6969 Corporation: Down Of Wonder

Chapter 7

"What the f*ck, Vin. Did you know what you're doing right now!? Alam mo ba kung ano itong pinasok mo!?"

I groan when I heard a girl shouting outside.

"Hinaan mo ang boses mo, baka magising mo siya!"

Naimulat ko ang mga mata ko at tiningnan ang buong paligid. Nagulat ako nang bigla na lang bumukas ang pinto at niluwa doon si Vincent na may bitbit na pagkain.

"Hey, you're awake." He smiles.

"What's happening?" Napahawak ako sa ulo ko.

"You're almost died in the forest.. Kung hindi lang ako dumating baka pinaglamayan ka na ngayon," biro niya bago nilapag ang tray.

Napahawak ako sa ulo ko. Naalala ko bigla na lang sumugod si Mr. Yvan sa paaralan para ibaon ang pangil niya sa akin. Ang hindi ko maintindihan ay kung bakit kailangan niyang sumugod doon. Kung tama ang hinala ko ay siya iyong nagwawala kagabi. Wala rin namang kasalanan si nanay Rona dahil gusto niya lang na maging ligtas ako, pero kahit na ganoon ay hindi pa rin ako nakatakas sa kaniyang kamay.

Speaking of nanay Rona. Baka nag-aalala na siya ngayon.

"Kailangan ko nang u-umalis," sabi ko bago inalis ang kumot pero pinigilan ako ni Vincent.

"H-huwag ka munang umalis, Jas." Nakatingin lang siya sa mga mata ko bago niya ibinaba ang mga tingin niya sa mga labi ko.

Suddenly I remember last night, ang pagligtas niya sa akin at ang paghalik niya sa labi ko. Hindi ko mapigilan na mamula sa alaalang iyon. Hindi naman kasi posibling magkaroon ako ng paghanga sa kaniya una pa lang. He is responsible and a life savior. But something is feeling off. Parang mali ang pakiramdam na ito.

"About what happened." Nakagat niya ang labi niya. "Don't think too much. Napadaan lang ako ng mga oras na iyon."

Parang tinabas ng pino-pino ang puso ko. Alam ko naman na masakit siya magsalita. Pero hindi ko aasahan na ganito ang magiging dulot nito. 

"Wala namang nagsabi na iligtas mo ako. And the kiss is unnecessary."

Nakita ko ang pagdaan ng sakit sa mata niya. "Wow! Ganiyan ba dapat magpasalamat?" biro niya sabay abot ng mansanas na binalatan niya na.

"You're  being sarcastic, Vincent. Know your place." Hindi ko alam kung saan ko nakuha ang mga lumalabas sa bibig ko ngayon.

"I didn't meant that way, Jas. I-I just want to ease the situation."

"It doesn't help." Tipid kong sabi rito.

I know what he was trying to do. Pero ayaw ko rin sanang pasamain ang sitwasyon. Nakita ko kung ano ang kakayahan ni Mr. Yvan, ayaw ko sana na dahil lang sa akin ay masisira ang kung anoman na meroon sila.  And come to think, na sa katayuan nila ay hindi basta-basta ang tiwala na binibigay nila sa isa't-isa. Kahit na isipin na natin na walang pakialam si Mr. Yvan sa akin, pero may hiya pa rin akong natitira sa katawn ko. The rumor around the school is loud and clear that I am the Alpha's maid which made me his property. Ayaw ko na pati iyon ay magawan pa ng mga usapin dahil sa ginawa niya. Ayaw ko lang mag-iwan ng maling impresyon sa kaniya.

"Isipin na lang natin na hindi iyon nangyari," sabi ko. "Huwag na rin sana ito makaabot sa amo ko." Ayaw ko ng maparusahan ulit.

"I can save you, Jas."

"Save? Sa tingin mo kaya mo akong iligtas sa kamay ng inyong Alpha? Nakita mo na ba kung gaano siya nakakatakot? Nakita mo na ba kung paano niya ako muntik na mapatay?"

He lower his gaze.

"No one can save me from his claws. Kaya kung maari ay huwag mo na dagdagan ang bigat na nararamdaman ko."