'You are hero. You can fly.'
Jessica Jung/Fly
* Onunla tanıştığımda henüz 14 yaşımdaydım. Soğuk bir yüzü vardı. Soğuk tavırları, kemikli bir yüzü. Muhtemelen tüm kızlar onunla tanışmak için can atardı ama ben tesadüfen tanışmıştım. Hani bilirsiniz ya şu klasik arkadaşımın arkadaşıyla tanışma olayı. Bilemezdim o zaman benim için bu kadar değerli biri olacağını. İlk tanıştığımızda soğuk biri diye düşünmüştüm ve yaşça da büyük olduğundan çekinmiştim. Daha sonra ortak yönlerimiz olduğunu farkettik bir kaç konuşma sonucunda bana hiç de soğuk davranmadı. Bu bana garip gelse de sevinmiştim aslında. Daha sonra o hayatımda öyle bi yere geldi ki ben bile çok şaşırdım. O cool dediğim ve çekindiğim kişi benimle samimi oldu. Bana içten bir şekilde gülümseyen biri ve en önemlisi bana hayatta yol gösteren, beni dinleyip anlayan ve hiç yalnız bırakmayan biri. Ben ona abim diyorum. Çünkü hayatım boyunca karşıma çıkan zorluklarda yalnız bırakıldım. Kendi kendime çözmeye çalıştım sorunlarımı bir abim ya da ilgilenen bir büyüğüm olmadı. O işte o olması gereken kişinin yerini tutuyor şu an. Öz olmasa da abim o benim. Yeri geliyor bir kardeş, yeri geliyor bir arkadaş. Onunla bir sürü güzel anım var. İçlerinden beni en mutlu edenlerden birini yazayım. Bir gün okuldan çıkışımda o henüz üniversitesinin ilk senesindeyken bana bir poşet dolusu abur cubur almıştı. Eliyle saçlarımı karıştırdıktan sonra çantamın içine yerleştirdi poşeti. Gülümsedi bana. Bu sanki japon animelerinden fırlamış bir sahne gibiydi. Ben oradaki neşeli kızdım o da beni koruyup kollayan çocuktu. Bunun gibi bir çok şey yaşadık. Güzel ya da kötü. Her zaman yanımdaydı. Ve daima da olacağından eminim. Bir çok kez otobüsümün peşinden koştuk, bir çok kez benim derdimi dinledi. Bekledi beni bir çok kez. Beni mutlu etmek için elinden ne geliyorsa yaptı ve bunları karşılık beklemeden yaptı. O benim bu hayatta tanıdığım kahramanım. Kahramanınız illaki aşık olduğunuz kişi olmayabilir. Benim kahramanım gerçek bir kahraman, beni koruyan, iyiliğimi düşünen, üzülmeme izin vermeyen biri. İyi ki tanıdım onu. O bana bir insan için karşılıksız da bir şeyler yapılabileceğini öğretti. Beni dinleyen birilerinin olabileceğini, beni önemseyen birinin olabileceğini, bana sahip çıkan birinin olabileceğini, beni küçümsemeyen ve bana güvenen birinin olabileceğini gösterdi. Onunla arkadaş olduğum için çok şanslı hissediyorum kendimi. Aslında şanslı biri değilimdir ben. Çok kez insanlar hakkında yanıldım. Ama o beni insanlarda güzel yönde yanıltan tek kişi. Ben tanıştığımızda benle tanışmaktan dolayı rahatsız olduğunu bile düşünmüştüm. Ama şu an tıpkı onun küçük kız kardeşi gibiyim. Hayat gerçekten garip. Ve size bi sır vereyim. O bir kahraman ve uçabiliyor. 07.01.2019
