If We Ever Meet Again (COMPLETED)

IWEMA: Goodbye

Gabby's POV

After nung talk namin ni Skye agad akong umuwi sa pad at nagimpake tinanggap ko na ung alok ni dad na mag manage nung bagong branch namin sa London.

Raffy: sigurado ka na ba jan sa desisyon mo?

Me: oo baman ate. Bakit mo naman naitanong yan?

Raffy: eh kasi aalis ka na naman. Tapos three years pa.

Malungkot na pagkakasabi ni ate. Ayaw ko man umalis pero kailangan.

Me: ate alam mo naman kailangan kong sundin si Daddy diba. Tsaka advantage ko na rin to kasi sooner or later I will be the one taking over our family business.

Raffy: i know but you cant blame me for being emotional palagi ka na lang kasi umaalis.

Bumuntong hininga ako at tinigil ang ginagawa ko sabay lapit sakanya at niyakap ng mahigpit ang ate ko.

Me: You know Ate Jasmine i am very thankful kasi ate kita. Kasi kahit na alam mong may topak ako love na love mo pa rin ako. Kaya walang ibang makakapantay sayo na kahit sinong babae pang pumasok sa buhay ko. Kasi nagiisa ka lang ate alam mo bang mahal na mahal kita, kayo nila ate Joey at Elle kayong tatlo lang ang mamahalin ko ng ganito hangga't hindi ko nakikita sa ibang babae ang level ng love nyo sa akin hindi ako magmamahal ng iba. Tsaka ingat na rin ako baka maulit uli. Mahirap na.

Raffy: i know pero Gabby wag mong isarado yang puso mo sa iba maraming pan ibang babae jan. Hindi naman sila lahat kagaya ni Isabelle eh. Ikaw kasi pinuno mo ng galit yang puso mo at sarado na yang pag-iisip mo. Kaya please try to forget and start a new chapter of your life malay mo nanjan lang pala sya pero hindi mo nakita or in other way around nasa sayo na eh pinakawalan mo pa,

Me: huh? What do you mean?

May alam ba to si ate?

Raffy: hmm some bird tells me everything.

Mas lalo akong na-confused

Me: i dont get it

Raffy: dont worry i let you on this. Malay naten makatulong tong pag'alis mo. Alam mo kahit di ako naniniwalang work ang ipupunta mo dun. Pero sana mahanap mo yang sarili mo.

Me: siguro nga ate kailangan ko to. Siguro nga un ang wala sa akin ay ung sarili ko. Dont worry sa pagbalik ko sisisguraduhin kong nahanap ko na ang sarili ko.

Siguro nga ito ang wala sa akin. Hmmmm sana makatulong tong pag-alis ko.

Kaya ako pinagpatuloy ko na lang yung pagiimpake ko.

Skye's POV

Anne: oh Joey late ka ata?

Sabi ni Anne. Umupo na muna si Joey na parang may lungkot sa mata. Umiyak ba sya?

Me: umiyak ka ba?

Tumango lang sya

Sos: why did you cry?

Joey: umalis kasi si Gabby eh

Un lang naman pala eh.

Anne: oh umalis lang pala. Babalik rin namn sya.

Umilng naman sya.

Joey: hindi na sya babalik.

Oh un naman pala hindi naman pala babalik

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Wait teka ....

Me: WHAT?!!!!!

Naguat naman sila sa akin.

Me: ay sorry na-carried away lang ako. Hehe sorry naman.

Napailing naman sila.

K: oh san naman daw pupunta?

Joey: London, ewan ko ba biglaan ung pagpayag nya kay daddy sa pagtanggap ng pag handle ng bagong branch namin sa London.

Liz: eh trabaho naman pala ang ipupunta nya dun eh.

Tumawa naman ng sarcastic si Joey

Joey: sana madaling paniwalaan ang alibi nya pero kilala ko ang kapatid ko may hindi sya sinasabi sa akin na o sa amin. If I know tumatakas na naman un sa roblema.

Di ko alam pero bakit nung sinasabi ni Hoey ung eh nakatingin sya sa akin na parang may meaning?

Aah ewan paranoid lang ata ako.

Sabi mo hindi mo ako iiwan un pala iiwan mo rin lan pala ako. Nagpakatanga ako sayo. Ewan ko ba bakit mahal na mahal kita. Sana wag ka ng bumalik dito.

Goodbye na lang sayo.

===========================================

Eh kamusta naman kayo?