Yüreğimin kıyısında pır pır uçuyor bakışların
Doyamadım yüreğinden aşkı yudumlamaya
Haykırıyorum, sitemim sana değil gök semaya
Hissedemiyorum nerede , kayboldu kalp atışların
Çınar gibi yükseliyor, büyüyor kalpte sevdan
Sen uzaklarda açan bir çiçeği kokluyorsun
Beni yokluğunun bin kat altına gömüyorsun
Bütün kainat bu insafsız gidişe hayran
Mutluluk yazdıysa eğer sen yazı öldürdün
Bir daha böyle bir günaha girmesin ellerin
Avuçlarımın arasında külden küle bedenin
Nasıl cesaret ettin de böyle aşkı söndürdün
Rüyalarımda görecekmişim meğerse cehennemi
Asrı acıma dikseler yıllar tükenir ağlamaktan
Yüzümü esirgemedim o da kalmadı solmaktan
En son değdiğimde koynuna sakladım cenneti
Sihirli bir huzursuzluk üryan halde kalmışım
Atıyor kalbim sokaklarda sensizlik naralarını
Yalnızlığı mı giydirecektin, bütün günahlarını
Aşktan yanıp kül olanlar için omzuma almışım
Sana açılmaya hasret kaldı gönül kapısı
Bir bahane bekliyor koşmak için ayaklarım
Sensizliğe dair ağıtlar, çaresiz dualarım
Sanki seninle gitti ruhumun bir yarısı
Şimdi uzakta bir yerlerde akan bir içim su
Beyaz tenli anılarım nereye kayboldunuz
Ya gelecek güzel günler siz de mi yok oldunuz
Şimdi ellerin bilmediğim diyarların yolcusu
Özlem keskin pençeleriyle sıyırmakta günleri
Tüm tebessümünle dikiliyorsun karşımda
Senden soyutlanamıyorum kara saçlı başımda
Sayısız kere yinelenecek böyle hasret yelleri
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Sensizliğe Dair
PoesíaDuygular ve düşünceler fokurdamaya başladığında kimileri susarak kimileri konuşarak devam eder. Bu iki kesiğin arasında susan kapatır yarasını içine dolar duyguları, konuşansa oluk oluk akmasına izin verir acılarının. Ben mi? Ben yazmayı seçtim. Dip...
