THE HEIRESS: Nerd Sweet Revenge

Chapter 39. New found friends

39. New found friends

Athena's POV

'Akachan listen okay? That lady named Nana Lanie wronged you for someone okay? Nilinaw ko sakanya na hindi ikaw ang batang noon na inalagaan niya. Pinakita ko yung pic mo noong bata ka at pinagkumpara yun sa liratong hawak niya and maybe you kinda look alike but you two are different girls."

That was Liam-nisan said after she said he talked to Nana Lanie. Liar! I can't believe he could lie to me like this. I saw myself in that photograph. Hawak hawak ko ang litrato at kitang kita ko ang itsura ko noong bata pa ko! How could he deny it!

I dont really know what to do but to run away from oniisans.

Naiinis ako sakanila. Bakit kailangan nila ako pigilan na makita yung litrato? Bakit kailangan nilang pigilan ang pagkilala ko sa sarili ko?

Pero ganun pa man mas naiinis ako sa sarili ko. Sana naniwala nalang agad ako sa sinasabi ni Nana Lanie. In that way mas marami pa siyang naikwento saakin before oniisan came.

Edi sana kahit ilan sa mga katanungan ko  nahanap ko na ang sagot. Edi sana alam ko na bakit ako nagkaganito. Bakit ako nakalimot? Bakit kahit kailan ay hindi namin napag-usapan ang kung ano mang nangyari saakin noon? Saan nga ba nangyari yung insidenteng yun? Dito sa resort? Paano?

Pakiramdam ko mas dumami ang tanong sa isipan ko matapos makilala si Nana Lanie. But this time, I already know where to ask. Nana Lanie. I know I need to find her.

Buo na ang loob ko. I wipe my tears in my eyes and compose myself as if nothing happened. Doon ko lang napansin na sa katatakbo'y nakalabas na ko ng resort.

Hindi gaya sa loob ng resort na na rehabilitate na ay simple lamang itong dagat, nakahalo sa buhanginan ang mga bato di gaya ng pinong mga buhangin sa loob mismo ng resort. May maliliit na cottage dito at mayroon ding mga maliliit na bangkang papadaong sa dagat.

There are little children holding a basket of dried fish while some are busy swimming in the sea. I saw those little children's glances at me. Some greet me with a smile so I smiled back at them. May ibang tila gusto akong lapitan pero agad ding tatakbo palayo at tatawag ng ibang kaibigan. Grown ups seems to be busy working.

"Tay! Mag-iingat kayo!!" I heard a girl not too far away from me shout. Kumaway naman din ang mangingisdang sakay ng isang maliit na bangka.

If Im not mistaken this place is still part of our property yet houses are build here for the resort's staff as well as the locals. Ang pangunahing kabuhayan nila ang pangingisda at pagtatrabaho para sa resort rito.

Napalingon ako sa tagiliran ko ng maramdaman ang mahinang pagtama ng kung doon. At nakita ang dalawang maliit na bata. Nagbubulungan sila't nagtutulakan.  Pansin kong parehas silang walang damit pang-itaas at nangingitim sila dahil narin siguro sa madalas na pagbababad sa araw.

"H-hi po ate" nahihiya nitong bati saakin. The little boy looks like 10 years old while the little girl's 7.

"Hi" I greet back.

"Taga rito ka ate?"

"Uhmm no... I'm actually looking for someone." Nawala sa isip kong bata pa sila't maaring hindi makaintindi ng ingles.

"Ho?" Singit ng isa. "Ala eh kuya... Halata namang hindi tagarito ang ateng ire. Hala bakit di mo tawagin ang ate mainindihan natin siya." Bulong ng isa pang bata sa kaibigan niya.

Napangiti ako dahil dito. They may not get all the things they want, they have no air-condition to cool themselves in a hot weather, they may have small house gaya ng mga nakatayo malapit sa dalampasigan but they live a very simple and peaceful life here. Unlike my very complicated life.