok duyacaksınız artık;
İYİLEŞİYORUM!
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Bir Damla Aşk
PoesíaHepimizin bulmakta zorlandığı kayıp cümleleri olmuştur. Ben bu cümleleri sizler için bulup ortaya çıkaracağım. Şiirlerimde kendinden bir şeyler bulacağına eminim. Aşk acısı mı çekiyorsun ? Ne duruyorsun gelsene..
