Bebegimiz

16

Jimin:

"Doktor bey ne demek hastanın kalbi durdu? Hayır olamaz ölemez o"

"Beyefendi odadan çıkın hastaya müdahile etmemiz gerek"

"Yoongi böyle yapma. Lütfen gözlerini yeniden aç. Biz daha bir kaç konu hakkında konuşucaz. Bana bir açıklama yapmadan öylesine gidemezsin. Bana gerçeği söyleyip öylesine kurtulamazsın. Yoongi...Aç gözlerini"

"Beyefendi zorluk çıkarmayın lütfen. Siz bizim hastaya yardım etmemize izin vermiyorsunuz. Çıkın odadan"

"Hayır çıkmıyıcam. Onu bırakıp hiç bir yere gitmiyicem. Ben burda olursam o uyanır. Benim burda olduğumu bilerek ölmez"

Ne kadar odada kalmak istesem de hemşireler beni kolumdan tutup çıkarmıştı. Kollarından kurtulamıyordum. Yoonginin yanına gitmek istiyordum. Ama izin vermiyordular. Beni bay ve bayan Kimin yanına oturttuktan sonra gitdiler. Bayam Kim elimi tutdu.

"Jimin güzelim söyle bana. Ne oldu?Lütfen gerçeği söyle"

"Bayan Kim...Yoongi hyung...o...iyi değil. Kalbi durdu"

Bayan Kimin güzündeki hayal kırıklığını ve üzüntünü görünce kalbim sıkışmıştı. Kadın çaresizce ağlıyordu. Bay Kim ise karısına sarılmış ona destek veriyordu.

Geceye kadar bir umutla bekledik. Yoongi hyung bizi bırakıp gitmezdi. İnanıyordum buna. Sonunda doktor odadan çıktığında hepimiz yanına gitmiştik.

"Hastanın durumu şu an iyi. Kalbini yeniden attırmak için çok çalıştık. Doğrusu pek umut yoktu. Ama hastanın kalbi şu an atıyor. Yine de dikkatli olucaz. Mümkünse daha iyi olana kadar odaya girmeyin. Biz gerekli zamanı söylediğimizde onu görmenize izin vericez"

Bu duyduklarım beni mutlu etmişti. En azindan ölmüyücekti. Kalbi yeniden atıyordu. Hayata tutunuyordu. Bu sadece beni değil Bay ve bayan Kimi de mutlu etmişti. Üzgün suratlarına mutlu bir ifade gelmişti.

..........................

1 ay sonra:

Yoongi hyungun kalbinin durmasından bir ay geçmişti. Şu an Yoongi hyungun durumu çok iyiydi. Eve çoktan gelmiştik ve evde tedavisini bitirmişti. Artık serbest bir şekilde geziyor ve istediğini yapıyordu.  Doktor ilaçlarını düzenli kullanmasını ve kendini zorlamamasını söylemişti. Yoongi hyung iyi olsa da şu an işe gitmesine Bayan Kim izin vermemişdi.

Benim ise aklım bana yaptığı aşk itirafında kalmıştı. Onunla bu konuyu konuşmak istiyordum. Eğer konuşmazsam rahat olamıyıcaktım. Önceleri konuşmak istesem de Yoongi hyungun tedavisine ilgi göstermesi için söylememiştim. Ama şimdi konuşa bilirdik.

Daha fazla dayanamadığım için Yoongi hyungun odasına gitmiştim. Kapıyı tıklatıp odaya girmiştim. Yoongi hyung kanepede oturmuş dışarıdakı manzarayı izliyordu.

"H-hyung konuşa bilir miyiz?"

Sesimi duyunca kanepeden kalkmış yanıma gelmişti.

"Ne konuşucaz?"

"Senin benden hoşlanmanla ilgili konuşmak istiyorum"

"Öyleyse konuşalım. Hadi gel otur"

Gösterdiği yere oturdum. Tam önümde oturmuş beni heyecanlı gözler ile izliyordu.

"Hyung bunu gerçekten seninle konuşmalıydım. Çünki bazı sorularım var. Eğer konuşmazsak rahat olmuyucam"

"O zaman sorularını sor"

"Hyung ne zamandan beri bana aşıktın?"

"Çalıştığın kafeye ilk geldiğimden beri. Oranı bana bir arkadaşım önermişti. Güzel manzaralı rahatlatıcı bir yer demişti. Ben de gitdim tabi. Orda seni görmüştüm. O kadar güzeldin ki ne yapıcağımı şaşırdım. Ben aşk ve sevgiden nefret ederdim. Böyle saçmalıkların sadece masallarda ve şiirlerde olduğunu düşünürdüm. Ama meğersem bu bir saçmalık değil de yüce bir duyguymuş. Sen bana bunu tatdırdın. İlk zamanlar sadece hoşlandığımı seni unutucağımı düşünüyordum. Ama tam tersi sana daha çok bağlanıyordum. Bu yüzden kafeye gelmeyi bıraktım. Belki unuturum aşık olmam diye düşünüyordum. Sonra seni ne kadar özlediğimi anladım. Kendimi bir şeylere zorladım. Ama olmadı. Seni bir türlü unutamıyordum. Ben de kaderime boyun eğip kafeye yeniden gelmeye başladım. Sonra  olanları biliyorsun işte"

Bir süre düşündüm.

"Hyung peki bana niye duygularını söylemedin? En azından seni dinlerdim"

"Önceleri aşktan nefret etdiğim için kabullenmedim seni sevdiğimi. Kabullendikten sonra beni istememenden korktum. Ne kadar söylemek istesem de içimde bir şey buna engel oluyordu. Sana gerçeği söyleyip rahatlamayı ben de istiyordum ama olmuyordu"

"Peki niye hastanede gerçeği söyledin hyung?"

"Hastanede durumum çok kötüydü. Göğüs kafesim sıkışıyor zor nefes alıyordum. Artık ölümün yakın olduğunu düşünüyordum. Seni zaten kaybediceğim için söyledim. Üstümden bir yük azaltmış oldum"

"Hyung keşke baştan bana duygularını söyleseydin"

"Beni istemiyorsun değil mi? Ola bilir seni anlarım. Beni sevmek zorunda değilsin. Sen harikasın bens-"

"Hyung ben daha hiç bir şey söylemedim. Seni istemiyorum demedim. Sadece daha önce söyleseydin bunu iyice düşünürdün. Senin durumun kötü olduğu için ben hiç bunu düşünemedim. Ama düşünücem"

"O zaman sana zaman vermemi istiyorsun"

"Evet. Biz deneye biliriz. Belki çok mutlu olucaz. Flört edelim ama henüz sevgili olmayalım. Ben seni iyice tanımak istiyorum.  Duygularımdan emin olmak istiyorum. Öyle yapsak olur mu?"

"Tabi ki olur. İnan ki benimle sevgili olursan seni çok mutlu ederim. Sana sevgi ve tüm ilgimi veririm. İstediğin zamansa al senin olsun. Düşüne bilirsin. Yeter ki yanımda ol"

"Yanında olucam hyung. Zaten gidicek yerim yok ve bana vericeğin ilgiden memnun kalıcağıma çok eminim. Sen harika bir insansın"

"O zaman şimdi flört ediyoruz. Öyleyse sen işi bırak benimle burda kal. Üniversitene git rahat rahat"

"Hayır hyung. Biz daha sevgili ve ya eş değiliz. Senin yanında öğlesine oturamam. Benim hakkımda kötü söz denilmesini istemem. Hem çalışsam daha iyi"

"Kimse seninle ilgili kötü söz söyleyemez. Tamam öyle olsun. Çalış. Ama sevgili olunca çalışmıyıcaksın"

"Hayır eğer olursak o zaman da çalışıcam. Sevgili olmamız bir şey değiştirmiyor"

"O zaman nişanlanınca çalışmıyıcaksın"

"Onu o zaman düşünürüz. Henüz onun için erken"

"Beni çok mutlu etdin farkında mısın? Senin yanımda olman beni rahatlatıyor. Eğer kızmazsan bir şey yapa bilir miyim?"

"Ne yapıcaksın?"

"Öpücem"

"Ne?"

"Korkma sadece yanağından öpücem"

"O zaman olur galiba"

Yüzümde bir gülümseme oluşmuştu. Yanağımda hissetdiğim ince dudaklarla mutluluğum iyice artmıştı.

Merhaba arkadaşlar. Bir az geç olsa da kurban bayramınız mübarek. Okuma gitdikçe azalıyor. Sanırım ilgi önceki gibi değil. Bunu gerçekten yapmak istemezdim ama vote sınırı koymalıyım. Sizden en azından yorum yapmanızı istiyorum onu da yapmıyorsunuz.

Vote sınırı:5

Yorum hapa bildiğiniz kadar yapın.

Lütfen bunu es geçmeyin ve okuyup değer verin. Bunun için benden nefret etmeyin. Bunu yapmalıydım. Hoşçakalın.