[8] İtiraf

264 11 0
                                        

Medyada güneş ve demir var

Yine bir sendrom yaşayacağım bir pazartesi günü daha,Yine sabah söverek uyandım.Bol paça kotumu giyip üzerine V yaka bir bluz giydim saçımı düzleştirip evden çıktım.Okulla ev 20 dakikalık mesafede olduğu için yürümeye başladım.Okula geldiğimde direk sınıfa gittim ve direk kafamı sıraya koyup gözlerimi kapattım.Herzaman ki gibi demiri düşünüyordum.Sınıfın kapısı açılınca kafamı kaldırıp kapıya baktım.Demir'di hiç bişey demeden ayağa kalktım sınıftan çıkacaktım,yürümeye başladım.Demir "günaydın"dedi ona baktım

"prensip olarak sevgilisi olan insanlarla konuşmuyorum"

"Ne sevgilisi"

Güldüm "sen ne pişkin birisin ya bide ne sevgilisi diye mi soruyorsun dün sinemaya geldigin kızdan bahsediyorum"

Bana yaklaştı "sen yanlış anlamışsın o benim ..."

Sözünü kestim "bana açıklama yapmak zorunda değilsin zaten bende dinlemek zorunda değilim ben anlıycağımı anladım" hızla sınıftan çıktım ağlamamak için kendimi zor tutuyordum,bana göre ağlamak eziklikti.İnsanlarının gözünün önünde ağlamamk için elimden geleni yapıyordum ama bu çok zor oluyordu.Güçsüz olsam bile güçlü görünmek zorundaydım bu hayatta...

AŞKI TARİF ET BANABağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin