ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ

Κεφάλαιο 13

Η Χριστίνα κοίταζε γύρω της ενώ το μυαλό της προσπαθούσε να επεξεργαστεί τις πληροφορίες που έπαιρνε. Προχωρούσαν  προς ένα σημείο  που ήταν δεμένα κάποια άλογα και μερικοί άντρες τα φύλαγαν. Μόλις τους είδαν όρθωσαν τα σώματά τους  και έσκυψαν το κεφάλι. Ο ασπρομάλλης άντρας άρχισε να φωνάζει οδηγίες και σε λίγη ώρα μπροστά τους στεκόταν ένα όμορφο κάτασπρο άλογο. Η Χριστίνα το κοίταξε με τα μάτια γουρλωμένα: " Τι είναι αυτό;"

Ο Αλέξης κοίταξε το άλογο και μετά εκείνη με απορία: " Άλογο. Δεν υπάρχουν άλογα στην γη;"

Η Χριστίνα τον κοίταξε ειρωνικά και είπε :"Φυσικά και υπάρχουν άλογα αλλά γιατί το συγκεκριμένο βρίσκεται μπροστά μου;"

"Είναι το μεταφορικό μας μέσο, αλλιώς θα πρέπει να περπατήσουμε μέχρι το κάστρο  και σε τέτοια περίπτωση δεν θα είμαστε ασφαλείς."

"Σοβαρά τώρα; Δεν έχετε κανένα αυτοκίνητο;"

"Εδώ δεν υπάρχουν αυτοκίνητα. Μόνο άλογα."

Ο Άρης παρακολουθούσε τον διάλογο ανάμεσά τους με ύφος που έδειχνε οτι διασκέδαζε.

"Ξέρεις εγώ δεν έχω ανέβει ποτέ μου σε άλογο." Είπε η Χριστίνα με έμφαση.

" Δεν πειράζει, για όλα υπάρχει η πρώτη φορά."  Ο Αλέξης έκανε νόημα σε έναν από τους άντρες που έφερε μπροστά τους ένα μεγάλο άλογο με γυαλιστερό μαύρο τρίχωμα. Ήταν πανέμορφο αλλά και τρομακτικό. Εκείνο έδειχνε νευρικό.

Ο Αλέξης το χάιδεψε και μετά με μια κίνηση ανέβηκε πάνω του και έπιασε τα χαλινάρια.  Μετά έσκυψε μπροστά και άπλωσε το χέρι του προς το μέρος της. Εκείνη έκανε ένα βήμα πίσω κουνώντας αρνητικά το κεφάλι της: " Όχι δεν ..."

Δεν πρόλαβε να τελειώσει την πρότασή της και βρέθηκε στον αέρα. Ο Άρης που βρισκόταν πίσω της την σήκωσε στην αγκαλιά του και την έδωσε στα χέρια του Αλέξη, που την έβαλε να καθίσει μπροστά του και έσφιξε τα χέρια του γύρω της. Η Χριστίνα προσπάθησε να απαλλαγεί από το κράτημά του και εκείνος της είπε αυστηρά στο αυτί : " Σταμάτα να παλεύεις γιατί θα πέσεις ." Χαλάρωσε τα χέρια του και το άλογο άρχισε να κινείται."

Η Χριστίνα κούρνιασε στην αγκαλιά του από φόβο μην πέσει. Μετά από λίγο άρχισε να χαλαρώνει και να προσέχει το τοπίο γύρω της.  Όλα ήταν περίεργα. Φυτά που δεν είχε ξαναδεί  τράβηξαν την προσοχή της αλλά όταν είδε ένα μεγάλο πουλί με μακριά ουρά  και έντονα πορτοκαλί χρώματα να πετάει κυκλικά από επάνω τους έμεινε με το στόμα ανοιχτό. Δεν είχε ξαναδεί ποτέ τόσο όμορφο πλάσμα. Όταν εκείνο φώναξε, δύο νότες σαν από καμπανάκια ακούστηκαν. Ο Αλέξης έστρεψε το βλέμμα του στον ουρανό και το κοίταξε : " Ωραία ο φοίνικας μας ειδοποιεί οτι οι λύκοι δεν βρίσκονται πουθενά εδώ γύρω. "