ACCIDENTALLY PREGNANT [ON-GOING]

[29]

AMANDA POV- 

Pag dating ko sa airport ay sumalubong ang iilan na fans. Kasabay ng sabay na flash ng mga camera na dala ng mga ito. But i don't care hinahanap agad ng mata ko si charles sinabi naman nito saakin na hindi nya raw ako masusundo pero nag babakasakali lang ako na baka nandito sya.

"If charles can't pick you up, ako nalang mag hahatid sayo." 

Napalingon ako sa sumabay saakin. It was jane. 

"No, i really don't want to bother you. Kaya ko naman umuwi mag isa, pati isa pa alam kong di ka nanaman dederetso uuwi ngayon. May lakad kayo ni shaun right?"

Nanlaki naman ang mata ito at napaiwas ng tingin. Siguro nagulat kung bakit alam kong aalis sya.

"D-don't get me wrong ok? L-look--"

"Nah, i get it." Sabi ko at ingat ang kamay ko. Sign na naintindihan ko naman at alam kona ang sasabihin nito. As long as jane is happy di naman ako tutol kung anong set up nila ni shaun as long as di lang sila magkasakitan. I know shaun is a good guy naman kahit may pagka loko dahil nakakasama ko naman minsan ang kambal sa apartment kapag bibisita sila kay charles and they're nice, pervy nga lang.

Di nag tagal nakalabas rin kami ng airport kanya kanya naman dumating ang mga sundo. Inaaya narin ako ni mark na sumabay nalang sa service yung mga models na walang sundo pero nailing nalang ako at di na sumama this ain't good, i need to get home bago ako dumiretso kila charles alam ko naman nakita narin ni lolo ang news saamin ni jared mas nakaka nerbyos pa nga isipin dahil di man lang ako cinontact ni lolo pati ang assistant nya i think they were waiting for the perfect timing na ako ang pupunta sa companya.

And speaking of the Devil.

"Hello Dave?" 

Sinagot ko ang call. Dave was Lolo Loren secretary. 

[["Ma'am i assume you're here in the Philippines Sir Loren--"]]

"I get it. Pupunta ako dyan. I'll be there later, tell lolo loren patient is a virtue wag nya sana ako madaliin may jetlag pako." 

Asar na sabi ko at napahawak sa ulo ko. Pakiramdam ko nanakit nanaman ang ulo ko panigurado naman mag talo nanaman kami nito mamaya.

"Amanda."

Napatingin naman ako sa likod. It was a familiar voice. Charles.

"C-charles."

Hindi ko alam ang mararamdaman ko halo halong emosyon. Agad akong napalapit kay charles but at the same time ay napaatras. No, i need to control myself. I can't just hug him in these crowd, any minute pwede kami ma-picturan at pangalan ko nanaman ang mai-issue sa article hindi pa ganon lumalaylo ang issue ko kay jared sa news last few days.

"C-charles... Damn it." 

Agad ako napayuko at napahawak ng madiin sa palda ko. Halata naman nagulat si Charles dahil narinig kong nataranta ito ng nakitang umiiyak ako.

"H-hey why are you crying? A-amanda hey--"

"I... I thought you can't fetch me here in the airport...I thought you're mad..T-that's why you don't want to see me--"

Hindi kona natapos ang sasabihin ko ng bahagya akong hinila ni Charles papasok sa kotse. Mabilis ang pangyayari di ko alam na may naka ready na palang sasakyan si charles para sunduin ako. Pumasok kami sa loob at doon na ako napatingin ng deretso kay charles.

"Sorry, i can't take this any longer!"

Asar kong sabi at niyakap ito. Halata naman nagulat si charles at naramdaman ko nalang na niyakap narin ako nito pabalik.