deel 7

65 4 3
                                        

Ik wachtte dus gespannen tot de dokter ging vertellen wat er is gebeurd en wat hij heeft. Ik kon het niet laten om een traantje te laten rollen over mijn wang. De dokter begon opeens te vertellen: "Je vader heeft een auto ongeluk gehad. Hoe het is gebeurd weten we nog niet. Jullie vader ligt in coma. het kan nog dage, weken, maanden en in sommige gevallen zelfs jaren duren voor hij er uit geraakt. We kunnen niet zien hoelang hij nog in coma gaat liggen. We zullen iets laten weten als we wat meer te weten zijn gekomen. Zorgt er iemand voor jullie? Of is er iemand voor jullie"? vroeg hij aan ons. Onze grootouders wonen hier niet dicht bij. Ze wonen heel ver en zien ze bijna nooit. Alleen op speciale gelegenheden". Antwoordde ik. We zullen ze condacteren, en ook proberen zo veel mogenlijk familieleden te berijken. Zo, ik zal jullie even alleen laten. Het bezoekersuur is gedaan om 6 uur". Hij opdende de deur en ging weg. Het was doodstil in de kamer. Je kon een naald horen vallen. Ik voeldde me zo rot vanbinnen. Waarom moet dit juist bij ons voorkomen? Hoe is het accident gebeurd? Ik stelde allemaal vragen in mijn hoofd. Ik zat nog de hele tijd te piekeren in mijn hoofd. Tot mijn broer zei dat hij naar huis ging. Mijn broer kan namenlijk al met de auto rijden. Ik zei dat ik nog wat bleef. Tot mijn verbazing was het al 5 uur. Opeens dacht ik aan Anna. Zou ze er nog zijn? Ik ging in de gang kijken en daar zat ze op een stoel. Ik zei dat ik mijn vader nog gedag ging zeggen en dat we dan konden vertrekken.

Papa ik zal proberen elke dag langs te komen. Ik hoop dat je snel ontwaakt. We zijn allemaal heel bezorgt om jou. Ik wou dat ik wist wat er gebeurd was. Mijn vrienden blijven deze avond bij mij slapen. Anna en haar vriendje en Taylor, ook een vriend van me. We gaan samen iets eten bij de moeder van Anna. Ik mis je....

Toen ik klaar was ging ik naar de gang en zei ik tegen Anna dat ik klaar was en dat we konden vertrekken. Opeens dacht ik aan Taylor. "OOOh neee ik heb Taylor nog niet gebeld om te vragen of hij ons komt halen!! shiiiiit he"!! "Geen paniek, ik heb hem al gebeld hij is er binnen een kwartier"" zei Anna.  "Oooh Anna jij bent echt de allerbeste vriendin die iemand kan wensen. Wat zou ik toch zonder jou doen". We gingen samen naar beneden, naar de inkomhal. Daar stonden Taylor en Stefan al. Anna rende naar Stefan en ze kusste en omhelsde elkaar. Ik bleef op de trap staan en keek recht in Taylor zijn ogen en hij in die van mij. We loopte naar elkaar toe en gaven een stevige knuffel. Net zo'n knuffel als ik op dat moment nodig had. "Taylor ik moet iets zeggen........

Zo dit was weer mijn nieuw hoofdstuk. Zeg in reactie wat je er van vindt. Volg mij!! Zo kan ik jou boeken ook eens bekijken en lezen!!!! Zeg altijd in reactie wat je er van vindt: goed, slecht, wat er beter kan, teveel spellingsfouten,....... Het is altijd leuk om reactie's te krijgen. Het liefst positief!!! Negatief is niet slecht dan weet ik wat er niet zo goed is!!!

altijd 

voten

comment

liken

xnelex

I have changed since he was in my life? (voltooid)Verhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu