Mafia Park Jimin

21

Şiddetli bir baş ağrısıyla gözümü açtımm, hava aydınlanmıştı ve herzamanki gibi kimse yoktu. Yavaşca ayağa kalktım. Bacağımdaki yara kötü durumdaydı.

*

Tek tük arabaların geçtiği yolda tek başıma saatlerce yürüdümm ve yürümeye devamm ediyordum bi anda yanımda bir araba durdu camı açtığında içindr 30-40 yaşlarında bir kadın vardı

Kadın: kızım gel gideceğin yere bırakayım, kötü görünüyorsun

Güleryüzlü bü kadındıı

"Yok teyzecim gerek yok"

İçses:: nasıl gerek yok amk ölüsün

Derin nefes aldımm

Kadın: itirazz yok bin arabaya

Burdan gitmem için başka şansım yoktu o yüzden bindim

İçses:: inşallah kaçırmaz ormana atmaz böbreklerini almaz seni satmaz ahh

"Suss artık yaa"

Kadın: bir şey mi dedin kızım

Afalladım

"Yok teyzecim bişey demedim"

2 saat sonra

2 katlı bir evin önünde durdukk ve arabadan indikk

Kadın: burasıı benim evim kızım, dinlen, kafanı toplayana kadarda kal

"Efendim sizi rahatsız etmiyeyim"

Kadın: zaten tek yaşıyorum bana arkadaş olursun

Dedi ve gülümsedi

Eve girdik ahşap detaylı güzel ve büyük bir evdi

Kadın: bu arada ben madi

"Bende minseo"

arabadan indik yavaş adımlarla eve doğru yürüdüm evin içi güzeldi

madi hanım oturmam için koltuğu işaret etti tereddüt etsemde oturdum kaç kere kaçırılmış biri olarak güvenemiyordum.

madi: kızım ben yiycek bir şeyler hazırlayayım sende biraz dinlen.

kafa sallayarak onayladım sadece

jimin ne yapıyor acaba

-niye bu geldi ki aklıma şimdi
.
.
.

2 saat geçmişti yemek yedik ve madi hanım odasına çekildi bana da küçük bir oda verdi giyecek bir kaç parça kıyafet
uykum yoktu bedenen ve ruhen aşırı yorgun olmama rağmen uykum yoktu tuhaftı.
burda kalmak istemiyordum ve gidicektimde

kalktım ve odanın ışığını açtım etrafa bakınmaya başladım masanın üstünde duran küçük not defterinden bi sayfa kopardım çekmeceleri kurcalıyarak bir kalem buldum ve yazmaya başladım