Arayan oydu günlerdir halimi hatırımı sormamış benim canımın acısında arıyordu şimdi.Caresizce yada ben öyle hissettim.Telefonu açtım.
Yanimda olmaya çalışıyordu sanki.Bu beni nekadar tatmin edebilirdi?
Ben yavrumu kaybetmiştim.Belkide geç kalmıştım yavrum demek için.Dunyanin en büyük pişmanlığını yaşarken ben,onun avuntulari boştu bana. Ne diye şimdi aramıştı beni?
Artik aklıma bile gelmez olmuş onu bi okadar da umursamaz olmuştum Hiçbirşey beni teselli etmiyor,hic bir omuz bana güven ve sıcaklık vermiyordu.Ben acılarım içinde bi yol,bi cirpinis ararken o arsızca benim durumu mu sorabiliyordu.
Ben ben değildim.Bi oğlum olmuştu benim.Ben bi kez baba olabilmistim.Ben Mina'nin tedavi süreci boyunca yanındayken,Sultanın beni son dakika araması beni hırpalanmış,yolumu kaybetmeme guvenimin sarılmasına neden olmuştu.Dedim yha ben ben değilim aslında. Bilinçsiz suhursuzum su anda!
Karadelik içinde,sanki bos bi yakarış içindeydim.Kimdin Sen sahi?
İnanılmaz dehşet verici bi acı vardı yüreğimde.Su dakika tüm insanlığı silebilir ve insansız dünyada yalnızlığımla mutlu olabilirdim.
Gozyaslarimi tutamıyor kendime belkide her zamankinden daha çok hakim olamıyordum.Bu acının tarifi yorumu,ve hiç bir litaraturu yoktu.Ben dünyanın en büyük acısı içinde kavruluyordum.......
Arkadaşlar k.bkmayin yarın devam edelim hepinize iyi geceler sizleri çok seviyorum
