Unexpected Love (Book 1)

Chapter 5

Tisha's POV.

December 10.

"Tisha,tuloy na ba talaga alis niyo?"malungkot na saad ni Nooren,magkasama kami ngayon dito sa Cafe,sinabi ko kasing makikipagkita muna ako sa kanila ng umaga dahil hapon ang byahe namin kasama.

"Oo ih,ano ba kayo bakasyon lang naman eh."

"Pero kasi mamimiss ka namin,first Christmas at.. sama na natin ang new year na hindi ka namin kasama nakakalungkot kaya."

"Yah,I agree."matipid na singgit ni Gino.

"Tsk,ih nakapagpasko nga kayo ng mahigit sa dekada nawala ako.At tsaka magdadala ako ng pasalubong."

"Pagtalaga wala akong pasalubong Tishang,nako,nako,FO na tayo."
"Tsk wag ka ngang maarte Nooren may pa FO,FO ka pang nalalaman jan."sabat ni Gino.
"Tse!.moment namin to,wag kang epal.Malaki kang epal talaga."Ginagaya-gaya lang ni Gino si Nooren, 'tsk' mamimiss ko din tung mga kagaguhan ng dalawang to.

"Tisha wag mo sya uwian ng pasalubong ah,bad sya inaway niya ang pinakapretty sa whole word at nag-iisa mong best friend na si Nooren  Elish Montero Allegre."

"Tsk,ang pangit.."
"Anong pangit?!sinong pangit!."si Nooren.
"Ang pangit ng pangalan mo!Complete talaga hindi pwede Nooren the Pangit na lang,tsk."he chuckled

"Mas pangit ka mula ulo hanggang paa,pagmumukha mo palang pangit na!pati pangalan mo pangit,mas pangit pangalan mo.!at tsaka pinaghirapan no mommy hanapin pangalan ko no may meaning yan."aniya

Nakikinig na lamang ako sa kanila,oh sige go na lang,away pa kayo,mamimiss ko din yan kaya go.Natatawa na lamang ako, sa mga isipin.Baka pagbalik ko magshota natong dalawa walang impossible,maybe 'haha'.

"Maliit lang pangalan ko, Gino Noblezada,ayan ang ganda walang kaarte-arte,ih ikaw pangalan mo palang maarte na,ih hindi na magtataka ang tao sa iyo dahil pangalan mo palang alam na."

"Tse,ih bakit kat Tisha mahaba din naman pangalan niya ah, bakit hindi mo siya binubully."sabay turo sa akin,abay nandadamay pa talaga ah.

"Huy,wag niyo ako isali sa mga gulo at away niyo magshota."nanlaki bigla Ang mga mata nila pareho sa akin dahil sa mga sinabi ko.

"What?!"sabay na salita nila 'ops' kunektado atay at utak nito 'ts'

Nagpiece sign nalang ako.

"Ih yang pangalang 'Tisha Fate Gonzales' na yan iniingat-ingatan ko yan minamahal no."
Napahigup na Lang ako sa kape ko.

Nang magalas diyez napagpasya na namin na maghiwahiwalay na niyaya ako no Gino na ihatid ngunit,hindi na ako pumayag pa dahil madaling mag-init ang ulo ni tita,madaling magbigay malisya pa naman ito, kunting ano lang..bibigyan niya na ito ng kahulugan.

---

"Mommy please.. I'm begging you.Please dito nalang ako."

"Rheane nakapack na ang gamit mo,kaya wala ka nang pagpipilian pa."

Nadatnan ko silang napapalitan ng salita.

"Oh Tisha nakaimpake ka na bang bata ka !?San ka na naman galing?."

"Ah sa cafe po,kasama nila nooren at Gino."

"Well I dont care,magready na kayo."

"Okay po."matipid kung sagot .
"Mommy!please!"pahabol ni Rheane sa papaakyat niyang ina sa ikalawang palapag, mahigit dalawang linggo na din silang ganyan.

-----

Nang makadating kami sa Airport ng Pagadian.Sakop ng Zamboanga Del Sur or also known as the 'city of flowers' madami dito ang ibat ibang bulaklak.

Kumuha si tita ng taxi para iuwi kami sa dating mansion namin.

Habang nagbabyahe pa uwi,hindi ko ma pigilang hindi ilibot ng tingin ang paligid.Sadyang kay ganda padin at parang walang pinagbago ngunit may mga bago na din palang mga istraktura,tindahan 'ang ganda'.

Nang makadating na kami sa mansion binaba ko na ang mga maleta nila ni ate Rheane at tita.Bumaba si Rheane at direderetso ang pasok patungong loob.Nagmamaktol dahil hindi niya nais na sumama sa amin,ngunit hindi nito na isakatuparan ang kanyang nais.

Matapos kung maihatid at mailipat sa kanya-kanyang cabinet ang kani'kanilang gamit.Sumunod kung ginawa at ang sa akin naman,pumunta na ako sa basement kung saan ang silid ko.Wala pa din itong pinagbago,mas lalo lamang itong naging maalikabok at madumi, hindi katulad ng mga silid nila na manghang-mangha ako dahil malinis na nga bagong pintura pa ito.'haix'

Nilinisan ko ito.Tinapon ko ang mga basura na nasa mga kahon.Nang maghapon naiwan ako mag-isa sa bahay dahil may bibisitahin daw itong matalik na kaibigan si tita at ate Rheane.Napagdesisyonan ko munang umalis,gumala sa dati kung pinupuntahan, sa may burol kung saan nakaukit at tagpuan namin nung binatang iyon.

...

Kriston's POV.

Pagkadating na pagkadating ko sa maynila Tisha ka agad ang bumungad sa akin.Hanggang makadating ako dito kinabukasan nung madinig ko ito, pinuntahan ko ka agad ang tagpuan namin baka kasi nandoon na siya.Ngunit nalungkot ako ng sobra dahil wala siya mga alaala lamang, sa tuwing nakikita ko ang parte na yan, naalala ko lahat lahat ng masasayang alaala namin doon.Sinubukan ko ding puntahan ang mansion nila ngunit matagal na itong abandonado.Pati ang garden nila ng bulaklak, wala  na din.Asan na Kaya sila?kamusta na kaya sila?Sana ayos Lang siya?

December 10.

Hapon

Pumunta ullt ako doon, papalapit na ako ng maagaw ang aking atensyon ng napakagandang boses  ng babaeng kumakanta.

🎶  Love always find a way
  When the clouds have no silver lining🎶

Napalingon ako sa gawing iyon at nakita ko ang babaeng matagal ko ng hinanap at inantay.

🎶She comes thru shining
Love always sees the light
Through the darkest night
In a small way
Love always find a way🎶

Pinagmamasdan ko lamang siyang naka upo at nakalikod sa akin , nakahiga ang ulo sa puno habang kumakanta.Nakatanaw sa malayo,alam kung..siya na talaga tu.

"Tisha."tawag ko dito,napatigil siya sa pagkanta at....

To be continued.