'' နှင်းဆီလွမ်းချင်း ''
ထုတ်မပြဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဒဏ်ရာတွေပါ အယ်မာ။
သေမတက် ညည်းညူပြလဲ မင်းမှ မရှိတော့တာ။
ခိုလှုံနေတဲ့ သူ့ရင်ခွင်က နွေးထွေးပါရဲ့လား။
တွဲလက်ကလေးဟာ မြဲနေပါရဲ့လား။
လွှတ်ချမပစ်နိုင်တဲ့ နှင်းဆီနီတွေမှာ
စိတ်ဟာ ဒီလိုနဲ့ပဲ အဖန်ဖန် သေဆုံးခဲ့ရ။
အဆုံးသတ်မှာ ဆုပ်ကိုင်ထားတာလဲ ကိုယ်။
စူးရတာလဲ ကိုယ်....။
