I have changed since he was in my life? (voltooid)

deel 10

Ik wandelde naar mijn geheime schuilplaats. Een huisje achter ons huis iets verder het bos in. Nou ja, het was meer een open plek. Ik hoord Erika naar mij roepen dat ik moest wachtten. Maar ik bleef wandelen. Toen ze uiteindelijk bij mij was vroeg ze waar ik naartoe ging. Ik stopte en zei " ik ga naar mijn geheime plaats". Ik keek even terug naar mijn huis en zag dat Taylor en Stefan naar ons zaten te kijken. Ik wandelde verder en Erika volgde mij. Toen we er waren deed ik het licht aan en ging in mijn zetel zitten. Anna zei dat de hut prachtig was. Ik lachte naar haar en pakte uit de koelkast een flesje chocomelk. Ik vroeg aan Anna of ze ook iets wou drinken. Ik pakte voor haar ook een chocomelk en ging bij haar in de zetel zitten. Ik zei "Alle jongens zijn hetzelfde". Anna vroeg wat er nu eigenlijk gebeurd was. Ik legde dus heel het verhaal uit, over de sms, over Stacy,.... Anna zei dat Stacy het waarschijnlijk allemaal heeft verzonnen, om Taylor en mij uit elkaar te drijven. Ik wist dat ik veel te snel gereageerd had. Ik zei dat er nog een 2de verdiep was. Ik liet haar de bovenverdieping zien. Er staan 2 bedden en een kleine badkamer. Op de benedenverdieping is er een open haard, een zetel, een een bank, een koelkast enzovoort. "Heeft jou vader dit allemaal gemaakt"? vroeg Anna aan mij. "Ja, mijn vader heeft dit gebouwd, en ik heb het ingericht" zei ik. Ik moest weer denken aan mijn vader. Ik zei tegen Anna dat het niet zomaar een ongeval was. Ik voel het gewoon. Er is meer aan de hand, dan een gewoon ongeluk. " Wat denk of voel je dan"? vroeg Anna. "Ik voel dat er iets niet juist is. Mijn vader is na een ongeluk heel voorzichtig met de auto. Mijn papa had samen met mijn moeder eens een ongeluk gehad, nadien is hij heel voorzichtig met de auto. En Stacy Del Rey doet me ook aan iets denken. Ik denk dat er een verband is" zei ik.

Mama ze begint dingen te ontdekken. Wat moeten we nu doen? vroeg een stem. "pak de lucifers ik heb al een idee. Erika zal boeten voor wat haar moeder ons heeft aangedaan. Werd er in het bos gefluisterd.

"Hoorde jij ook een geritsel"? vroeg ik aan Anna. "Ik hoorde precies voetstappen". "Laten we misschien terug naar binnen gaan. Ruik jij dat ook"? zei Anna bezorgd. Het ruikt hier naar rook. Anna en ik loopte naar de deur, voor ons stond de deur in brand. Alles rondom ons werd met vuur bedekt. Er was geen andere uitgang. Ik deed de ramen open om lucht te krijgen. Maar ook langs daar was er vuur. Ik zag twee figuren wegrennen. één iemand kwam me bekend voor maar van waar. Ik hoorde iemand gillen. Maar ik wist niet wie. Ik zei tegen Anna dat ze Stefan moest bellen. Ik zag Anna naar mij toe lopen met haar GSM in haar hand. Ze was aan het praten, maar ik hoorde niets. Voor mijn ogen werd alles zwart. Ik hoorde en zag niets meer. Het leek even of ik van de aardbol verdween.