flower bed » tsukkiyama

11

"Haru!?"

Haru gözlerinde yaşlarla ona döndü.

"Sen daha gitmedin mi?" emen gözlerindeki yaşları sildi ve bir şey olmamış gibi davranmaya başladı.

"Haru, ne oldu?" dedi Yamaguchi.

"Ben... Bir şey olmadı." bir şeyler sakladığı belliydi.

"Haru!" Yamaguchi onu omuzlarından tutup dürttü.

"Arkadaşın seni bekliyor. Git."

"A-"

"Tadashi, git." Haru'nun yüzünde zayıf bir gülümseme belirdi, ayağa kalktı. Haru, yere çömelmiş olan Yamaguchi'ye doğru baktı.

"Hoşça kal."

Haru'nun ayakları şakır şakır yağan yağmurun ıslattığı ıslak zeminin üstünde şapır şapır sesler çıkarırıyordu. Şapırtılar hızlandı, Haru koşuyordu.

"Haru! Haruki!" Yamaguchi peşinden gidecekti ki omzunda bir el hissetti.

"Yamaguchi?"

"T-tsukki!" Yamaguchi bir koşarak uzaklaşan Haru'ya bir de yanında duran Tsukishima'ya bakıyordu. Haru çoktan uzaklaşmıştı, Tsukishimaysa kaşlarını çatmıştı.

"Ne oldu?" diye sordu sakince. Yamaguchi ne yapacağını bilemiyordu.

"ben- sadece- bir anda..." Yamaguchi gerçekten ne diyeceğini ve ne yapacağını bilemiyordu.

Yağan yağmurun altında, önce gökyüzüne baktı. Sonra ellerini yüzüne kapattı. İkisi de konuşmuyordu. Titriyordu Yamaguchi, hava çok soğuktu ama hareket etmek istemiyordu işte, yağmurun onu hasta etmesine izin veriyordu. Birden onu saran sıcacık bedene karşı da bir şey yapmadı. Tsukishima, kollarını Yamaguchi'ye doğru sardı.

"Ts-"

"Neler olduğunu bilmiyorum, umrumda da değil,"

Hâlâ hareket etmeden duruyorladı. Tsukishima sözüne devam etti.

"Ama senin arkadaşın olduğunu düşünüyorsan,"

"Bırakma onu."

Yamaguchi, onu sıkıca saran bedene karşılık verdi. aptallık yapıyorlardı belki ama, bu anı yaşamaya değerdi.

"Tsukki, ben...özür dilerim."

"Kapa çeneni." diye mırıldandı Tsukishima.

"Özür dilerim Tsukki."

Zaman hiç geçmiyor gibiydi. Ta ki Yamaguchi'nin telefonu çalana kadar.

Çekilmek zorunda kaldı.

"Anne."

Telefondaki sesi Tsukishima net olarak duyabiliyordu. Annesi oldukça endişelenmişti ve onu azarlıyordu.

"Haklısın, özür dilerim. T-tsukki ile birlikteydim." Yamaguchi kızardı ve annesinin azarlarını dinlemeye devam etti.

"Geliyorum." dedi ve telefonu kapattı.

"Özür dilerim." diye mırıldandı.

"Üşütmeden önce eve gitsen iyi olur." Yamaguchi'nin ceketini kontrol etti ve iyice güzel iliklediğinden emin olduktan sonra bileğini tuttu. Yamaguchi ona baktı.

"Gidiyoruz." Tsukishima ile birlikte gittiler. Tsukishima onu evine bıraktığına emin olduğundan sonra kendi evine döndü.

arkadaşlar yaşıyorum merak etmeyin

bu bölümü asla sorgulamayın lütfen ta önceden yazdım düzenlemeden atıyorum saçma oldu büyük ihtimalle ama olsun🤡