Kismet's Perfect Fiasco

Episode 18

Hue

Para pa rin akong tangang nakangiti sa nakabukas na gate habang hinihintay na lumabas si... Novy? I'm sure, her mother called her that and I'm confident that it's her name or otherwise, it's her nickname.

Nilagay ko ang dalawa kong mga kamay sa bulsa ng aking ripped jeans. Wala sa sarili kong sinisipa ang mga bato papunta sa kalsada nang bigla siyang lumabas sa gate. Pinigilan ko ang bibig ko na mapanganga nang makita siyang naka-pony tail na. Teka, brown pala ang buhok niya?

Ewan pero wala namang espesyal doon sa ponytail niya. Madalas naman akong nakakakita ng mga babaeng naka-ganoon dahil sa mga chix ng mga tropa ko pero bakit parang manghang mangha ako sa kanya? What the actual fuck is wrong with me?

Maybe it's because her brown hair reflects the beauty of her brown eyes and as well as her natural pouty lips. Fuck, that damn pouty lips is tempting me. I want to crash my lips against it again. Gusto ko uling matikman iyon.

"Stops staring at me. It's like you are plotting to kill me or something. It's creepy." Sambit niyang habang nakasimangot pa rin.

Lumakad na siya papunta sa direksyon kung nasaan ang gate at sinundan ko na rin siya. Kinakabahan ako, walang hiya. Anong sasabihin ko sa kanya habang naglalakad kami? Tangina, baka magkamali ako ng sasabihin. Teka nga, ito ba 'yung feeling ng natotorpe? Gago, ayoko nito.

"So, how are you, Novy?" I managed to say as I smile nervously at her.

I'm forcing my tone to sound cool, I hope she doesn't feel how nervous I am right now, bullshit. This girl is really special because no one, as in no one has ever made me feel this way except her.

"Novy?" She faced me with a scowl on her face as she disregarded my question.

Blinking, I nod my head confusedly. Iyon ang sinabi ng Nanay niya, ah? Masama ba 'yon? Walang hiya, nagkamali yata ako? 

"It's my nickname and please, 'wag mo akong tawagin gamit 'yon. Tanging mga ka-close ko lang ang pwedeng tumawag sa akin noon." Dire-diretsong paliwanag niya at ang mata ko ay naka-focus lang sa kanyang labi hanggang sa hindi ko na namamalayang napapakagat labi na pala ako.

"Are you listening?" She lightly smacked my arms and I blink.

"Ah... Oo. Ayos 'yon." Ang tangi kong nasambit habang tumatawa nang awkward dahil wala akong ideya sa sinasabi niya kanina.

"Whatever." She rolled her eyes. "Basta 'wag mo na akong tawaging Novy uli. My name is Cygny. We are not that close and I'm not planning to be so you should just stick on calling me by my real name." She said before she continued to walk again.

What's with her and her rude demeanor? But I must admit, she's cute when she's being rude. Nakangiti at napapailing akong tinitignan siyang lumakad papalayo sa akin.

Mabilis ang paglakad niya kaya't ilang segundo lang ay naiwan na niya akong iniimagine ang labi niyang nakadikit sa labi ko. Napakurap ako. Nang matauhan na ako ay nagmadali na akong lumakad para maabutan siya. Napakabilis niyang lumakad, tangina. Kabayo ba 'to?

"By the way, my name's Huego. You can call me Hue." I smile at her with my by far, sweetest smile.

She just nodded her head weakly without looking at me. Napapangiwi ako habang pinag-iisipan ang susunod na itatanong sa kanya para hindi kami mapuno ng akward na katahimikan.