Destined to be Yours

Chapter 4 Ms. Annoying dwarf

James Andrew's POV

I was about to enter into the canteen when saw a group of students formed into circle. Hindi ko na napansin kung anong pinagkakaguluhan nila, I'm sure it's not worth to pay attention to, But when I turn my gaze... I saw her. That annoying dwarf, naliligo siya ng kape. What happened? Lalapit na sana ako kaya lang may biglang sumulpot sa likod ko at mabilis na nakalapit sa kanya. That annoying dwarf is not moving in her place. "Here." Kyle offer his hanky, but she's not moving.. so he manage to wipe it out. "James?" Madison catched my attention, so I get back to myself and walk away.

Kyle Francis's POV

"Are you Okay Merryce?" I asked her.

"Huh? Ah o-OO!." She replied.

"sure?"I asked again. Tumango lang siya.

"Hey, Madison!" Agad naman siyang lumingon sa kinatatayuan namin.

"Bakit mo yun ginawa sa kanya?"

"it's her fault she poured a cup of coffee on my dress. gumanti lang ako!" depensa ni Madison.

"But she didn't mean to do that. You don't need to do the same, it's an accident." I explained.

"I don't care! Kasalanan niya yun. She's so stupid!." She rolled her eyes.

"You're so childish." After that I turn to Merryce and grabbed her hand, we left Madison that's stil in the state of shock.

"Let's go. You better change your clothes. Maghilamos ka na din,, bakit kasi inihilamos mo yung kape."

"Psh! >___< Di ko yun inihilamos. Anyway, thanks Kyle."-Merryce.

Sione Merryce POV

A few days later, after that incident in the canteen.

Nandito ko ngayon sa kwarto ko. Katatapos ko lang mag-impake ng mga gamit ko na dadalhin sa bakasyon namin nina Mama at Papa. Buti na lang hindi pa rin nakakahalata yung mga magulang ko. Hindi ko sinabi kay Mama na kasama namin si Papa sa vacation, alam ko kasing hindi siya papayag.

"Merryce!, anak.. Gising na." Si Mama, nakapasok na pala siya dito sa kwarto ko di ko na namalayan ang pagpanhik niya. Pero di ko siya iniintindi, antok pa ko ~___~

"Merryce, akala ko ba mag babakasyon tayo ngayon, sige na bumangon ka na dyan. Nakapag-handa na rin si Manang ng almusal." Mom said then she left my room. Pagkababa ni Mama, I manage to stand up and fold my blanket ~___~ antok pa ko talaga. After that I go downstairs and took our breakfast with Mama.

"Let's go.." si Mama habang papasok ng kotse. katatapos lang namin magkarga ng mga bagahe. "Tara na po! Excited na ko." Nagtext na din si Papa, malapit na daw siya dun sa rest house na inupahan namin. Si Mama na din ang magda-drive.

Ilang oras din ang binyahe namin a t sa wakas ay nandito na kami.. "Nakarating din tayo sa wakas." Si Mama, "Oo nga po 'Ma. Okay lang po ba kayo? Hindi po ba kayo nangalay?" tanong ko kay Mama napansin ko kasi na parang nag-iistrech siya. "Okay lang ako anak.tara tulungan mo na ko mag-baba ng gamit natin"-Mama.

Nandito na kami ngayon sa loob ng rest house. Pagkapasok pa lang humanga na kagad ako sa itsura at ayos ng mga furnitures.. hindi naman kalakihan pero ayos na din^_^ . "Teka, nasan na kaya si Papa?" "May sinasabi ka ba anak?" tanong ni Mama, sasagot na sana ako kaso biglang sumulpot si Papa sa bandang likuran ni Mama.