The Billionaire Assistant

Chapter 1

Amery's POV

Nagising ako ng maaga para makapaghanap ng trabaho nang biglang tumunog ang aking cellphone. 

Mabilis akong bumangon at kinuha ang cellphone na nasa tabi ko. Tiningnan ko kung sino ang tumatawag, at agad ko itong sinagot. 

"Hello? Sino 'toh?" tanong ko. 

"Hi, Ms. Wiscon? Ikaw po ba ang naghahanap ng trabaho?" tanong ng boses sa kabilang linya. 

"Opo. Bakit po?" sagot ko. 

"Umm… free ka ba ngayong araw? Magkita tayo sa address na ibibigay ko sa'yo," sabi niya. 

Nagtaka ako sa sinabi niya ngunit hindi ko na inurirat. "Hmm… okay, sige. I-text mo na lang sa akin ang address," saad ko. 

"Okay, Ms. Wiscon. See you later," huli niyang sinabi bago pinutol ang tawag. 

Mabilis akong tumayo at ginawa ang aking morning routine, nakaramdam ng excitement at kaba sa pagkakataong dumating sa akin. 

---

Ngayon, nandito ako sa isang café na malayo sa aming tirahan. Pagpasok ko sa loob, agad kong napansin ang babaeng nakaupo malapit sa cashier. 

Ang sabi niya kanina ay naka-uniform siya na kulay blue at short hair ang buhok, kaya alam kong siya iyon. Lumapit ako sa kanya. 

"Hi, miss? Ikaw po ba ang tumawag sa akin?" tanong ko. Agad siyang lumingon sa akin, at napatitig ako bigla sa kanyang mukha. *Shet! Ang ganda niya, goshhh!* 

"Have a seat," nakangiti niyang sabi. Mabilis akong naupo sa tapat niya, medyo kinakabahan ngunit na-eexcite din. 

"So… may job offer akong ibibigay sa'yo na sana ay i-accept mo," wika niya. 

"Job offer?" tanong ko, nagtataka ngunit interesado. 

"Ang job offer na ibibigay ko sa'yo ay ang maging assistant ng President CEO namin. Actually, ang dati niyang assistant ay nag-resign dahil hindi niya kinaya ang trato sa kanya ng President CEO na si Colton Dior. So, do you accept my offer, Ms. Wiscon?" saad niya nang may seryosong tono. 

*Assistant ng President CEO? Grabe naman! Hindi ko alam kung matutuwa ako o matatakot sa sinabi niya.* 

"Umm… sige, I will accept dahil naghahanap talaga ako ng trabaho. Eto po ang requirements," sagot ko at inabot sa kanya ang hawak kong envelope. 

Tinanggap niya ito at ngumiti. "Hmm… sige. Bukas ka na magsisimula bilang assistant. Ang pasok mo ay mula 7:00 ng umaga hanggang 9:00 ng gabi." 

*Putcha! Ang aga naman! Hindi na ako makakapagpuyat nito. Pero wala na akong magagawa; kailangan ko ito.* 

"So… see you tomorrow. Bye," sabi niya bago tumayo. Tumayo na rin ako at bahagyang yumuko bilang tanda ng pasasalamat. 

---

-Kinabukasan-

Ngayon, nandito ako sa building ng *Dior's Company* at halos mapanganga ako sa taas nito. Siguro nasa 50 o 60 floors ito! 

Pagpasok ko sa loob, agad akong sinalubong ng babaeng nakausap ko kahapon. "Hi, Ms. Wiscon? Follow me," saad niya. 

Wala akong nagawa kundi sundan siya. Naglakad kami nang naglakad, at halos sumakit na ang paa ko sa pag-iikot. Hanggang sa pumasok kami sa elevator, pinindot niya ang 49th floor. 

Pagbukas ng elevator, lumabas kami at naglakad ulit. Napanganga ako sa ganda ng floor na ito sobrang gara ng kagamitan, parang hindi pangkaraniwan. 

"Here, Ms. Wiscon," sabi niya nang huminto kami sa pintuan na may nakapaskil na pangalan. 

MR. COLTON DIOR
THE PRESIDENT CEO

Pagbukas ng pintuan, napanganga muli ako sa lawak at ganda ng opisina ng CEO. May mga malalaking salamin, leather furniture, at isang view ng skyline na parang sa pelikula lang nakikita. 

Nagsimula akong maglakad papasok habang nauna naman ang babae. "President, andito na po pala siya… ang bago ninyong assistant," saad niya sa lalaking nakaupo sa malaking swivel chair. 

Unti-unti siyang lumingon sa amin, at halos hindi ako makapaniwala sa itsura niya. Matangkad, guwapo, at may karismang kayang magpatigil ng oras. Napakakomplikado ng kanyang aura seryoso, ngunit may halong misteryo. 

"Ms. Wiscon, tama ba?" malamig ngunit malalim ang boses niya, na tila tumagos sa dibdib ko. 

"O-Opo, sir," sagot ko nang may kaba. 

"Hmm… sana hindi ka tulad ng huli kong assistant na mahina. Ayokong sinasayang ang oras ko," matalim niyang sabi habang nakatitig sa akin. 

Mukhang mahirap ang magiging trabaho ko, pero wala nang atrasan. Sa loob-loob ko, *Good luck na lang sa'yo, Amery!