Dancing With Fire (TO BE PUBLISHED)

Kabanata 8

Kabanata 8

"WALA KA NA bang ibang puwedeng gawin sa pamilyang 'to maliban sa magpabigat?!"

Isang malakas na tulak lang ni Nanay ay nawalan agad ako ng balanse.

"'Nay! Huwag mong sasaktan si Ate!" Miggy's voice echoed.

"Manahimik ka, Miguelito! Hindi kita kinakausap!"

My brother was ready to step in and defend me, but I quickly stood and gently held his arm. "Sa kuwarto ka muna, Migs," I whispered.

"P-Pero, Ate..." His voice trembled, hesitant to leave.

"Mag-uusap lang kami ni Nanay," I said softly, forcing myself to smile.

"Ate..."

"Ayos lang ako," I reassured him. "Sige na, susunod si Ate."

He nodded and ran toward our bedroom. The moment he disappeared, a sharp slap landed on my cheek, making me gasp.

"Tangina mo, Serafine! Wala ka nang ginawang tama! Ano 'yong nalaman kong nag-aaral ka uli, tangina ka?!" sigaw niya at hinablot ang buhok ko.

Sinubukan kong lumayo, umiiling hanggang sa makawala sa hawak niya.

"'N-Nay, nakakuha naman po ako ng scholarship—"

"Wala akong pakialam, punyeta ka!"

I closed my eyes, taking a deep breath, trying to steady myself. "'Nay—'"

"Umalis ka ba sa trabaho para do'n?! Ano na ngayon ang maitutulong mo dito?!" she shouted, gripping my arm tightly. "Kailangan ko ng pera, Serafine—sinasabi ko sa 'yo!"

"Hindi po ako umalis. Natatrabaho pa rin po ako kapag walang pasok." I spoke calmly, trying to step back, but pulled my arm hard. I winced when it hurt. "Kapag naman po nakapagtapos ako, mas lalaki po ang suweldo ko."

Pero panibagong sampal na naman ang natanggap ko. Napapiksi ako pero pilit na ikinalma ang sarili.

Nand'yan si Miggy, Sera. Nand'yan ang kapatid mo.

"Hindi ka makapagtatapos dahil wala kang alam!"

Tinulak niya ako sa couch. Tumama ang likod ko sa armrest kaya napaigtad ako at suminghap, saglit na namanhid sa sakit.

"Wala ka nang ibang ginawa kundi ang magpakasarap! Wala ka nang naitulong!"

She raised her hand again, ready to strike.

"Divina!" My father's voice thundered, stopping her.

Relief flooded me as Tatay rushed forward, pulling me from the couch and shielding me behind him.

"Ano'ng ginagawa mo sa anak mo?!" singhal niya.

"Hindi ko anak ang babaeng 'yan!" she screamed at the top of her lungs. "Wala na ngang naitulong, bumalik pa sa pag-aaral!"

"Divina!" Tatay called again.

'Di ko na napigilan ang pagkawala ng mga luha habang hinihila ang damit ng Tatay na hinaharangan ako.

"'T-Tay, tama na po," I stammered, my voice trembling, but he didn't listen to me.

"Huwag mong pagsalitaan ng ganyan ang anak ko! Alam kong galit ka, pero sa akin ka lang magalit! Huwag mong idamay si Serafine! Alam mong ginagawa niya ang lahat para makatulong!"

Umalingawngaw ang tunok ng palad niyang dumapo sa pisngi ni Tatay. Isa lang 'yon hanggang sa may mga sumunod pa.

I gasped, squeezing my eyes shut.